คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 553

ที่ส่งมาพร้อมกับดอกไม้ของเฮ่อฉางปั่ว ยังมีการ์ดอวยพรกับดอกไม้ทำมือเล็ก ๆ จากตานตานด้วย

ของขวัญของตานตานเฮ่อฉางปั่วเป็นคนช่วยส่งมาให้เธอ ในความคิดของหรงฉือ เหตุผลที่เฮ่อฉางปั่วส่งดอกไม้ให้เธอ เป็นแค่มารยาทเท่านั้น

แม้จะเป็นมารยาท ในเมื่อเธอรับของขวัญแล้ว ย่อมต้องเป็นคนกล่าวขอบคุณเขาด้วยตัวเอง

เธอจึงโทรศัพท์ไปหาเฮ่อฉางปั่ว

เฮ่อฉางปั่วรู้ว่าหลังจากที่เธอรับดอกไม้แล้วจะต้องโทรศัพท์มาหาเขาอย่างแน่นอน

เขารอโทรศัพท์ของเธอมาสักพักหนึ่งแล้ว ด้วยเหตุนี้ หรงฉือเพิ่งโทรศัพท์เข้ามา เฮ่อฉางปั่วก็รับแล้ว เขาเป็นฝ่ายพูดก่อนว่า “ได้รับของขวัญแล้วใช่ไหม? สุขสันต์วันเกิด”

“ค่ะ ได้รับแล้ว ขอบคุณสำหรับดอกไม้ของคุณ แล้วก็รบกวนคุณบอกตานตานด้วยว่าฉันชอบของขวัญของเธอมาก”

เฮ่อฉางปั่วยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดว่า “ผมจะบอกแน่นอน ตานตานเตรียมของขวัญเสร็จตั้งแต่ครึ่งเดือนก่อนและส่งมา ถ้าตานตานรู้ว่าคุณชอบของขวัญของเธอ คงจะดีใจมากแน่ ๆ”

พอรู้ว่าตานตานมีตั้งใจแบบนี้ หรงฉือรู้สึกอบอุ่นหัวใจพูดว่า “รบกวนคุณบอกตานตานว่า พอเธอมีเวลากลับมาเมืองตูเฉิง ฉันอยากเลี้ยงอาหารเธอ”

“ได้ ผมจะบอกเธอ”

“งั้นก็รบกวนคุณแล้ว” หรงฉือพูดว่า “งั้นฉันก็ไม่รบกวนคุณแล้ว ขอบคุณสำหรับดอกไม้ของคุณ”

เฮ่อฉางปั่วย่อมไม่อยากวางสายเร็วขนาดนี้

แต่...

“ไม่ต้องเกรงใจ”

หลังจากวางสาย หรงฉือหยุดลงเล็กน้อย จากนั้นก็โทรศัพท์ไปหาจี้ชิงเยว่

โทรศัพท์หาจี้ชิงเยว่ไม่ติด หรงฉือก็รู้แล้วว่าดอกไม้นี้เขาน่าจะเตรียมไว้ล่วงหน้า ตอนนี้เขาคงอยู่ในฐานที่ไหนสักแห่ง

หรงฉือจึงส่งข้อความไป กล่าวขอบคุณเขาพร้อมกับเน้นยำท่าทีของตัวเองอีกครั้ง

ต่อมา เธอยังส่งข้อความที่คล้าย ๆ กันให้กู้เหยียนด้วย

อีกด้านหนึ่ง

ฉีอวี้หมิงพูดแบบนี้ กลับไม่ใช่เพราะคิดว่าเฟิงถิงเซินไม่อยากหย่าและจงใจเลื่อนเวลาออกไป แต่เขาแค่ใจร้อนแทนเฟิงถิงเซินล้วน ๆ

เฮ่อฉางปั่วรู้ดีว่าเฟิงถิงเซินมีบางช่วงของทุกปีที่ยุ่งจนแทบไม่เห็นเงา

แม้จะยุ่งแค่ไหน แต่สักครึ่งชั่วโมงก็สละเวลาออกมาไม่ได้ มันดูจะเกินไปจริง ๆ แต่ว่า...

เฮ่อฉางปั่วยังคงเงียบ ฉีอวี้หมิงถอนหายใจผ่านปลายสาย พูดว่า “ช่างเถอะ ไม่พูดเรื่องพวกนี้แล้ว เรื่องนี้เฟิงถิงเซินน่าจะหงุดหงิดมากกว่าพวกเราด้วยซ้ำ”

เฮ่อฉางปั่ว “อืม”

ฉีอวี้หมิง “งั้นกลางวันนี้กินข้าวด้วยกันสักมื้อไหม? เดี๋ยวฉันจะเรียกหลินอู๋ไปด้วย”

พอได้ยินถึงหลินอู๋ เฮ่อฉางปั่วก็ชะงักไป ก่อนจะพูดว่า “เรื่องกินข้าว รอถิงเซินกลับมาค่อยว่ากัน”

เฟิงถิงเซินไม่อยู่ การที่พวกเขาสามคนทานอาหารด้วยกันดูจะไม่ค่อยมีอรรถรสเท่าไรจริง ๆ

ฉีอวี้หมิง “งั้นก็ได้”