ที่ส่งมาพร้อมกับดอกไม้ของเฮ่อฉางปั่ว ยังมีการ์ดอวยพรกับดอกไม้ทำมือเล็ก ๆ จากตานตานด้วย
ของขวัญของตานตานเฮ่อฉางปั่วเป็นคนช่วยส่งมาให้เธอ ในความคิดของหรงฉือ เหตุผลที่เฮ่อฉางปั่วส่งดอกไม้ให้เธอ เป็นแค่มารยาทเท่านั้น
แม้จะเป็นมารยาท ในเมื่อเธอรับของขวัญแล้ว ย่อมต้องเป็นคนกล่าวขอบคุณเขาด้วยตัวเอง
เธอจึงโทรศัพท์ไปหาเฮ่อฉางปั่ว
เฮ่อฉางปั่วรู้ว่าหลังจากที่เธอรับดอกไม้แล้วจะต้องโทรศัพท์มาหาเขาอย่างแน่นอน
เขารอโทรศัพท์ของเธอมาสักพักหนึ่งแล้ว ด้วยเหตุนี้ หรงฉือเพิ่งโทรศัพท์เข้ามา เฮ่อฉางปั่วก็รับแล้ว เขาเป็นฝ่ายพูดก่อนว่า “ได้รับของขวัญแล้วใช่ไหม? สุขสันต์วันเกิด”
“ค่ะ ได้รับแล้ว ขอบคุณสำหรับดอกไม้ของคุณ แล้วก็รบกวนคุณบอกตานตานด้วยว่าฉันชอบของขวัญของเธอมาก”
เฮ่อฉางปั่วยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดว่า “ผมจะบอกแน่นอน ตานตานเตรียมของขวัญเสร็จตั้งแต่ครึ่งเดือนก่อนและส่งมา ถ้าตานตานรู้ว่าคุณชอบของขวัญของเธอ คงจะดีใจมากแน่ ๆ”
พอรู้ว่าตานตานมีตั้งใจแบบนี้ หรงฉือรู้สึกอบอุ่นหัวใจพูดว่า “รบกวนคุณบอกตานตานว่า พอเธอมีเวลากลับมาเมืองตูเฉิง ฉันอยากเลี้ยงอาหารเธอ”
“ได้ ผมจะบอกเธอ”
“งั้นก็รบกวนคุณแล้ว” หรงฉือพูดว่า “งั้นฉันก็ไม่รบกวนคุณแล้ว ขอบคุณสำหรับดอกไม้ของคุณ”
เฮ่อฉางปั่วย่อมไม่อยากวางสายเร็วขนาดนี้
แต่...
“ไม่ต้องเกรงใจ”
หลังจากวางสาย หรงฉือหยุดลงเล็กน้อย จากนั้นก็โทรศัพท์ไปหาจี้ชิงเยว่
โทรศัพท์หาจี้ชิงเยว่ไม่ติด หรงฉือก็รู้แล้วว่าดอกไม้นี้เขาน่าจะเตรียมไว้ล่วงหน้า ตอนนี้เขาคงอยู่ในฐานที่ไหนสักแห่ง
หรงฉือจึงส่งข้อความไป กล่าวขอบคุณเขาพร้อมกับเน้นยำท่าทีของตัวเองอีกครั้ง
ต่อมา เธอยังส่งข้อความที่คล้าย ๆ กันให้กู้เหยียนด้วย
อีกด้านหนึ่ง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...