คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 551

เฟิงจิ่งซินส่งของขวัญที่เฟิงถิงเซินต้องการให้หรงฉือกับเธอ แต่พอยื่นไปก็ชักมือกลับ แล้วจับมือของหรงฉืออย่างออดอ้อน “คุณแม่ดูของขวัญที่หนูให้คุณแม่ก่อนสิคะ”

หรงฉือ “...อื้ม”

หรงฉือเปิดกล่องของขวัญตามที่เธอบอก

ในกล่องของขวัญเป็นภาพวาดสีน้ำมันที่ใส่กรอบไว้เรียบร้อย และบุคคลในภาพก็คือเธอ

มุมขวาล่างของภาพยังเขียนตัวอักษรเล็ก ๆ ไว้หนึ่งแถวว่า คุณแม่ของหนู สุขสันต์วันเกิดนะคะ

หัวใจหรงฉือเหมือนถูกอะไรบางอย่างกระแทก มือที่กำกรอบรูปอยู่หยุดกึกทันที

เฟิงจิ่งซินแกว่งมือของเธอไปมา พูดว่า “นี่คือรูปที่หนูวาดเสร็จตั้งแต่ครึ่งเดือนก่อนแล้ว คุณแม่ชอบไหมคะ?”

ทันใดนั้นสติของหรงฉือก็กลับมา เธอมองสีหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของเธอ อารมณ์ซับซ้อนแต่ก็ยังพูดตามจริงว่า “แม่ชอบมาก ตอนนี้ซินซินวาดภาพนับวันยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว”

พอได้ยินหรงฉือบอกว่าชอบ เฟิงจิ่งซินก็ดีใจมาก “ถ้าคุณแม่ชอบ คราวหน้าหนูจะวาดให้คุณแม่อีกนะคะ!”

หรงฉือ “...จ้ะ”

คราวนี้เฟิงจิ่งซินจึงจะเอาของขวัญที่เฟิงถิงเซินต้องการให้เธอยัดใส่มือเธอ “คุณแม่ หนูต้องไปเรียนแล้ว ไม่งั้นจะสายเอา ตอนเย็นหนูมาหาคุณยายทวดที่นี่ แล้วอยู่ทานอาหารเป็นเพื่อนคุณแม่ ดีไหมคะ?”

“...อืม”

คุณยายหรงและคนอื่น ๆ ไม่รู้ว่าเดินออกมาตั้งแต่เมื่อไร

เฟิงจิ่งซินเห็นว่ามันสายแล้ว จึงโบกมือทักทายคุณยายหรงและคนอื่น ๆ ก่อนจะสะพายกระเป๋านักเรียนของเธอ ขึ้นรถอย่างมีความสุขแล้วจากไป

หลังจากที่เฟิงจิ่งซินออกไปแล้ว หรงฉือจึงจะหันกลับมา

เฟิงถิงเซินให้คนส่งของขวัญมาให้ ไม่ได้หมายความว่าวันนี้เขาจะไม่หย่ากับหรงฉือสักหน่อย

ด้วยเหตุนี้ คนในตระกูลหรงจึงไม่ได้พูดอะไร

เหอหมิงเสว่พูดขึ้นว่า “บะหมี่อายุยืนทำเสร็จแล้ว เสี่ยวฉือ มากินบะหมี่ก่อนเถอะ”

หรงฉือ “ค่ะ”

หลังจากที่หรงฉือเข้าไปในบ้าน ก็วางของขวัญที่เฟิงถิงเซินกับเฟิงจิ่งซินให้เธอไว้ข้าง ๆ

คุณยายหรงก็อยู่ข้าง ๆ เขา ตอนที่เห็นของในกล่องของขวัญ เธอดูตกตะลึงไปเลย

หรงอวิ๋นเฮ่อไม่มีความรู้เรื่องเพชรพลอย

เขาก็ตกตะลึงเช่นกัน “นี่มันเพชรสีแดงใช่ไหมครับ?”

เหอหมิงเสว่พอจะมีความรู้เรื่องเพชรพลอยอยู่บ้าง พอได้ยินจึงเดินเข้าไปดู จากนั้นก็ตกตะลึง เพราะเพชรสีแดงนั้นเม็ดใหญ่มาก น้ำหนักน่าจะไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยกะรัต

เพชรเม็ดใหญ่ขนาดนี้ แถมยังเป็นเพชรสีแดงที่หายากสุด ๆ อีก แค่คิดก็รู้แล้วว่ามันมีมูลค่ามากขนาดไหน

หรงอวิ๋นเฮ่อก็รู้เรื่องที่ก่อนหน้านี้หรงฉือเคยประมูลเพชรเพื่อนำเงินไปรักษาหรงอิ้งเซิ่ง

แต่เขาก็ไม่ค่อยรู้เรื่องเพชรพลอยอยู่ดี

เมื่อเห็นแม่ตัวเองกับยายมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้ บวกกับถึงเขาจะไม่เข้าใจเรื่องเพชร แต่เพชรเม็ดที่อยู่ในมือเขาเปล่งประกายเจิดจ้า แค่ดูก็รู้ว่าไม่ธรรมดา จู่ ๆ เขาก็ตระหนักได้ว่า เพชรเม็ดนี้เกรงว่าราคาจะไม่ใช่ถูก ๆ แล้ว

อาจเป็นเพราะเธอเห็นความสงสัยในแววตาของเขา เหอหมิงเสว่ได้สติ ก็พูดว่า “เพชรสีแดงเม็ดนี้ เกรงว่าจะบริสุทธิ์และหายากกว่าเพชรที่เสี่ยวฉือนำไปประมูลก่อนหน้านี้ แล้วใหญ่กว่าเกือบสองเท่า ราคาของเพชรเม็ดนี้ หากประเมินราคาดี ๆ คาดว่า...หนึ่งหมื่นล้านบาท”