เธอไม่คิดจะสนใจเฟิงถิงเซิน แล้วพูดกับเฟิงจิ่งซินว่า “ซินซิน พรุ่งนี้แม่ยังมีเรื่องบางอย่างต้องจัดการ เพราะฉะนั้น...”
เฟิงจิ่งซิน “งั้นพรุ่งนี้พวกเรากลับเช้าหน่อยก็ได้แล้วนี่คะ”
หรงฉือ “...”
เธอมองไปทางเฟิงถิงเซิน
ความหมายคือเรื่องนี้เขาเป็นคนก่อขึ้นมา ดังนั้นให้เขามาจัดการ
เฟิงถิงเซินก็มองไปยังเธอ และเข้าใจความหมายในแววตาของเธอ
เขายิ้มเล็กน้อย กลับไม่ได้โน้มน้าวเธอ แต่เป็นลูบศีรษะของเฟิงจิ่งซิน แล้วพูดว่า “ซินซิน ในเมื่อแม่มีงาน พวกเราก็กลับก่อนเถอะ รอโอกาสหน้าพวกเราค่อยมาดูดาวด้วยกันใหม่”
เฟิงจิ่งซินได้ยิน จริง ๆ ก็ไม่ได้ผิดหวังมากนัก ถึงอย่างไรวันนี้เธอก็มีความสุขมาก ๆ แล้ว
เธอจึงตอบว่า “งั้นก็ได้ค่ะ”
พวกเขาให้คนเก็บผลไม้บางส่วน ก่อนเตรียมจะจากไป ผู้ดูแลก็ถามพวกเขาว่า “ไวน์องุ่นที่หมักเมื่อตอนบ่ายจะเอากลับไหมครับ?”
ตอนแรกที่หมัก เหตุผลที่พวกเขาแบ่งบรรจุขวด ก็เพื่อจะได้สะดวกให้พวกเขาเอากลับบ้านของแต่ละคน
หรงฉือไม่รู้ว่าเฟิงถิงเซินคิดอย่างไร เธอพูดว่า “ขวดนั้นของฉัน ฉันอยากเอากลับค่ะ”
ต่อจากนี้ เธอคงจะไม่มาที่นี่กับพวกเฟิงถิงเซินอีกแล้ว ไม่สู้เอากลับไปตอนนี้ดีกว่า
เฟิงถิงเซินได้ยิน มองเธอแวบหนึ่งแล้วพูดว่า “เอาไว้ที่นี่ขวดหนึ่งแล้วกัน”
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง พวกเขาขึ้นรถ ก็ออกจากวิลล่าส่วนตัวบนภูเขาแล้ว
หนึ่งชั่วโมงกว่าให้หลัง เฟิงถิงเซินก็ส่งหรงฉือกลับบ้านตระกูลหรง
หลังจากที่เฟิงจิ่งซินกลับมาถึงบ้าน ก็แบกกระเป๋าใบเล็กของตัวเองขึ้นไปชั้นบนอย่างมีความสุขเพื่ออาบน้ำและเข้านอน
เธออาบน้ำเสร็จออกมา พอค้นโทรศัพท์ของตัวเองออกมาจากกระเป๋าใบเล็ก จึงพบว่าโทรศัพท์เธอแบตหมดตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้
เธอชาร์จแบตโทรศัพท์ หลังจากที่เปิดเครื่อง เธอจึงจะเห็นข้อความที่หลินอู๋ส่งมาให้เธอ
เธอรู้สึกผิดชั่วขณะ จากนั้นก็โทรศัพท์ไปหาหลินอู๋ทันที
ทางหลินอู๋ไม่นานก็รับสายแล้ว เธอแย่งพูดก่อนที่หลินอู๋จะเอ่ยปาก “ขอโทษนะคะน้าอู๋อู๋ ตั้งแต่ช่วงบ่ายวันนี้หนูไม่ได้พกโทรศัพท์ติดตัว เลยไม่เห็นข้อความของน้า”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...