ไม่รอหรงฉือพูด เฟิงถิงเซินก็พูดว่า “ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน? ผมไปรับคุณ?”
“ไม่ต้อง” หรงฉือยังนึกว่าพวกเขาอยู่ข้างนอก พอได้ยินพวกเขาให้เธอไปหาพวกเขาที่บ้าน เธอก็พูดกับเฟิงถิงเซินว่า “คุณเอาโทรศัพท์ให้ซินซิน”
เฟิงถิงเซินไม่ได้ถามอะไรมาก ก็ส่งโทรศัพท์ให้เฟิงจิ่งซินแล้ว
เฟิงจิ่งซิน “คุณแม่คะ?”
หรงฉือพูดว่า “ขอโทษนะซินซิน ตอนนี้แม่มีธุระ อาจจะไปฟังหนูตีกลองไม่ได้ รอคราวหน้า แม่ว่างแล้ว...”
ใบหน้าเล็กของเฟิงจิ่งซินลู่ลงในทันที เธอทำปากยู่ไม่พูดอะไร
หรงฉือรู้ว่าเธอจะต้องเสียใจอย่างแน่นอน
เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่เธอไม่อยากไปที่นั่นอีกแล้วจริง ๆ เพราะฉะนั้นสุดท้ายยังคงไม่ได้ใจอ่อน พูดขึ้นว่า “ขอโทษนะซินซิน แม่...”
“ในเมื่อมีงาน งั้นก็ไปทำงานของคุณก่อน” เวลานี้ เฟิงถิงเซินพูดแทรกเข้ามา พูดจบแล้วยังถามเธออีกว่า “ช่วงเที่ยงคุณว่างไหม? ถ้าว่างไปกินข้าวด้วยกันได้ไหม?”
หรงฉือรู้ดีว่า เฟิงถิงเซินเสนอให้ออกมาทานอาหารด้วยกันทีหลัง ก็เพราะไม่อยากให้เฟิงจิ่งซินเสียใจ
เทียบกับการไปหาเฟิงถิงเซินที่นั่น ออกไปทานอาหารเธอยังพอจะยอมรับได้บ้างจริง ๆ
หลังจากหยุดไปสองวินาที เธอจึงจะเอ่ยปากว่า “ว่าง”
“งั้นก็ตกลงกันตามนั้นนะคะ! คราวนี้คุณแม่อย่าผิดคำพูดอีกละ”
หรงฉือเพิ่งพูดจบ เฟิงจิ่งซินก็มีความสุขขึ้นมาอีกครั้ง
“อื้ม แม่เข้าใจแล้ว”
หลังจากที่หรงฉือคุยกับเฟิงจิ่งซินอีกสักเล็กน้อย จึงจะวางสาย
หลังผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง เธอกำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้อง ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็มีเสียงแจ้งเตือนข้อความเข้า
พอเธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู จึงจะพบว่าเฟิงถิงเซินส่งคลิปวิดีโอมาให้เธอ
เห็นคนที่อยู่ในวิดีโอเป็นเฟิงจิ่งซิน หรงฉือก็กดเปิดดู
ตอนต้นของวิดีโอ เฟิงจิ่งซินกำลังนั่งคุยกับครูอยู่หน้ากลองชุด เลนส์กล้องห่างจากพวกเขาไกลมาก ดังนั้น เฟิงถิงเซินน่าจะเป็นคนแอบถ่าย
หลังจากเฟิงจิ่งซินคุยกับครูที่สอนเธอตีกลองชุดไปสักพักหนึ่ง เฟิงจิ่งซินก็เริ่มตีกลองชุดอย่างต่อเนื่อง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...