พ่อบ้านเพิ่งจากหมุนตัวเดินออกไปจากห้อง เฟิงถิงเซินก็ช่วยเธอหยิบโทรศัพท์จากห้องเฟิงจิ่งซินกลับเข้ามาแล้ว
พอหยิบโทรศัพท์จากมือของเขา หรงฉือไม่ได้เงยหน้ามองเขา เพียงแค่เอ่ยปากว่า “ขอบคุณ”
เฟิงถิงเซินไม่ได้พูดอะไร
หรงฉือลงจากเตียง คิดจะไปล้างหน้าแปรงฟันที่ห้องของเฟิงจิ่งซิน
เฟิงถิงเซินราวกับจะดูออกถึงความคิดของเธอ เขายืนอยู่กับที่มองใบหน้าด้านข้างของเธอ แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ที่นี่ก็มีแปรงสีฟันกับแก้วน้ำบ้วนปาก”
หรงฉือหยุดฝีเท้าลงเล็กน้อย
ในเมื่อเธอกลับมาพักผ่อนที่นี่แล้ว การจะล้างหน้าแปรงฟันอยู่ที่นี่ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็หมุนตัวแล้วก้าวเข้าห้องน้ำในห้องของเฟิงถิงเซิน
เธอกำลังแปรงฟันอยู่ หมอจางก็มาถึงแล้ว
พอเธอล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ หมอจางตรวจชีพจรให้เธอ ทั้งยังสอบถามอาการของเธออย่างละเอียด ขณะที่ให้น้ำเกลือเธอไปด้วย ก็สั่งกำชับเฟิงถิงเซินถึงข้อระวังต่าง ๆ ของหรงฉือในวันข้างหน้าไปด้วย
หลังจากที่หมอจางออกไปจากห้อง เฟิงถิงเซินก็ยกโจ๊กที่พ่อบ้านช่วยยกขึ้นมาให้หรงฉือ
หรงฉือชะงักเล็กน้อย จากนั้นก็ยื่นมือไปรับมาแล้วพูดว่า “ขอบคุณ”
“ไม่เป็นไร”
ตอนนี้ไข้ของหรงฉือสูงถึงสี่สิบองศาเซลเซียส รู้สึกทรมานอย่างมาก จนไม่มีความยากอาหารอะไรเลย
แต่เธอยังคงฝืนทน แล้วทานอาหารอย่างช้า ๆ
ตอนที่ทานโจ๊ก ดูเหมือนจะนึกอะไรออก เธอหันหน้าไปทางเฟิงถิงเซินที่นั่งมองเธออยู่ไม่ไกล แล้วเอ่ยปากถามด้วยเสียงที่แหบพร่าว่า “ซินซินล่ะ?”
“อยู่ชั้นล่าง ซินซินกับคุณย่าล้วนเป็นห่วงคุณมาก แต่เด็กร่างกายอ่อนแอ คุณย่าก็ยังไม่หายดีเต็มที่ กลัวว่าถ้าพวกเขาเข้ามาเยี่ยมคุณแล้วจะติดเชื้อได้ เลยไม่ให้พวกเขาเข้ามาเยี่ยม”
“อืม”
หรงฉือกินไปได้ครึ่งถ้วย ก็กินไม่ลงแล้ว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...