คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 549

เธอไม่คิดจะสนใจเฟิงถิงเซิน แล้วพูดกับเฟิงจิ่งซินว่า “ซินซิน พรุ่งนี้แม่ยังมีเรื่องบางอย่างต้องจัดการ เพราะฉะนั้น...”

เฟิงจิ่งซิน “งั้นพรุ่งนี้พวกเรากลับเช้าหน่อยก็ได้แล้วนี่คะ”

หรงฉือ “...”

เธอมองไปทางเฟิงถิงเซิน

ความหมายคือเรื่องนี้เขาเป็นคนก่อขึ้นมา ดังนั้นให้เขามาจัดการ

เฟิงถิงเซินก็มองไปยังเธอ และเข้าใจความหมายในแววตาของเธอ

เขายิ้มเล็กน้อย กลับไม่ได้โน้มน้าวเธอ แต่เป็นลูบศีรษะของเฟิงจิ่งซิน แล้วพูดว่า “ซินซิน ในเมื่อแม่มีงาน พวกเราก็กลับก่อนเถอะ รอโอกาสหน้าพวกเราค่อยมาดูดาวด้วยกันใหม่”

เฟิงจิ่งซินได้ยิน จริง ๆ ก็ไม่ได้ผิดหวังมากนัก ถึงอย่างไรวันนี้เธอก็มีความสุขมาก ๆ แล้ว

เธอจึงตอบว่า “งั้นก็ได้ค่ะ”

พวกเขาให้คนเก็บผลไม้บางส่วน ก่อนเตรียมจะจากไป ผู้ดูแลก็ถามพวกเขาว่า “ไวน์องุ่นที่หมักเมื่อตอนบ่ายจะเอากลับไหมครับ?”

ตอนแรกที่หมัก เหตุผลที่พวกเขาแบ่งบรรจุขวด ก็เพื่อจะได้สะดวกให้พวกเขาเอากลับบ้านของแต่ละคน

หรงฉือไม่รู้ว่าเฟิงถิงเซินคิดอย่างไร เธอพูดว่า “ขวดนั้นของฉัน ฉันอยากเอากลับค่ะ”

ต่อจากนี้ เธอคงจะไม่มาที่นี่กับพวกเฟิงถิงเซินอีกแล้ว ไม่สู้เอากลับไปตอนนี้ดีกว่า

เฟิงถิงเซินได้ยิน มองเธอแวบหนึ่งแล้วพูดว่า “เอาไว้ที่นี่ขวดหนึ่งแล้วกัน”

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง พวกเขาขึ้นรถ ก็ออกจากวิลล่าส่วนตัวบนภูเขาแล้ว

หนึ่งชั่วโมงกว่าให้หลัง เฟิงถิงเซินก็ส่งหรงฉือกลับบ้านตระกูลหรง

หลังจากที่เฟิงจิ่งซินกลับมาถึงบ้าน ก็แบกกระเป๋าใบเล็กของตัวเองขึ้นไปชั้นบนอย่างมีความสุขเพื่ออาบน้ำและเข้านอน

เธออาบน้ำเสร็จออกมา พอค้นโทรศัพท์ของตัวเองออกมาจากกระเป๋าใบเล็ก จึงพบว่าโทรศัพท์เธอแบตหมดตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้

เธอชาร์จแบตโทรศัพท์ หลังจากที่เปิดเครื่อง เธอจึงจะเห็นข้อความที่หลินอู๋ส่งมาให้เธอ

เธอรู้สึกผิดชั่วขณะ จากนั้นก็โทรศัพท์ไปหาหลินอู๋ทันที

ทางหลินอู๋ไม่นานก็รับสายแล้ว เธอแย่งพูดก่อนที่หลินอู๋จะเอ่ยปาก “ขอโทษนะคะน้าอู๋อู๋ ตั้งแต่ช่วงบ่ายวันนี้หนูไม่ได้พกโทรศัพท์ติดตัว เลยไม่เห็นข้อความของน้า”

ทว่าเรื่องนี้ ก่อนที่เธอจะโทรคุยกับเฟิงจิ่งซินก็พอจะเดาได้แล้ว ไม่อย่างนั้นเธอก็คงไม่ถามเฟิงจิ่งซินถึงเรื่องพวกนี้หรอก

หลังจากที่แบ่งเก็บผลไม้ให้ตัวเองส่วนหนึ่ง พอวันจันทร์ หรงฉือก็เอาอีกส่วนหนึ่งกลับไปที่บริษัท

กู้เหยียนได้รับส่วนแบ่งนิดหน่อย พอมองสาลี่ที่อยู่ในมือ ทั้งได้ยินว่าหรงฉือไปเก็บมาด้วยตัวเอง เขาก็เดินไปหาหรงฉือ แล้วถามว่า “สุดสัปดาห์คุณไปเที่ยวที่วิลล่าส่วนตัวบนภูเขามาใช่ไหม?

“ใช่” หรงฉือประหลาดใจนิดหน่อย “คุณรู้ได้อย่างไร?”

“ช่วงก่อนหน้านี้ผมก็เคยไปที่นั่นกับเพื่อน” เขาชี้ไปที่ลูกพีช แล้วพูดว่า “ได้ยินผู้ดูแลของวิลล่าบอกว่า ตอนนี้ดูเหมือนจะมีแค่วิลล่าของพวกเขาที่ปลูกลูกพีชสายพันธุ์นี้ แต่ว่าตอนนั้นที่พวกผมไป ลูกพีชพวกนี้ยังไม่สุก”

หรงฉือแค่ได้ยินว่าผลไม้เหล่านี้หายาก แต่คิดไม่ถึงว่าจะหายากขนาดนี้

กู้เหยียนมองเธอ แล้วรู้สึกเสียใจเล็กน้อย

หากรู้ว่าวันเสาร์เธอจะไปเที่ยวที่วิลล่าส่วนตัวบนภูเขาแห่งนั้น เขาก็คง...

หรงฉือรับรู้ถึงสายตาของเขา จึงละสายตาหนี หลังพูดคุยกับทุกคนไม่กี่ประโยคก็จากไป จากนั้นก็ไปห้องทำงานของอวี้มั่วซวินแล้ว

อวี้มั่วซวินเพิ่งกลับมาถึงบริษัท เห็นเธอปรากฏตัวในบริษัทแต่เช้าตรู่แบบนี้ ก็ขมวดคิ้วขึ้นแล้วพูดว่า “วันนี้วันจันทร์ คุณไม่ไปรับใบหย่ากับเฟิงถิงเซินเหรอ?”