คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 450

เมื่อขึ้นไปชั้นบน เฟิงจิ่งซินแกะของขวัญที่เฟิงถิงเซินมอบให้ไปพลาง พูดคุยกับหรงฉือไปพลาง

หรงฉือนั่งฟังอยู่ข้าง ๆ เป็นตอนนี้เองที่โทรศัพท์ของเธอดังขึ้น

เฟิงถิงเซินส่งข้อความมาหาเธอ

[บ่ายพรุ่งนี้ผมยังต้องกลับไปจัดการธุระที่ประเทศเอนาวา เรื่องหย่าน่าจะต้องเลื่อนเวลาออกไปอีกหนึ่งอาทิตย์]

หรงฉืออ่านแล้วก็ขมวดคิ้ว เธอเริ่มพิมพ์ตอบกลับข้อความของเฟิงถิงเซิน

[เช้าวันจันทร์ค่อยกลับไปประเทศเอนาวาไม่ได้เหรอ?]

เฟิงถิงเซินตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

[ผมลองแล้ว แต่ไม่ได้ผล ขอโทษนะ]

หรงฉือเม้มปาก ไม่ได้ส่งข้อความกลับไปอีก

อาจจะเพราะรู้ว่าเธอโกรธแล้ว เฟิงถิงเซินถึงได้ส่งข้อความเข้ามาอีกฉบับ เพื่อรับปากกับเธอ [ต่อให้วันศุกร์หน้าผมกลับมาไม่ทัน แต่ผมจะกลับมาให้ทันก่อนวันจันทร์ของอีกสองอาทิตย์หน้าแน่นอน เรื่องนี้คุณสบายใจได้]

ในเมื่อเฟิงถิงเซินบอกเวลากลับที่แน่ชัดมาแล้ว หรงฉือก็พอจะเข้าใจ

เธอวางโทรศัพท์ลงโดยไม่ได้ตอบอะไร

ซึ่งเฟิงถิงเซินก็อาจจะรู้ว่าที่จริงแล้วเธอเห็นข้อความแล้ว แต่เธอไม่ได้ตอบเขา เขาจึงไม่ได้ส่งข้อความไปหาเธออีก

หลังเฟิงจิ่งซินคุยกับหรงฉือไปได้สักพักก็รู้สึกง่วง ไม่นานนักก็หลับไปอย่างรวดเร็ว

หรงฉือคลุมผ้าห่มให้เธอเรียบร้อยแล้ว ถึงเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ

เธอเองก็เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน หลังอาบน้ำเสร็จ ก็ขึ้นเตียงเตรียมปิดไฟนอนแล้ว

เฟิงจิ่งซินอาจจะรู้สึกตัว ตอนที่เธอเพิ่งเอนหลังลงนอนนั้น เฟิงจิ่งซินถึงได้เขยิบเข้ามาซุกในอ้อมแขนของเธอ พลางพึมพำเบา ๆ “แม่ แม่...”

หรงฉือคิดว่าเธอตื่นแล้ว เลยส่งเสียงตอบไปว่า “อืม” แล้วพูดต่อไปว่า “นอนเถอะ”

เฟิงจิ่งซินกลับไม่ได้พูดอะไรอีก เมื่อหรงฉือก้มลงมองถึงได้รู้ว่าจริง ๆ แล้วเฟิงจิ่งซินไม่ได้ตื่น

เฟิงจิ่งซินซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของเธอ ทว่ามือที่กำเสื้อของเธอไว้นั้นกลับกำแน่นไม่ยอมปล่อย

วันต่อมา

เฟิงถิงเซินมารับเฟิงจิ่งซินตรงตามเวลาที่รับปาก

เฟิงจิ่งซินเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทั้งยังสะพายกระเป๋าหนังสือของตัวเองไว้

เมื่อรู้ว่าเฟิงถิงเซินมาถึงแล้ว เธอก็สะพายกระเป๋าหนังสือใบเล็ก ๆ ของตัวเองพร้อมกับลากหรงฉือให้ลงไปชั้นล่างด้วย

พวกคุณยายหรงกับหรงฉ่างเซิ่งรู้แล้วว่าเฟิงถิงเซินอยู่ข้างนอกประตู ทว่าพวกเขาทำเป็นไม่รู้เรื่อง ไม่ได้ออกไปทักทายและไม่ได้เชิญเจ้าตัวให้เข้ามา

ซุนลี่เหยายู่ปากแล้วพูดสำทับ “นั่นสิ”

ถึงจะบอกว่าเฟิงถิงเซินยืนยันที่จะหย่ากับหรงฉือเพราะหลินอู๋

ทั้งตัวหลินอู๋เองก็บอกแล้วว่าเฟิงถิงเซินจะกลับมาอย่างช้าที่สุดก็วันจันทร์ของอีกสองอาทิตย์ข้างหน้า ถึงตอนนั้นเขาจะต้องจัดการเรื่องหย่ากับหรงฉือให้แล้วเสร็จเป็นอย่างแรกแน่นอน

ทว่ายิ่งเฟิงถิงเซินกับหรงฉือจัดการเรื่องหย่าช้าไปหนึ่งวัน เรื่องนี้ก็ยิ่งมีความไม่แน่นอนขึ้นทุกที

เพราะฉะนั้น ต่อให้เฟิงถิงเซินหย่ากับหรงฉือแล้วไม่ได้รีบแต่งงานกับหลินอู๋ในทันที ทว่าพวกเขาก็ยังหวังว่าให้เขาหย่ากับหรงฉือให้เรียบร้อยโดยเร็ว

แน่นอนว่าในใจของหลินอู๋เองก็หวังว่าหรงฉือกับเฟิงถิงเซินจะหย่าขาดกันให้เรียบร้อยโดยเร็วที่สุด

ทว่าเรื่องราวดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว เธอเองก็ทำได้เพียงแต่รอเท่านั้น

ครั้นนึกถึงว่าเฟิงถิงเซินที่ยุ่งตัวเป็นเกลียวอุตส่าห์หาเวลารีบบินข้ามน้ำข้ามทะเลกลับมาจากประเทศเอนาวาเพื่อฉลองวันเกิดให้เฟิงจิ่งซินแล้ว คุณยายซุนจึงไม่ค่อยสบายใจเท่าไรนัก พลางว่า “ถิงเซินนี่ใส่ใจลูกสาวเขามาจริง ๆ นะ”

กับเรื่องนี้ หลินอู๋เองก็ไม่ได้พูดอะไรตอบ

เพราะถึงอย่างไรแล้ว เรื่องที่เฟิงถิงเซินดีกับเฟิงจิ่งซินแค่ไหน ให้ความสำคัญแค่ไหนนั้น เธอเข้าใจดีกว่าพวกเขามากทีเดียว

คุณยายซุนรู้ดีว่าจริง ๆ แล้วในใจของหลินอู๋เองก็ไม่ได้รู้สึกสบายใจกับเรื่องนี้ เลยปลอบใจไปว่า “ไม่เป็นไร ไว้ต่อไปแกมีลูกกับถิงเซินแล้ว และดูจากความรักความรู้สึกของพวกแกสองคนแล้ว ถิงเซินจะต้องรักลูกของพวกแกมากกว่าแน่นอน”

หลินอู๋ได้ยินแบบนั้นแล้ว จึงพูดว่า “อืม”