บ่ายวันอาทิตย์ เฟิงจิ่งซินโทรศัพท์มาหาบอกว่าจะมาหาเธอ นึกถึงเรื่องเธอเคยรับปากเฟิงจิ่งซินก่อนหน้านี้ หรงฉือจึงตอบตกลงไป
คนขับรถเป็นคนมาส่งเธอ
หลังจากที่เฟิงจิ่งซินลงรถแล้วก็กระโดดเข้าไปในอ้อมอกของหรงฉือด้วยความดีใจทันที
หลังจากที่ออดอ้อนหรงฉือและคุณยายหรงสักพักแล้ว เฟิงจิ่งซินก็เล่าเรื่องที่ได้ที่หนึ่งในการแข่งฟันดาบให้พวกเธอฟังอย่างมีความสุข
เธอยังแบกถ้วยรางวัลใส่กระเป๋ามาอีกด้วย จากนั้นยัดใส่มือหรงฉือด้วยความเริงร่า
คุณยายหรงมองดูยิ้มแก้มปริ พูดชมเฟิงจิ่งซินว่าเก่งอย่างไม่หยุดปาก
ในการแข่งขันฟันดาบครั้งนี้ หรงฉือรู้ตัวดีว่าไม่ได้ทำอะไรเพื่อเฟิงจิ่งซินเลย
ต่อจากนี้ไป สิ่งที่เธอจะให้เฟิงจิ่งซินก็คงจะมีไม่มากแล้ว
คิดไปคิดมา เธอจึงกล่าวว่า “เดี๋ยวแม่พาหนูไปซื้อกรอบมาใส่ถ้วยรางวัลดีไหม?”
เฟิงจิ่งซินกล่าวว่า “ไม่ต้องหรอกค่ะ พ่อสั่งให้คนทำกรอบให้ตั้งแต่ก่อนหนูจะแข่งแล้ว สวยสุด ๆ ไปเลย”
เฟิงจิ่งซินถ่ายรูปเก็บไว้ เมื่อหรงฉือพูดถึงเรื่องนี้ เธอจึงหยิบรูปที่ถ่ายกรอบเอาไว้ให้หรงฉือดู “สวยมากเลยใช่ไหมคะ?”
หรงฉือชำเลืองมองเล็กน้อย แค่เห็นจากในรูปก็รู้ได้ว่ากรอบที่เฟิงถิงเซินสั่งทำให้เฟิงจิ่งซินมูลค่าสูงมาก
และเฟิงถิงเซินยังแอบเตรียมกรอบเอาไว้ล่วงหน้าอีกด้วย ทำให้เห็นได้ว่าเขาเอาใจใส่เฟิงจิ่งซินขนาดไหน
แม้เฟิงจิ่งซินจะมีกรอบใส่ถ้วยรางวัลแล้ว แต่เมื่อเห็นหรงฉือให้ความสำคัญกับรางวัลของเธอขนาดนี้ เธอดีใจอย่างมากตอนที่ได้ยินว่าหรงฉือจะซื้อกรอบใส่ถ้วยรางวัลให้เธอ
ในคืนนั้น เฟิงจิ่งซินนอนค้างที่บ้านตระกูลหรง
เช้าวันถัดมา หรงฉือเอาทะเบียนบ้านใส่กระเป๋า เฟิงจิ่งซินเห็นแล้ว แต่เธอยังไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้ จึงไม่ได้ถามอะไรมาก
มองดูแววตาใสแจ๋วบนใบหน้าได้รูปของเฟิงจิ่งซิน จึงรู้ได้ว่าจนถึงตอนนี้เฟิงถิงเซินยังไม่ได้บอกเรื่องหย่าของพวกเขากับเฟิงจิ่งซิน
หรงฉือลังเลเล็กน้อย มองไปทางเฟิงจิ่งซิน เฟิงจิ่งซินก็มองเธอด้วยสายตาสงสัยเช่นกัน “แม่? เป็นอะไรคะ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...