คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 492

ในคืนวันนั้น หรงฉือก็มุ่งหน้าไปสนามบินเตรียมจะกลับไปเมืองตูเฉิงพร้อมกับคนอื่น ๆ ในครอบครัว

พวกเขานั่งชั้นธุรกิจ

เฟิงจิ่งซินกับหรงอวิ๋นเฮ่อ และคนอื่น ๆ นั่งติดหน้าต่างฝั่งขวา

หรงฉือกับคุณยายหรงนั่งอยู่ตรงกลางฝั่งซ้าย

เฟิงจิ่งซินมีพวกหรงอวิ๋นเฮ่อดูแล ส่วนหรงฉือก็เข้ามาช่วยปรับเก้าอี้ให้คุณยายหรง

เธอกำลังพูดกับคุณยายหรงอยู่ ซุนเยว่ชิงกับคุณยายซุนและคนอื่น ๆ ก็เดินตรงมาทางเธอ

คนในตระกูลซุนเห็นหรงฉือและคนอื่น ๆ ไม่เพียงแต่ไม่ตกใจเท่านั้น ตรงกันข้ามตอนที่มองพวกเขายังปรากฏรอยยิ้มเล็ก ๆ บนใบหน้าด้วย เห็นได้ชัดเจนมากว่า พวกเขารู้อยู่แล้วว่าคนในตระกูลหรงกลับไปเมืองเหยียนเฉิง และก็รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าพวกเขาก็นั่งเที่ยวบินนี้กลับไปเมืองตูเฉิงเช่นกัน

ซุนลี่เหยามองหรงฉือ แสยะยิ้ม จงใจพูดขึ้นว่า “คุณยายคะ คุณอาคะ คนบางคนตอนคุณย่าเฟิงป่วยเข้าโรงพยาบาล ก็คอยไปเอาใจอยู่ทุกวัน คิดว่าถ้าเกาะติดคุณย่าไว้ หรือทำตัวดีต่อหน้าพี่เขย จะทำให้พี่เขยไม่หย่าได้”

“ผลสุดท้ายพอคุณย่าเฟิงอาการเพิ่งดีขึ้น พี่เขยไม่ต้องให้พี่สาวพูดถึงเลย ก็นัดคนบางคนไปทำเรื่องหย่าทันที ก่อนหน้านี้คนบางคนล่าช้าไม่ยอมไปทำเรื่องหย่า ฉันยังเป็นกังวลอยู่เหมือนกัน แต่พี่สาวบอกว่าเชื่อว่าพี่เขยจะสามารถจัดการเรื่องนี้ได้ ตอนนี้ดูเหมือนพี่สาวพูดไม่ผิดจริง ๆ”

คนในตระกูลซุนย่อมรู้ว่าซุนลี่เหยาจงใจพูดคำนี้ให้หรงฉือและคนอื่น ๆ ได้ยิน

คุณยายซุนได้ยิน ขณะที่ยิ้มก็ตบมือของซุนลี่เหยาเบา ๆ สายตามองคุณยายหรงกับหรงฉือก็แฝงไปด้วยสายตาเยาะเย้ยแวบหนึ่ง

ซุนเยว่ชิงมีท่าทีเรียบเฉย ราวกับเรื่องที่เฟิงถิงเซินพอมีเวลาที่เหมาะสมก็รีบไปขอหย่ากับหรงฉือ จะไม่ได้ทำให้แปลกใจเลยแม้แต่น้อย

แม้แต่จะมองเธอยังไม่มองคนในตระกูลหรงสักนิด ก็เดินผ่านหรงฉือและคนอื่น ๆ นั่งลงอย่างสง่างามแล้ว

หรงฉ่างเซิ่งกับคุณยายหรงก็ย่อมรู้ว่าซุนลี่เหยาจงใจพูดคำนี้ให้พวกเขาได้ยิน

พอเห็นหรงฉือถูกคนในตระกูลซุนพูดแบบนี้ เดิมทีสีหน้าของคุณยายไม่ค่อยสู้ดีเท่าไร ตอนนี้เปลี่ยนเป็นยิ่งแย่เข้าไปอีก

หรงฉ่างเซิ่งที่กำลังจัดกระเป๋าเดินทางอยู่ก็มีสีหน้ามืดหม่นลง

ซุนลี่เหยาเพื่อพูดคำนี้ให้พวกเธอได้ยิน จึงจงใจเดินช้ามาก คนที่อยู่ด้านหลังเริ่มใจร้อน ก่อนจะเปิดปากเร่งว่า “ด้านหน้าคุยอะไรกัน? ยังจะไปอยู่ไหมเนี่ย?”

ช่วงนี้คนในตระกูลซุนได้ใจสุด ๆ

ซุนลี่เหยาโดนพูดใส่แบบนี้ก็รู้สึกไม่พอใจ หันกลับไปกำลังจะโต้กลับ เวลานี้ หรงฉือยื่นเท้าออกมาจากทางด้านหลัง โดยมีกระเป๋าเดินทางของผู้โดยสารคนอื่นบังไว้

ก่อนจะนั่งลง เธอยังจ้องมองหรงฉืออย่างดุร้าย แล้วพูดว่า “ฝากไว้ก่อนเถอะ”

หรงฉือไม่สนใจเธอ หลังปรับตำแหน่งให้คุณยายหรงเสร็จ ก็นั่งลงแล้ว

คุณยายซุนถูกกระแทกที่หน้าผาก ดูท่าทางแล้วช่างน่าสมเพชสิ้นดี

พอเห็นบาดแผลบนหน้าผากของมารดาตัวเอง แถมเสื้อผ้าราคาแพงและดูดีก็ดูยุ่งเหยิงเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด สีหน้าของซุนเยว่ชิงก็ไม่สู้ดีมาก

แม้เมื่อครู่เธอจะมองไม่เห็น แต่เธอก็รู้ดีว่านั่นต้องเป็นฝีมือของหรงฉือแน่ ๆ

หลังขอให้แอร์โฮสเตสช่วยจัดการบาดแผลของคุณยายซุนจนเรียบร้อยแล้ว ตอนที่เธอจะกลับไปนั่งที่ ก็มองหรงฉืออย่างเย็นชา

หรงฉือสังเกตเห็นสายตาของเธอ ก็จ้องเธอกลับอย่างเย็นชาเช่นกัน

ซุนเยว่ชิงรู้ดีว่า หากทะเลาะกับหรงฉืออยู่ที่นี่จริง ๆ จะต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ ถ้าถูกคนอื่นถ่ายคลิปไว้ แล้วเอาไปปล่อยลงอินเทอร์เน็ต เกรงว่าคนที่จะเสียหายก็คือพวกเขาเอง

พอคิดแบบนี้ หลังเหลือบมองหรงฉืออย่างเย็นชาแวบหนึ่ง ไม่ได้ทำอะไรอีก ก็กลับไปนั่งยังตำแหน่งของตัวเองแล้ว