อวี้มั่วซวินถึงกับชะงัก “นี่... บังเอิญขนาดนี้เลยเหรอ?”
เฟิงถิงเซินเอ่ยว่า “บังเอิญมาก”
อวี้มั่วซวินพูดว่า “พวกเราคนเยอะ งั้นประธานเฟิงกับคุณหลินลงไปก่อนก็ได้ เราจะรอลิฟต์รอบถัดไป”
“ได้ ไว้เจอกัน”
“ไว้เจอกัน”
ประตูลิฟต์ปิดลงอีกครั้ง หรงฉือกับอวี้มั่วซวิน และคนอื่นๆ จึงทำได้เพียงรอลิฟต์รอบถัดไป
ผ่านไปสักพัก พาเข้ามาในลิฟต์ โทรศัพท์ของหรงฉือก็ดังขึ้น
เป็นสายจากเฟิงจิ่งซิน
หรงฉือบอกกล่าวกับคนอื่นๆ แล้วกดรับสาย “ฮัลโหล?”
“คุณแม่คะ เลิกงานหรือยัง? เมื่อไหร่จะกลับบ้านคะ?”
นับตั้งแต่ที่หรงฉือขาเจ็บ เฟิงจิ่งซินก็โทรหาเธอทุกวัน เมื่อรู้ว่าขาของหรงฉือหายดีแล้ว ก็ถามว่าแม่จะกลับมาเมื่อไหร่ตั้งแต่เมื่อวาน
แต่ช่วงนี้หรงฉือยุ่งกับงาน เมื่อคืนเลยยังไม่ได้สัญญาว่าจะกลับไปอยู่กับเธอ
ตอนนี้พอได้ยินเฟิงจิ่งซินถามแบบนี้แล้ว เธอจึงตอบว่า “เพิ่งทำงานเสร็จ เดี๋ยวแม่จะกลับไปนะ”
พอวางสาย ลิฟต์ก็มาถึงชั้นล่างพอดี
ผู้อำนวยการเฉวียนถามอย่างสงสัยว่า “คุณหรงมีลูกแล้วเหรอครับ?”
หรงฉือตอบ “ค่ะ”
“โอ้... ดูไม่ออกเลยนะครับ...”
เขาเองยังคิดว่าหรงฉือกับอวี้มั่วซวินเป็นแฟนกันอยู่เลย
เพราะดูทั้งคู่สนิทกันดี และอวี้มั่วซวินก็คอยดูแลเธอเป็นพิเศษ
ประธานจินก็แปลกใจเมาก เพราะหรงฉือดูยังสาวมาก ไม่เหมือนคนที่มีลูกแล้วเลย
เขาจึงถามไปเรื่อยว่า “สามีคุณก็ทำงานในสายเดียวกันกับพวกเราหรือเปล่าครับ?”
หรงฉืออึ้งไปชั่วขณะก่อนจะตอบว่า “คงใช่มั้งคะ”
ผู้อำนวยการเฉวียนก็เคยคุยเรื่องเทคนิคกับหรงฉือ และรู้ว่าจริงๆ แล้วความสามารถเฉพาะทางของหรงฉือเก่งมาก
เขาจึงคิดว่าสามีของหรงฉือน่าจะทำงานในสายนี้เหมือนกัน ขณะที่เขากำลังจะถามชื่อ ก็เห็นสีหน้าของหรงฉือเฉยเมย ดูเหมือนไม่อยากพูดมาก เขาจึงหยุดพูด
แต่อวี้มั่วซวินอยากจะพูดเหลือเกินว่าสามีของหรงฉือที่พวกคุณพูดถึงนั่น ไม่ใช่ใครอื่น ซึ่งก็คือเฟิงถิงเซิน บอสใหญ่ของบริษัทพวกคุณนั่นแหละ!

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...