เมื่อนึกถึงตรงนี้ เธอจึงพูดว่า “รู้แล้วจ้ะ อีกเดี๋ยวแม่จะกลับ”
คืนวันนั้น หรงฉือทำซี่โครงผัดเปรี้ยวหวานและต้มซุปให้เฟิงจิ่งซิน
แล้วเธอก็อยู่ค้างที่นั่นตลอดสองวันที่ผ่านมา
พอถึงวันศุกร์ คุณยายหรงโทรมาชวนเธอกลับไปทานข้าวที่บ้าน
หรงฉือจึงพาเฟิงจิ่งซินกลับบ้านตระกูลหรง
มีเพียงคุณยายคนเดียวที่อยู่บ้าน คนอื่นๆ ออกไปสังสรรค์ ไม่ก็ยังไม่กลับจากโรงเรียน
คุณยายหรงยังไม่รู้ว่าเฟิงจิ่งซินกลับประเทศแล้ว เมื่อเห็นหรงฉือพาเฟิงจิ่งซินมาด้วยก็รู้สึกเซอร์ไพรส์อย่างมากในทันที
เฟิงจิ่งซินก็สนิทกับคุณทวดมาก และทำให้คุณทวดมีความสุขมากๆ
ตอนเย็น หรงฉือและเฟิงจิ่งซินอยู่ค้างที่บ้านตระกูลหรง
เช้าวันต่อมา หรงฉือตื่นขึ้นมานวดแป้งเพื่อห่อเกี๊ยว
เมื่อคุณยายมองเห็นท่าทางที่คล่องแคล่วของหรงฉือก็นึกได้ว่าก่อนแต่งงานเธอไม่เคยทำงานบ้านอะไรเลย จึงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ
หรงฉือรู้ว่าคุณยายกำลังคิดอะไรอยู่ เธอจึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เวลาทำอาหารทำให้จิตใจสงบ หนูชอบมากเลยค่ะ”
ใบหน้าของหรงฉือดูมีน้ำมีนวลขึ้นมากกว่าตอนที่กลับมาครั้งก่อน และดูไม่ผอมแล้ว คุณยายหรงจึงสบายใจขึ้นหน่อย
หลังจากห่อเกี๊ยวเสร็จ และพูดคุยกับคุณยายสักพัก หรงฉือก็ขึ้นไปชั้นบน
เฟิงจิ่งซินตื่นแล้ว และกำลังล้างหน้า
หรงฉือเก็บชุดนอนที่เธอเปลี่ยนออก ขณะที่เธอกำลังจะลุกขึ้นก็เห็นเแท็บเล็ตของเฟิงจิ่งซินดังขึ้น ซึ่งเป็นข้อความที่หลินอู๋ส่งมา
[ซินซินตื่นหรือยังคะ? น้าจะกลับตอนบ่ายนะ แล้วตอนเย็นพวกเราไปทานข้าวด้วยกัน พรุ่งนี้น้าพาหนูไปเที่ยวดีไหมจ๊ะ?]

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...