คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 548

เหยาซินปั๋วมองเห็นแล้วเช่นกัน

เพียงแต่ พวกเขาเห็นแค่ด้านหลัง มองเห็นใบหน้าไม่ชัด

แม้จะมองเห็นใบหน้าไม่ชัด เหรินจี่เฟิงกลับสรุปด้วยจิตใต้สำนึกว่าคนคนนั้นคือหลินอู๋

ถึงอย่างไร ความสัมพันธ์ระหว่างหลินอู๋กับลูกสาวของเฟิงถิงเซินนั้นดีมากจริง ๆ

หลังจากที่เหรินจี่เฟิงมองอีกนิดหน่อย เห็นว่าเฟิงจิ่งซินโผเข้าใส่อ้อมแขนของเงาร่างนั้นอย่างมีความสุข เขาไม่มองอีก พูดกับเหยาซินปั๋วว่า “ไปเถอะ”

จิตใต้สำนึกของเหยาซินปั๋วก็คิดว่าอีกฝ่ายเป็นหลินอู๋เช่นกัน ได้ยินเหรินจี่เฟิงพูดแบบนั้น เขาค่อนข้างประหลาดใจ พูดว่า “นายมาเข้าไปทักทายเขาหน่อยเหรอ”

เหรินจี่เฟิงไม่ได้พูดอะไรมาก กลับพูดเสียงเรียบว่า “ไปเถอะ”

พวกเขาก็หันหลังเดินจากไปแล้ว

หรงฉือที่อยู่อีกด้านหนึ่งไม่ได้สังเกตเห็นพวกเขา

ในขณะเดียวกัน

บ้านตระกูลหลิน

ตอนนี้เป็นเวลาห้าโมงเย็นแล้ว

หลินอู๋ถือโทรศัพท์ แล้วโทรศัพท์ไปหาเฟิงถิงเซิน อยากชวนเขาไปทานอาหารด้วยกัน

โทรติดแล้ว แต่ไม่มีคนรับ

ยี่สิบกว่านาทีผ่านไป ทางเฟิงถิงเซินก็ยังไม่มีสัญญาณตอบรับแต่อย่างใด

เธอถือโทรศัพท์ไว้ นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่ได้โทรศัพท์ไปหาเฟิงถิงเซินต่อ

หลังจากนั้นไม่นาน เธอลงมาชั้นล่าง อยากจะหาอะไรดื่มหน่อย แต่ตอนที่เธอเดินลงมาจากชั้นบน ซุนเยว่ชิงกับคุณย่าหลินก็เพิ่งกลับมาจากข้างนอกพอดี

หลินอู๋ทักขึ้น “กลับมาแล้วเหรอคะ?”

“อืม” พอเห็นเสื้อผ้าบนตัวเธอยังคงเป็นชุดนอนลำลองที่ใส่ตั้งแต่เช้า ซุนเยว่ชิงวางกระเป๋าลง ก็ถามว่า “อยู่บ้านทั้งวัน ไม่ออกไปไหนเลยเหรอ?”

“ค่ะ”

ซุนเยว่ชิงกับคุณย่าหลินจริง ๆ ก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องที่เจอหรงฉือกับเฟิงถิงเซินที่ร้านอาหารเมื่อช่วงกลางวันมากนัก และทึกทักเอาเองว่าครอบครัวพวกเขาสามคนออกมาทานอาหารด้วยกัน หลินอู๋คงรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว

หลังหมักไวน์เสร็จ พวกเขาก็อยู่ทานอาหารเย็นที่วิลล่าส่วนตัวบนภูเขาด้วยเลย

วันนี้เฟิงจิ่งซินเที่ยวสนุกมาก ในวิลล่ายังมีกิจกรรมนันทนาการอื่น ๆ อีก เธออยากค้างคืนที่วิลล่า แถมได้ยินมาว่าคืนนี้ดาวจะเยอะเป็นพิเศษ เธอเลยอยากอยู่รอดูดาวบนดาดฟ้า

หรงฉือไม่อยากอยู่ต่อ เธอพูดว่า “แม่ไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนด้วย คราวหน้าแล้วกันนะ”

เวลานี้ เฟิงถิงเซินกลับเอ่ยปากพูดว่า “ถ้าคุณอยากเปลี่ยนเสื้อผ้า บอกให้ผู้ดูแลช่วยเตรียมให้ก็ได้”

เฟิงจิ่งซินรีบพยักหน้าแล้วพูดว่า “จริงด้วย ๆ หนูกับคุณพ่อก็ไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาด้วยเหมือนกัน แต่ให้คนช่วยซื้อกลับมาได้นะคะ ไม่นานหรอก”

หรงฉือ “...”

เธอมองเฟิงถิงเซินแวบหนึ่ง คิ้วก็ขมวดขึ้นแล้ว

เฟิงถิงเซินเทน้ำให้เธอหนึ่งแก้ว ยิ้มแล้วพูดว่า “ช่วงนี้คุณงานยุ่งมากไม่ใช่เหรอ? อยู่ผ่อนคลายที่นี่สักหน่อยไม่ดีหรือไง?”

หรงฉือขมวดคิ้วแน่น

นี่มันใช่ปัญหาที่ว่าดีหรือไม่ดีเหรอ?