คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 552

หรงอวิ๋นเฮ่อตกใจทันที “นี่มัน แพงขนาดนั้นเลยเหรอครับ?”

อย่าว่าแต่หรงอวิ๋นเฮ่อเลย แม้แต่คุณยายหรงกับเหอหมิงเสว่ต่างก็ตกใจเช่นกัน

คุณยายหรงมองไปทางหรงฉือแล้วพูดว่า “เสี่ยวฉือ เข้ามาดูนี่หน่อย”

คำที่พวกเขาพูดเมื่อสักครู่ หรงฉือได้ยินทั้งหมดแล้ว

แม้ตอนที่เธอเพิ่งรับของขวัญมา อาศัยแค่สัมผัสกล่องของขวัญด้วยมือก็รู้แล้ว ว่าของขวัญที่เฟิงถิงเซินให้เธอเป็นไปไม่ได้ที่จะราคาถูก

แต่เธอไม่คาดคิดเลยว่ามันจะเป็นเพชรที่ล้ำค่าขนาดนี้

หากตามที่เหอหมิงเส่ว ป้าสะใภ้ของเธอพูดไว้ ว่าเพชรเม็ดนี้ที่เฟิงถิงเซินให้เธอนั้นเจิดจ้าและบริสุทธิ์กว่าเพชรที่เธอนำไปประมูลก่อนหน้านี้จริง ๆ

หนึ่งหมื่นล้านที่ป้าสะใภ้เธอพูด สามารถบอกได้ว่าเป็นการประเมินแบบระมัดระวังที่สุดแล้ว

เมื่อมองดูสีหน้าของหรงฉือ หรงอวิ๋นเฮ่อกับคุณยายหรงและคนอื่น ๆ ต่างก็ดูออกว่าเธอก็คิดไม่ถึงว่าเฟิงถิงเซินจะให้ของขวัญราคาแพงแบบนี้กับเธอ

หรงอวิ๋นเฮ่อถาม “แล้วตอนนี้จะทำยังไงดี? ส่งกลับไปเลยไหมครับ?”

ถึงอย่างไรหรงฉือกับเฟิงถิงเซินใกล้จะหย่ากันแล้ว ของขวัญราคาแพงแบบนี้...

“เก็บไว้เถอะ”

คุณยายหรงปิดกล่องกำมะหยี่ พูดกับหรงฉือว่า “ก็ถือเสียว่ารับแทนซินซิน พอซินซินโตขึ้นแล้วค่อยส่งต่อให้เธอก็ได้ หากเธอไม่รับไว้ ภายหลังก็จะตกไปอยู่ในมือคนอื่นเปล่า ๆ”

คนอื่นนี้ คงจะหมายถึงหลินอู๋อย่างแน่นอน

หรงฉือ “ค่ะ”

ความคิดของเธอเหมือนกับคุณยายหรง

สำหรับของขวัญราคาแพงที่เฟิงถิงเซินให้เธอ เธอตกใจมากจริง ๆ แต่เธอก็ยังคงสงบนิ่งอยู่

เธอไม่รู้ว่าทำไมเฟิงถิงเซินถึงให้ของขวัญราคาแพงแบบนี้กับเธอ แล้วก็ขี้เกียจจะคิดด้วย

หลังจากที่ทานบะหมี่อายุยืนเสร็จ เธอก็ขึ้นไปชั้นบน วางของขวัญที่เฟิงถิงเซินให้เธอไว้บนตู้ในห้อง ไม่มองอะไรมาก ก็หันหลังลงไปชั้นล่าง แล้วไปทำงาน

อวี้มั่วซวินย่อมจำวันเกิดของเธอได้อยู่แล้ว

นั่นคือดอกกุหลาบสีแดงหนึ่งช่อ

หรงฉือรับมา มีการ์ดแผ่นเล็กเขียนข้อความแนบที่ช่อดอกไม้มาด้วยว่า “เสี่ยวฉือ สุขสันต์วันเกิด ...จี้ชิงเยว่”

ตอนที่หรงฉือได้รับดอกไม้ กู้เหยียนก็เดินข้ามา เขาย่อมเห็นชื่อที่อยู่บนการ์ดของเธอ

รอยยิ้มของเขาจางลงหลายส่วน

หลังจากที่ทานเค้กเสร็จ พนักงานคนอื่น ๆ ของฉางโม่ก็ทยอยกลับไปที่โต๊ะทำงานของตัวเองแล้ว ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ยังรู้ว่าหรงฉือได้รับดอกไม้เพิ่มอีกสามช่อภายในไม่กี่สิบนาทีต่อมา

ดอกไม้สามช่อนี้ ช่อที่หนึ่งฉู่จื่อหลานเป็นคนส่งมาให้ อีกช่อหนึ่งมาจากกู้เหยียน เป็นดอกกุหลาบเช่นเดียวกัน

หรงฉือยังไม่ได้หย่าอย่างเป็นทางการ กู้เหยียนกังวลว่าหากเขาเอาของให้เธอเองกับมือจะนำมาซึ่งส่งผลกระทบที่ไม่ดี ดังนั้นแม้เขาจะอยู่ในบริษัท เขาก็ยังให้คนอื่นช่วยเอาไปส่งต่อให้หรงฉือแทน

นอกจากดอกไม้แล้ว จริง ๆ เขาก็ยังอยากส่งของขวัญอย่างอื่นให้หรงฉือด้วย

แต่เขาก็กังวลอีกว่าหากเขาส่งของขวัญอย่างอื่นให้หรงฉือจริง ๆ หรงฉือจะไม่รับแม้แต่ดอกไม้ เขาจึงทำได้เพียงอดทนไว้ไม่ได้ส่งไปให้

ส่วนช่อที่สาม เฮ่อฉางปั่วเป็นคนส่งมา