วันพฤหัสบดี หรงฉือไม่ได้ไปเข้าร่วมการแข่งขันกับเฟิงจิ่งซินที่ต่างเมือง เฟิงจิ่งซินก็ไม่ได้โกรธ เพียงแต่ว่าออดอ้อนให้ หรงฉือไปเที่ยวด้วยกันหลังจากที่เธอกลับมาหลังจากที่การแข่งขันและกิจกรรมเสร็จสิ้นแล้ว
หรงฉือแพ้ลูกอ้อนของเธอ จึงยอมตอบตกลงไป
ช่วงสองสามวันนี้ เธองานยุ่ง ไม่ได้ไปเยี่ยมคุณย่าเฟิงที่โรงพยาบาล
ตอนเช้าวันศุกร์ หรงฉือถึงได้ไปโรงพยาบาลอีกครั้ง
ที่ชั้นล่างของโรงพยาบาล เธอเห็นหลินอู๋ที่ศีรษะพันผ้าพันแผลกำลังลงมาเดินเล่น
เธอกำลังคุยโทรศัพท์ “น้าอาการดีขึ้นมากแล้ว ซินซินตั้งใจกับการแข่งก็พอ ไม่ต้องเป็นห่วงน้านะ”
พูดจบ หลังจากที่เงยหน้าขึ้นเห็นหรงฉือแล้ว ก็เบือนหน้าหนีด้วยสายตาเย็นชา
ไม่รู้ว่าปลายสายพูดอะไร เธอพูดกับปลายสายต่อว่า “หลังจากที่ผลแข่งออกแล้วจะบอกน้าคนแรกเลยเหรอ? ฮ่า ๆ ได้สิ พอถึงตอนนั้นน้าจะคอยจ้องมือถืออยู่ตลอดเลย รับรองไม่พลาดสายของซินซินแน่นอน ตอนนี้ใกล้ถึงเวลารวมตัวแล้ว ไปรวมตัวกับพวกคุณครูก่อนเถอะ สู้ ๆ นะ”
ที่จริงแล้วตอนนี้ยังไม่ถึงแปดโมงเช้าด้วยซ้ำ
เฟิงจิ่งซินโทรไปหาหลินอู๋แต่เช้าตรู่ทุกวันดั่งเคย
หรงฉือฟังแล้ว เดินผ่านหลินอู๋เข้าลิฟต์ด้วยสีหน้าเรียบเฉย
หลังจากที่เข้าในห้องผู้ป่วยแล้ว หรงฉือจึงรู้ว่าคุณย่าเฟิงไม่ชอบบรรยากาศอุดอู้ในห้อง จึงลงไปเดินเล่นเช่นกัน
หรงฉือวางช่อดอกไม้ลง จากนั้นเดินลงไปชั้นล่าง
ตอนที่ไปถึงสวนดอกไม้ของโรงพยาบาล หรงฉือก็เห็นซุนเยว่ชิงและหลินอู๋
ในขณะเดียวกันก็เหลือบไปเห็นคุณย่าเฟิงด้วย
แต่ว่าคุณย่าเฟิงไม่ได้อยู่กับพวกเธอ
คุณย่าเฟิงน่าจะยังไม่รู้ว่าหลินอู๋เข้าโรงพยาบาล และไม่ได้สังเกตเห็นหลินอู๋และซุนเยว่ชิง
แต่ตอนนี้ซุนเยว่ชิงและหลินอู๋กำลังมองไปทางคุณย่าเฟิง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...