เฟิงจิ่งซินส่งของขวัญที่เฟิงถิงเซินต้องการให้หรงฉือกับเธอ แต่พอยื่นไปก็ชักมือกลับ แล้วจับมือของหรงฉืออย่างออดอ้อน “คุณแม่ดูของขวัญที่หนูให้คุณแม่ก่อนสิคะ”
หรงฉือ “...อื้ม”
หรงฉือเปิดกล่องของขวัญตามที่เธอบอก
ในกล่องของขวัญเป็นภาพวาดสีน้ำมันที่ใส่กรอบไว้เรียบร้อย และบุคคลในภาพก็คือเธอ
มุมขวาล่างของภาพยังเขียนตัวอักษรเล็ก ๆ ไว้หนึ่งแถวว่า คุณแม่ของหนู สุขสันต์วันเกิดนะคะ
หัวใจหรงฉือเหมือนถูกอะไรบางอย่างกระแทก มือที่กำกรอบรูปอยู่หยุดกึกทันที
เฟิงจิ่งซินแกว่งมือของเธอไปมา พูดว่า “นี่คือรูปที่หนูวาดเสร็จตั้งแต่ครึ่งเดือนก่อนแล้ว คุณแม่ชอบไหมคะ?”
ทันใดนั้นสติของหรงฉือก็กลับมา เธอมองสีหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของเธอ อารมณ์ซับซ้อนแต่ก็ยังพูดตามจริงว่า “แม่ชอบมาก ตอนนี้ซินซินวาดภาพนับวันยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว”
พอได้ยินหรงฉือบอกว่าชอบ เฟิงจิ่งซินก็ดีใจมาก “ถ้าคุณแม่ชอบ คราวหน้าหนูจะวาดให้คุณแม่อีกนะคะ!”
หรงฉือ “...จ้ะ”
คราวนี้เฟิงจิ่งซินจึงจะเอาของขวัญที่เฟิงถิงเซินต้องการให้เธอยัดใส่มือเธอ “คุณแม่ หนูต้องไปเรียนแล้ว ไม่งั้นจะสายเอา ตอนเย็นหนูมาหาคุณยายทวดที่นี่ แล้วอยู่ทานอาหารเป็นเพื่อนคุณแม่ ดีไหมคะ?”
“...อืม”
คุณยายหรงและคนอื่น ๆ ไม่รู้ว่าเดินออกมาตั้งแต่เมื่อไร
เฟิงจิ่งซินเห็นว่ามันสายแล้ว จึงโบกมือทักทายคุณยายหรงและคนอื่น ๆ ก่อนจะสะพายกระเป๋านักเรียนของเธอ ขึ้นรถอย่างมีความสุขแล้วจากไป
หลังจากที่เฟิงจิ่งซินออกไปแล้ว หรงฉือจึงจะหันกลับมา
เฟิงถิงเซินให้คนส่งของขวัญมาให้ ไม่ได้หมายความว่าวันนี้เขาจะไม่หย่ากับหรงฉือสักหน่อย
ด้วยเหตุนี้ คนในตระกูลหรงจึงไม่ได้พูดอะไร
เหอหมิงเสว่พูดขึ้นว่า “บะหมี่อายุยืนทำเสร็จแล้ว เสี่ยวฉือ มากินบะหมี่ก่อนเถอะ”
หรงฉือ “ค่ะ”
หลังจากที่หรงฉือเข้าไปในบ้าน ก็วางของขวัญที่เฟิงถิงเซินกับเฟิงจิ่งซินให้เธอไว้ข้าง ๆ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...