คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 390

หลังตีกอล์ฟ หรงฉือกับอวี้มั่วซวินและคนอื่น ๆ ยังมีนัดหมายอื่นอีก

เฟิงถิงเซินเข้าร่วมกลางคัน คงจะคาดเดาได้ว่าอีกเดี๋ยวหรงฉือกับคนอื่น ๆ คงจะมีนัดหมายอย่างอื่น และไม่เหมาะสมหากเขากับหลินอู๋จะตามไปด้วย หลังตีกอล์ฟเสร็จ เฟิงถิงเซินก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นว่า “เดี๋ยวพวกเรายังมีธุระอย่างอื่น ก็ไม่รบกวนความสนุกของทุกคนต่อแล้วครับ”

หรงหง เหรินอี้อันและคนอื่น ๆ ได้ยิน ก็ไม่ได้รั้งไว้ พูดขึ้นว่า “อย่างนั้นเหรอ ก็ได้ ครั้งหน้ามีเวลาค่อยมาเล่นด้วยกันอีกนะ”

เฟิงถิงเซินยิ้มและพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะจากไปพร้อมกับหลินอู๋

อวี้มั่วซวินยังกังวลว่าเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋อีกเดี๋ยวจะกลับมาแล้วตามพวกเขาไปกินข้าวและดื่มชาด้วย เห็นเฟิงถิงเซินเป็นฝ่ายจากไป อารมณ์ของเขาก็ดีขึ้นมาหลายส่วน พูดกับหรงฉือด้วยเสียงเบาว่า “ถือว่าเขารู้จักกาลเทศะ”

หรงฉือยิ้มแล้วตอบกลับว่า “อืม”

อีกด้านหนึ่ง

หลังเดินออกมาสักระยะหนึ่ง เฟิงถิงเซินจึงจะเอ่ยปากพูดว่า “ไม่สบายใจเหรอ?”

หลังจากที่เพิ่งทำได้ไม่ดีถึงสองครั้ง หลินอู๋ก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก

โดยเฉพาะหรงหงและคนอื่น ๆ ที่ยังชอบหรงฉือขนาดนั้น

แม้จะรู้ว่าพวกเขาถูกเปลือกนอกของหรงฉือตบตาถึงได้ชอบหรงฉือ แต่พอเธอเห็น ก็ยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี

ทว่า เรื่องพวกนี้เธอไม่ได้พูดออกมาตรง ๆ ทำได้แค่ยิ้มอย่างขมขื่นแล้วพูดว่า “วันนี้ฉันเผลอทำเรื่องขายหน้าไปไม่น้อย ใจจริงก็รู้สึกผิดหวังอยู่เหมือนกัน เห็นทีฉันยังต้องเรียนรู้อีกมากเลยทีเดียว”

เฟิงถิงเซินพูดว่า “คุณก็มีจุดเด่นและข้อได้เปรียบของคุณ ไม่ต้องสนใจเรื่องเล็กน้อยมากนักหรอก”

หลินอู๋ได้ยินแบบนั้น ก็รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาบ้างแล้ว

เรื่องในวันนี้ ดูไปแล้วหรงฉือมีปฏิกิริยาที่รวดเร็วจริง ๆ แถมยังพิจารณาปัญหาได้รอบคอบมากด้วย

จุดนี้ พูดตามตรง เธอเองก็ไม่คาดคิดเช่นกัน

เธอก็ดูออกว่า สำหรับท่าทีของหรงฉือในวันนี้ เฟิงถิงเซินก็ดูเหมือนจะแปลกใจมากอยู่เหมือนกัน

แถมยังดูเหมือนว่าเพราะเหตุนี้ เขาจะมองหรงฉือในแง่ดีขึ้นมาอีกด้วย

แต่ทว่า ก็มีแค่แบบนี้แล้ว

เธอเพิ่งสังเกตเห็นว่า ถึงเป็นแบบนี้ เฟิงถิงเซินก็ไม่ได้สนใจหรงฉือเป็นพิเศษ

แถมท่าทีของเธอในวันนี้ก็ไม่ดีนัก เฟิงถิงเซินกลับเห็นได้ชัดว่าไม่ได้ใส่ใจ

ในใจของเขา เธอยังคงมีเสน่ห์ไม่เสื่อมคลาย

อีกอย่าง จริง ๆ แล้วเธอกับเฟิงถิงเซินไม่ได้มีนัดหมายอื่นต่อจากนี้

เธอดูออกว่า เพราะเขาเห็นว่าเธออารมณ์ไม่ดี และไม่อยากให้เธอรู้สึกแย่ไปมากกว่านี้ เขาจึงเป็นฝ่ายเสนอจะกลับก่อน

คิดแบบนี้ ความมืดมัวในจิตใจของเธอก็สลายหายไป

……

หลังเธอจากไป หรงฉือก็ขึ้นไปทำงานของตัวเองที่ชั้นบน

วันรุ่งขึ้น หรงฉือมุ่งหน้าไปพูดคุยเรื่องงานที่เฟิงซื่อเทคโนโลยีแทนอวี้มั่วซวิน

พอรู้ว่าเธอมาถึงแล้ว เจียงเจ๋อก็ลงมาต้องรับเธอกับเลขาเฉียนด้วยตัวเอง

เจียงเจ๋อสุภาพต่อเธอมากแล้วพูดกับเธอว่า “คุณหรง เชิญทางนี้ค่ะ”

หรงฉือพยักหน้า

เธอคิดว่าการพูดคุยในครั้งนี้ เฟิงถิงเซินก็คงจะจัดขึ้นในห้องประชุมสักห้องในเฟิงซื่อเทคโนโลยีเหมือนทุกครั้ง

แต่เจียงเจ๋อกลับพาเธอเข้าไปในห้องทำงานของเฟิงถิงเซิน

ตอนที่เธอเคยทำงานเป็นเลขาอยู่ที่นี่ บางครั้งก็ ‘โชคดี’ ได้เข้ามาในห้องทำงานของเฟิงถิงเซิน

ห้องทำงานของเฟิงถิงเซินสำหรับเธอแล้วถือว่าคุ้นเคยเลยทีเดียว

แม้จะผ่านมาไม่ถึงหนึ่งปีนับจากที่เธอปรากฏตัวที่นี่ครั้งล่าสุด แต่ในความรู้สึกของเธอ ดูเหมือนเวลานั้นจะผ่านไปเนิ่นนานเหลือเกิน

เฟิงถิงเซินตัวเขาอยู่ในห้องทำงานแล้ว

เมื่อเห็นเธอ เขาก็เงยหน้าขึ้นจากเอกสาร ลุกขึ้นแล้วพูดอย่างสุภาพว่า “มาแล้วเหรอ? เชิญนั่ง”