คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 398

ได้รับคำเตือนสติเรื่องหย่าจากเฟิงถิงเซินในวันเกิดของแม่เธอแบบนี้

เยี่ยมสุด ๆ ไปเลย

ตอนนั้นเอง เผยซวี่เฉินพลันพูดขึ้นมาอีกว่า “ทางฝั่งประธานเฟิงบอกว่าถ้าเช้าวันจันทร์คุณว่าง ประธานเขาอยากนัดคุณให้ไปดำเนินการที่สำนักงานกิจการพลเรือนตอนเก้าโมงเช้าของวันจันทร์หน้า คุณหรงว่ายังไงบ้างครับ?”

หรงฉือว่า “วันจันทร์ช่วงเช้าฉันว่างค่ะ”

“ครับ” เผยซวี่เฉินว่า “ผมขอไปตอบทางทนายของประธานเฟิงสักครู่”

“ค่ะ”

ที่หน้าจอโทรศัพท์นั้น นอกจากเผยซวี่เฉินจะโทรเข้ามาแล้ว ยังมีสายที่ไม่ได้รับจากเฟิงถิงเซินอีก

จุดประสงค์ที่เฟิงถิงเซินโทรศัพท์มาหาเธอ คงจะไม่ได้ต่างอะไรจากเผยซวี่เฉิน

ดังนั้น เธอจึงไม่ได้โทรกลับไปหาเฟิงถิงเซิน

หรงฉือใช้เวลาวันสุดสัปดาห์อยู่ที่บ้านตระกูลหรง แปดโมงเช้ากว่า ๆ ของวันจันทร์ หรงฉือก็ขับรถออกจากบ้าน

ตอนที่เธอมาถึงทางเข้าสำนักงานกิจการพลเรือนนั้น เฟิงถิงเซินเองก็มาถึงแล้ว

ตอนที่เธอย้ายออกไปนั้น ไม่ได้นำทะเบียนสมรสของพวกเขาไปด้วย

ดังนั้น ตอนนี้ที่พวกเขามาทำเรื่องหย่านั้น เฟิงถิงเซินจึงเป็นคนที่ถือทะเบียนสมรสกับหนังสือสัญญาหย่ามาด้วยตัวเอง

ตอนนั้นที่จดทะเบียนและจัดการเรื่องทะเบียนสมรสเสร็จแล้ว เฟิงถิงเซินก็เดินออกไปด้วยใบหน้าเย็นชาโดยไม่รอเธอเลยสักนิด ส่วนทะเบียนสมรสของพวกเขาทั้งสอง เขาก็ไม่แม้แต่จะมองมันเลย

มันเป็นที่แน่นอนอยู่แล้วว่า เธอเป็นคนที่คอยดูแลรักษาทะเบียนสมรสมาตลอด

กระทั่งเธอเกือบจะลืมเลือนไปแล้วว่าเก็บทะเบียนสมรสไว้ที่ไหน ตอนนี้พวกเขากำลังหย่ากัน เขาไม่ต้องลำบากใจมาถามเธอก็หาทะเบียนสมรสของพวกเขาทั้งคู่เจอ

ครั้นเห็นว่าเธอมาแล้ว เฟิงถิงเซินจึงลงจากรถ ยื่นหนังสือสัญญาหย่ามาให้เธอพลางว่า “อยากอ่านอีกสักรอบไหม?”

ทะเบียนสมรสในมือเขาเปิดค้างอยู่ มองเห็นรูปของพวกเขาทั้งสองคนในนั้นได้อย่างชัดเจน

ดูเหมือนว่า ก่อนที่จะลงจากรถ เขาน่าจะกำลังเปิดดูทะเบียนสมรสของพวกเขาทั้งสองคนอยู่

หรงฉือดึงสายตากลับมา ไม่ได้พูดอะไร รับหนังสือสัญญาหย่ามา แล้วหมุนตัวกลับเข้าไปดูในรถ

หลังทวนหนังสือสัญญาหย่าไปหนึ่งรอบ ก็เป็นเวลาเก้าโมงพอดี หรงฉือลงจากรถ แล้วเดินทางไปทางสำนักงานกิจการพลเรือน

“ก็ไม่เชิง ต้องให้ผ่านช่วงทบทวนตัวเองไปก่อน ถึงจะไปรับทะเบียนหย่าได้”

“...โอเค” พูดจบ เขาก็เอ่ยถามขึ้นมาหลังลังเลอยู่เล็กน้อย “งั้นคุณยังจะไปเฟิงซื่ออยู่ไหม?”

“ไป”

อวี้มั่วซวินเห็นความมุ่งมั่นในดวงตาของเธอแล้วก็ยิ้มออกมา แล้วว่า “ได้”

ยี่สิบนาทีต่อมา หรงฉือกับอวี้มั่วซวินเดินทางมาถึงเฟิงซื่อ ยามที่พวกเขามาถึงห้องประชุมนั้น เฟิงถิงเซินและคนอื่น ๆ ล้วนมารออยู่ในห้องประชุมแล้ว

เมื่อเห็นว่าพวกเขามาแล้ว เฟิงถิงเซินจึงเอ่ยปากออกมาอย่างสุภาพ “ประธานอวี้ คุณหรง มากันแล้ว?”

หรงฉือกับอวี้มั่วซวินล้วนมีสีหน้าราบเรียบ พวกเขาหยักหน้าเงียบ ๆ แล้วนั่งลงบนที่นั่งที่ได้จัดเตรียมไว้

ไม่นานนักการประชุมก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

ในระหว่างการประชุม หรงฉือตั้งใจทำงาน เฟิงถิงเซินเองก็พูดคุยกับพวกอวี้มั่วซวินด้วยรอยยิ้ม

ในห้องประชุมมีคนอยู่ไม่น้อย ทว่านอกจากอวี้มั่วซวินแล้ว ก็แทบไม่มีคนรู้เลยว่าหรงฉือกับเฟิงถิงเซินที่ดูเหมือนจะไม่ได้ข้องเกี่ยวกันเลยนั้น เมื่อเช้านี้เพิ่งจะเจอหน้ากันที่สำนักงานกิจการพลเรือนมาก่อน ทั้งขนาดที่ดำเนินการหย่าด้วยกันมาแล้ว