คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 451

ตอนเที่ยงของวันอาทิตย์

เห็นกู้เหยียนถือโทรศัพท์ไว้ ท่าทางเหมือนจะยุ่งมาก เพื่อนของเขาจึงขยับเข้ามาดู

พอเห็นเนื้อหาในมือถือเขา เพื่อนของเขาก็ถึงกับต้องปวดหัว “เดี๋ยวนะ นี่มันวันหยุดสุดสัปดาห์ ตามเงินเดือนที่ฉางโม่จ้างนาย ไม่น่าถึงขั้นให้นายทำงานแม้กระทั่งในวันเสาร์อาทิตย์หรอกมั้ง? ฉันยังนึกว่านายกำลังคิดหาวิธีนัดคุณหรงคนนั้นออกมาซะอีก”

กู้เหยียนอยากจะพัฒนาขึ้นของเขาเอง ไม่เกี่ยวกับฉางโม่

เมื่อได้ยินในสิ่งที่เพื่อนเขาพูด กู้เหยียนก็ไม่ได้ว่าอะไร

ตอนที่ยังไม่รู้ว่าหรงฉือยังไม่หย่า โดยปกติแล้วเขาก็จะพยายามหาวิธีนัดหรงฉือออกมาในทุก ๆ สัปดาห์จริง ๆ

แต่หรงฉือบอกว่าเธอยังไม่ได้หย่า

แม้ฟังจากคำพูดของหรงฉือแล้วดูเหมือนว่าเธอกับสามีของเธอมาถึงขั้นที่จะหย่าร้างกันแล้วก็จริง แต่อย่างไรเธอก็ยังไม่ได้หย่าอย่างเป็นทางการ...

ครั้นเห็นกู้เหยียนทำท่าครุ่นคิดไม่พูดไม่จา เพื่อนของเขาก็เคาะโต๊ะเบา ๆ “นายเอาแต่เงียบไม่พูดอะไรเลย คิดอะไรอยู่?”

กู้เหยียนดึงสติกลับมาได้

ก่อนหน้านี้นึกว่าหรงฉือหย่าแล้ว จึงไม่ได้คิดอะไรเกี่ยวกับเรื่องสามีของหรงฉือมากนัก

แต่ตั้งแต่ที่เขารู้ว่ายังไม่ได้หย่า อีกทั้งสามีของเธอก็กำลังเตรียมหย่ากับเธอ พลันนั้นความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมา

เขากับหรงฉือก็รู้จักกันมาระยะหนึ่งแล้ว ในมุมมองของเขา หรงฉืออัธยาศัยดี หน้าตาสะสวย เข้ากับคนง่ายและมีความสามารถ

ทันใดนั้นจู่ ๆ เขาก็อยากรู้ขึ้นมาบ้างแล้วว่าสามีของหรงฉือเป็นผู้ชายอย่างไรกันแน่

เขาอยากรู้ว่าเป็นผู้ชายประเภทไหนกัน ถึงได้ยอมหย่ากับหรงฉือที่เป็นคนดีและสมบูรณ์แบบขนาดนี้

ครั้นนึกมาถึงตรงนี้ เขากำลังอยากที่จะเอ่ยปากขอให้เพื่อนของเขาช่วยตรวจสอบอีกฝ่ายโดยละเอียดสักหน่อย แต่ทว่า เขายังไม่ทันได้อ้าปากพูด ทันใดนั้นก็มีคนเรียกเขาขึ้นมาก่อน “กู้เหยียน?”

กู้เหยียนเงยหน้า

เป็นหลินอู๋

หลินอู๋ยิ้มเล็กน้อย แล้วเดินเข้ามาหาเขา “ออกมาเที่ยวเช้าขนาดนี้เชียว? นึกว่านายยังไม่ตื่นซะอีก”

กู้เหยียนเงยหน้ามองเธอแวบหนึ่ง น้ำเสียงราบเรียบ “มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ?”

“อ้อ ครับ”

ในเวลานี้เอง เหรินจี่เฟิงเร่งฝีเท้าเดินเข้ามา แล้วพูดว่า “ผู้อำนวยการหลิน บังเอิญจังเลยนะครับ”

หลินอู๋พยักหน้าแล้วยิ้มพลางพูด “ก็บังเอิญอยู่บ้างแหละค่ะ”

กล่าวจบ ก็เหลือบเห็นจี้ชิงเยว่ที่อยู่ด้านหลังของเขา จึงเป็นฝ่ายเอ่ยทักทายก่อน “คุณชายจี้ก็มาด้วยเหรอคะ? ไม่เจอกันนานเลยนะ”

จี้ชิงเยว่พยักหน้าเล็กน้อย ไม่พูดอะไร ทว่ากลับมองไปยังกู้เหยียนที่อยู่ข้าง ๆ

หลินอู๋สังเกตเห็นแล้ว จึงพูดแนะนำ “คนนี้คือกู้เหยียน กู้เหยียน นี่คือ...”

เวลานี้ จี้ชิงเยว่กับกู้เหยียนกำลังมองหน้ากันด้วยสีหน้าที่ไม่ชัดเจนอยู่

ครั้นได้ยินหลินอู๋ที่อยากจะแนะนำให้พวกเขารู้จักกัน พวกเขาสองคนก็กล่าวตัดบทหลินอู๋เป็นเสียงเดียวกันว่า “พวกเรารู้จักกัน”

ไม่ใช่แค่หลินอู๋ แม้แต่เหรินจี่เฟิงก็ยังอึ้งไปครู่หนึ่ง และเผยความประหลาดใจออกมาทางสีหน้าหลายส่วน

อย่างไรเสีย เท่าที่พวกเขาจำได้ สองคนนี้น่าจะยังไม่เคยพบกันมาก่อนถึงจะถูก