คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 544

หลังจากขึ้นรถแล้ว ตอนที่เฟิงจิ่งซินซุกตัวในอ้อมแขนเธอ ก็เห็นเฟิงถิงเซินหันมาถามเธอว่า “อีกเดี๋ยวคุณมีแผนการอะไรไหม?”

หรงฉือยังไม่ทันได้พูดอะไรเลย เฟิงจิ่งซินที่อยู่ในอ้อมแขนก็เงยหน้าขึ้นมาพูดกับเธอว่า “จริงด้วย ถ้าคุณแม่ว่าง หลังทานอาหารเย็นเสร็จ พวกเราออกไปเที่ยวดีไหมคะ?”

“แม่...”

หรงฉือกำลังจะเอ่ยปาก เฟิงจิ่งซินก็ขัดจังหวะด้วยการออดอ้อนเธอ “นะ ๆ คุณแม่ก็ตอบตกลงเถอะนะคะ”

หรงฉือ “...โอเค”

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป พวกเขาก็มาถึงร้านอาหารแล้ว

พอลงจากรถ พวกเขาเพิ่งจะเข้าไปในร้านอาหาร ก็บังเอิญเจอซุนเยว่ชิงและคุณย่าหลินแล้ว

ซุนเยว่ชิงและคุณย่าหลินเห็นพวกเขาสามคน ต่างก็ตกตะลึงเล็กน้อย

ซุนเยว่ชิงและคุณย่าหลินเอ่ยปากก่อนว่า “ถิงเซิน”

เฟิงถิงเซินพยักหน้าตอบกลับเล็กน้อย

หรงฉือเห็นพวกเธอ มองแค่แวบเดียวก็ละสายตาหนี ก่อนจะเดินไปข้างหน้าโดยไม่หยุดฝีเท้าเลย

เฟิงจิ่งซินไม่รู้จักซุนเยว่ชิงและคนอื่น ๆ ปกติอยู่ข้างนอกก็มีหลายคนที่เป็นฝ่ายทักทายกับเฟิงถิงเซิน เธอไม่ค่อยสนใจมากนักก็เดินตามจังหวะก้าวของหรงฉือไป

ซุนเยว่ชิงและคุณย่าหลินก็ไม่สนใจหรงฉือและเฟิงจิ่งซินมากนักเช่นกัน

พวกเขากำลังอยากจะเอ่ยปากพูด เฟิงจิ่งซินเห็นว่าเฟิงถิงเซินไม่เดินตามมาสักที ก็หันกลับมาตะโกนเรียกเขาว่า “คุณพ่อเร็วหน่อยสิคะ”

เฟิงถิงเซินยิ้มแล้วตอบกลับว่า “โอเค”

พูดจบ เขาไม่ได้พูดอะไร ก็พยักหน้าให้ซุนเยว่ชิงและคุณย่าหลินอีกครั้ง ก่อนจะหันหลังจากไป

ซุนเยว่ชิงและคุณย่าหลินตกตะลึงเล็กน้อย ทว่าพวกเขายังไม่ทันได้ตั้งตัว คนที่นัดพวกเธอมาทานอาหารร่วมกันก็มาถึงแล้ว “ขอโทษด้วย ให้พวกคุณรอนานเลย”

ซุนเยว่ชิงและคุณย่าหลินชักสายตากลับ ยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไร พวกเราก็เพิ่งมาถึง ห้องส่วนตัวเตรียมเรียบร้อยแล้ว พวกเราขึ้นไปชั้นบนกันเถอะ”

ซุนเยว่ชิงและคุณย่าหลินยิ้มและพูดคุยกับเขา หลังเข้าไปในห้องส่วนตัวไม่นานก็สั่งอาหารแล้ว

หากจะบอกว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้พวกเธอพอทำเป็นมองข้ามได้ เช่นนั้นพวกเขาสามคนขึ้นรถคันเดียวกัน แถมท่าทีเอาใจใส่ที่เฟิงถิงเซินมีต่อหรงฉือกลับต่างไปจากเมื่อก่อนมาก

เห็นถึงตรงนี้ ทันใดนั้นพวกเธอก็นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้

นั่นก็คือช่วงตัดสินใจการหย่าของเฟิงถิงเซินและหรงฉือมาถึงแล้ว แต่เฟิงถิงเซินกลับไม่ได้ไปรับใบหย่ากับหรงฉือในทันที

เกี่ยวกับเรื่องนี้ ก่อนหน้านี้พวกเธอไม่ได้คิดมากเลยจริง ๆ

แต่ตอนนี้...

ทันใดนั้นพวกเธอก็นึกขึ้นมาได้อีกว่า ช่วงนี้ เฟิงถิงเซินไม่เพียงแต่ไม่ค่อยติดต่อกับพวกเขา แม้แต่หลินอู๋ก็มีโอกาสเจอหน้าเขาน้อยมากเช่นกัน

ก่อนหน้านี้พวกเขาต่างคิดว่าเฟิงถิงเซินแค่ยุ่งกับการทำงาน

แต่ตอนนี้...

เพื่อนของพวกเขาเห็นพวกเธอมองไปยังคนแปลกหน้า ก็ถามว่า “พวกเขาเป็นใคร? เป็นคนที่พวกคุณรู้จักเหรอ?”