หรงฉือคิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะเป็นฝ่ายจูงมือของเธอ จึงอดไม่ได้ที่จะแปลกใจเล็กน้อย
ทว่า เธอไม่ได้คิดอะไรมาก แกะมือของเขาออก พูดเสียงเรียบว่า “ฉันเดินเองได้”
พูดจบ เธอไม่มองเขา ตัวเองก็เดินไปยังโซฟาก่อนแล้ว
เฟิงถิงเซินถูกเธอปฏิบัติด้วยท่าทีเย็นชาแบบนี้ กลับไม่ได้โกรธ ยิ้มเล็กน้อย หลังจากที่เธอนั่งลง เขาก็นั่งลงข้าง ๆ เธอ
โซฟารอบโต๊ะกาแฟมีขนาดใหญ่ ที่นั่งก็เยอะ เห็นเฟิงถิงเซินไม่ยอมไปนั่งที่อื่น กลับนั่งลงข้าง ๆ เธอ หรงฉือชะงักไปเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไร ดื่มชาพร้อมเงยหน้ามองเฟิงจิ่งซินที่กำลังลองเล่นเครื่องดนตรีอยู่ตรงโน้นไปด้วย
เฟิงถิงเซินก็ยกถ้วยชาขึ้นมาจิบเช่นกัน
หลังวางถ้วยชาลง เขาไม่ได้มองเฟิงจิ่งซิน แต่มองไปทางหรงฉือ กำลังอยากจะเอ่ยปาก เวลานี้เอง โทรศัพท์ของหรงฉือกลับมีแจ้งเตือนข้อความดังขึ้น
หรงงฉือมองแวบหนึ่ง เป็นข้อความที่กู้เหยียนส่งมาให้เธอ
กู้เหยียนส่งวิดีโอหนึ่งเข้ามาก่อน จากนั้นค่อยส่งข้อความเข้ามาเสริมอีกครั้งว่า [ผู้เชี่ยวชาญบอกว่าเป็นฝนดาวตกที่ยากจะเจอสักครั้งในสามสิบปี ได้ยินว่าพรุ่งนี้มีหลายคนจะไปตั้งแคมป์รอดูฝนดาวตก ผมกับเพื่อนก็น่าจะไปเหมือนกัน ไม่ทราบว่าคุณกับประธานอวี้สนใจเรื่องพวกนี้ไหม?]
หรงฉือก็ไม่ได้ออกไปเที่ยวด้านนอกกับครอบครัวหรือว่าเพื่อนมาช่วงหนึ่งแล้ว จะสามารถมองเห็นฝนดาวตกไหมนั้นเป็นเรื่องรอง ออกไปเจอคนอื่น ๆ และสัมผัสกับบรรยากาศที่ครึกครื้นสักหน่อยก็ถือว่าดีไม่น้อย
หรงฉืออ่านจบ กำลังจะตอบกลับ ก็เห็นว่าเฟิงถิงเซินเหมือนจะหันมามองทางโทรศัพท์เธอเช่นกัน
เธอหยุดลง หันหน้าไปมองเฟิงถิงเซิน
เฟิงถิงเซินเห็นว่าเธอมองมา ใบหน้ากลับไม่ได้เขินอายเลยแม้แต่น้อย เขายิ้มบาง ๆ แล้วชักสายตากลับ จากนั้นก็ช่วยเติมน้ำชาให้เธอด้วย
หรงฉือ “...”
เฟิงถิงเซินแทบจะนั่งชิดติดกับเธออยู่แล้ว ถึงเขาจะไม่ตั้งใจหันหน้ามา คาดว่าก็คงเห็นเนื้อหาในโทรศัพท์ของเธอแล้ว
หรงฉือไม่พูดอะไร กลับขยับตัวเล็กน้อย นั่งให้ไกลหน่อย จึงจะตอบกลับข้อความของกู้เหยียน [ฉันสนใจมากค่ะ]
เวลานี้ กู้เหยียนส่งข้อความมาอีกครั้ง หรงฉือกำลังจะตอบกลับ โทรศัพท์ของเธอก็มีข้อความใหม่เข้ามาอีก

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...