คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 70

และหรงฉือก็ตอบตกลง

เฟิงจิ่งซินจึงขอให้แม่ไปส่งเธอที่โรงเรียนในวันพรุ่งนี้

หรงฉือก็ตอบตกลงอีก

หลังจากเหตุการณ์ที่บ่อน้ำพุร้อน เธอกับเฟิงจิ่งซินก็ไม่ได้เจอกันแบบจริงจังมาสิบวันแล้ว

ดังนั้นคืนนั้นเธอจึงตัดสินใจค้างที่วิลล่า

แต่เธอไม่ได้กลับห้องนอนใหญ่

เธอตั้งใจจะนอนกับเฟิงจิ่งซิน

คราวก่อนแม่มานอนกับเธอเป็นเพราะเธอป่วย

แต่คราวนี้เธอไม่ได้ป่วย แถมยังไม่ได้ขอให้แม่มานอนด้วยซะหน่อย...

เมื่อเห็นหรงฉือกำลังอาบน้ำในห้องของเธอ แถมยังเตรียมตัวจะนอนในห้องของเธออีก เฟิงจิ่งซินก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมแม่ถึงไม่กลับไปนอนในห้องของพ่อกับแม่

แต่จริงๆ แล้วเธอก็ชอบนอนกับหรงฉือมาก เพราะหรงฉือตัวหอม นุ่มนิ่ม และกอดสบายมาก

ดังนั้นเธอจึงไม่ได้ถามอะไร

แต่ว่า ในเมื่อแม่ก็อยู่ด้วย อีกเดี๋ยวตอนเธอบอกราตรีสวัสดิ์กับน้าอู๋อู๋ก็ต้องระวังหน่อยแล้ว ถ้าแม่รู้เข้าคงไม่ดี

คืนนั้น หรงฉือเข้านอนตอนห้าทุ่มกว่า

แต่เฟิงถิงเซินยังไม่กลับมา

กระทั่งตื่นนอนในเช้าวันรุ่งขึ้น หรงฉือถึงได้รู้ว่าเฟิงถิงเซินไม่ได้กลับมาบ้านตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

เมื่อวานครั้งสุดท้ายที่เห็นเขาก็คือตอนอยู่ในลิฟต์ แล้วเขาก็จากไปพร้อมกับหลินอู๋

เมื่อคืนเขาไม่กลับมา คงจะอยู่กับหลินอู๋...

หรงฉือสลัดความคิดทิ้ง แล้วไปส่งเฟิงจิ่งซินที่โรงเรียนก่อนจะกลับไปทำงานที่ฉางโม่

เห็นได้ชัดเจนว่าเฟิงจิ่งซินยังคงให้ความสนใจกับหลินอู๋ แต่จะต้องการเธอเป็นครั้งคราวเท่านั้น

อย่างเช่น หลังจากที่ไม่ได้เจอกันนานมาก หรือเวลาที่เฟิงถิงเซินไม่อยู่บ้าน เธอก็จะรู้สึกเบื่อแล้วค่อยนึกถึงแม่

ไม่อย่างนั้น เฟิงจิ่งซินก็แทบจะไม่ต้องการเธอเลย

ดูอย่างหลังจากวันนี้ พอรู้ว่าขาของแม่หายดีแล้ว เฟิงจิ่งซินก็ไม่โทรหาเธอทุกวันเหมือนเมื่อก่อน แถมยังไม่เคยถามเลยว่าทำไมแม่ถึงไม่กลับบ้าน

ส่วนเฟิงถิงเซินนั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย

แต่ที่บริษัทไปครั้งนี้ กลับเป็นโรงแรมบ่อน้ำพุร้อนขนาดใหญ่มาก ข้างในมีสิ่งอำนวยความสะดวกด้านความบันเทิงครบครัน

หลังจากเปลี่ยนชุดคลุมอาบน้ำเสร็จ หรงฉือก็ไปที่บ่อน้ำพุร้อน

บริษัทของพวกเขามีผู้หญิงไม่เยอะ และคนอื่นก็ยังไม่มาตอนที่เธอไปถึง หรงฉือนั่งลงแช่ในบ่อสำหรับสตรี แต่เธอเพิ่งนั่งลงได้ไม่ถึงนาทีก็เห็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง อายุน่าจะใกล้เคียงกับเฟิงจิ่งซินกำลังนั่งยองๆ อยู่ริมบ่อน้ำพุร้อน และเอื้อมมือไปแตะน้ำในบ่อด้วยความสงสัย

บ่อน้ำพุร้อนนี้ลึกประมาณหนึ่งร้อยยี่สิบเซนติเมตร

แต่เด็กคนนั้นดูสูงไม่ถึงหนึ่งร้อยยี่สิบเมตรด้วยซ้ำ

หรงฉือกลัวว่าเด็กจะพลัดตกลงไปแล้วเกิดอันตราย ทว่าทันที่ที่เธอลุกขึ้นก็ได้ยินเสียงตู้ม

เด็กหญิงคนนั้นตกลงไปในบ่อจริงๆ

หรงฉือรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งไปช้อนตัวเด็กขึ้นมากอดไว้ในอ้อมแขน

เด็กหญิงกอดคอเธอไว้ ทั้งร้องไห้ทั้งสำลักจนหน้าแดงก่ำไปหมด

หรงฉือตบหลังเธอเบาๆ พลางปลอบใจพร้อมกับถามข้อมูลคนในครอบครัวของเธอ แล้วพาเธอไปหาพนักงานของโรงแรม

ทันทีที่เธอเดินออกจากประตูมาก็เห็นเฮ่อฉางปั่วอยู่ไม่ไกล

หรงฉือยังไม่ทันตั้งตัว เด็กหญิงในอ้อมแขนของเธอก็ร้องไห้พร้อมกับยื่นแขนออกไปหาเฮ่อฉางปั่ว “หือ คุณลุง...”