หลินอู๋และเฟิงจิ่งซินพร้อมด้วยคนอื่นๆ มาถึงกันแล้วตอนที่พวกเขามาถึงห้องส่วนตัว
หลินอู๋ถามว่า “ทำไมถึงได้ยิ้มอย่างมีความสุขขนาดนั้นล่ะ?”
ฉีอวี้หมิงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เปล่า แค่บังเอิญเจอคนที่น่าสนใจคนหนึ่ง”
เฟิงถิงเซินพาเฟิงจิ่งซินกลับบ้านทันทีหลังทานข้าวเสร็จ
หลังจากลงจากรถ เฟิงจิ่งซินก็วิ่งขึ้นบันไดอย่างดีใจ “คุณแม่ คุณแม่~”
เมื่อป้าหลิวได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวก็ออกมาจากห้องครัว “คุณผู้หญิงยังไม่กลับมาค่ะ”
“หา?” เฟิงจิ่งซินพูดอย่างผิดหวัง “ทำไมช่วงนี้คุณแม่ถึงยุ่งตลอดเลย”
เธอบ่นเสร็จก็เดินขึ้นไปชั้นบน
เมื่อเห็นเฟิงถิงเซินยังยืนนิ่งไม่ขยับ ป้าหลิวจึงถามว่า “คุณผู้ชายคะ?”
เฟิงถิงเซินส่ายหน้า “ไม่มีอะไร”
จากนั้นก็เดินชั้นไปชั้นบนเช่นกัน
และแล้วคืนวันนั้นเฟิงถิงเซินก็พบว่าหรงฉือไม่ได้กลับบ้าน
เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อเฟิงจิ่งซินตื่นแล้วก็คิดว่าจะได้ทานอาหารเช้าที่หรงฉือเตรียมไว้ให้อีก
แต่เมื่อเห็นอาหารเช้าที่จัดวางอยู่บนโต๊ะดูไม่เหมือนเป็นฝีมือของหรงฉือ เธอจึงถามด้วยความสงสัยว่า “ตอนเช้าคุณแม่ได้ตื่นมาทำอาหารเช้าเหรอคะ?”
“คุณผู้หญิงไม่อยู่บ้านค่ะ”
เฟิงจิ่งซินรู้สึกประหลาดใจ “คุณแม่ไม่อยู่บ้านแล้วไปไหน? กลับบ้านคุณยายทวดอีกแล้วเหรอ?”
“คงใช่มั้งคะ?”
หรงฉือไม่ได้พูด ป้าหลิวก็ไม่กล้ารับประกัน
เฟิงจิ่งซินหันไปมองเฟิงถิงเซิน “คุณพ่อ...”
เฟิงถิงเซินเอ่ยอย่างเอื่อยเฉื่อย “อยากรู้ก็โทรไปถามเอง”
“งั้นหนูค่อยถามตอนเย็นแล้วกัน”
..............
อีกด้าน
หรงฉือทานอาหารเช้าเสร็จก็ไปทำงานทันที
เมื่อมาถึงบริษัท ขณะที่อวี้มั่วซวินกำลังจะคุยกับหรงฉือเรื่องปัญหาการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น
ปลายสายถามว่า “ช่วงนี้บริษัทของพวกคุณไปทำอะไรให้คนตระกูลเฟิงไม่พอใจหรือเปล่า?”


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...