แต่ดูจากท่าทีของหรงฉือที่ลุกขึ้นไปพูดกับเขาเมื่อครู่ เขาก็รู้สึกว่าพวกเขาน่าจะรู้จักกัน
“เฮ่อฉางปั่ว”
“เขาเหรอ?” อวี้มั่วซวินตกใจมาก “พวกคุณไม่สนิทกันไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงนั่งด้วยกันล่ะ?”
“เมื่อกี้หลานสาวของเขาตกลงไปในบ่อน้ำพุร้อน ฉันเห็นเข้าพอดีเลยช่วยขึ้นมา เขาก็เลยพาหลานมาขอบคุณฉัน”
อวี้มั่วซวินพยักหน้าอย่างเข้าใจ “อย่างนี้นี่เอง”
หรงฉือบอกว่าเธอมากับเพื่อนร่วมงาน เฮ่อฉางปั่วจึงคิดว่าคนที่ทักเธอเมื่อครู่คือเพื่อนร่วมงานธรรมดา เขาจึงไม่ได้หันไปมอง
พอหรงฉือกับอวี้มั่วซวินเดินห่างออกไปไกล เฮ่อฉางปั่วถึงมองตามหลังทั้งคู่ จากนั้นถึงพบว่าอีกฝ่ายเป็นชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่
แค่ดูจากแผ่นหลังก็รู้สึกว่าเหมาะสมกับหรงฉือดี
และดูจากระยะห่างเวลาที่ทั้งสองเดินด้วยกัน ก็พอจะมองออกว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาน่าจะไม่ธรรมดา
“ลุงคะ...”
เสียงของหลานสาวดึงเฮ่อฉางปั่วกลับมาจากภวังค์ “ทานเสร็จหรือยังคะ? ถ้าทานเสร็จแล้วเราขึ้นไปข้างบนกันเถอะ”
ตานตานตอบว่า “ทานเสร็จแล้วค่ะ”
เฮ่อฉางปั่วทานเสร็จเรียบร้อยตั้งนานแล้ว เขาวางผ้าเช็ดปากลง แล้วพาตานตานขึ้นไปชั้นบน
ตอนที่หรงฉือกลับถึงห้อง ขณะที่เธอกำลังจะออกไปนั่งอ่านหนังสือที่ระเบียง ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
เป็นสายจากเฟิงถิงเซิน
เพียงแต่ ปกติแล้วเขาจะติดต่อก็ต่อเมื่อมีธุระเท่านั้น
หรงฉือครุ่นคิดแล้วกดรับสาย ก่อนเอ่ยเสียงเย็นชาว่า “ฮัลโหล”
“คุณย่าบอกให้กลับไปทานข้าวเย็นพรุ่งนี้”
หรงฉืออึ้งไปชั่วขณะก่อนตอบว่า “โอเค ฉันรู้แล้ว”
หลังจากเธอพูดจบ อีกฝ่ายก็วางสายทันทีโดยไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว
หรงฉือก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก
เธอวางโทรศัพท์ไว้ข้างๆ ตั้งสติ แล้วกลับมาอ่านหนังสือต่อ
คืนนั้น เธอนอนหลับสบายมาก
วันรุ่งขึ้น เธอตื่นนอนตั้งแต่เช้าตรู่
จากนั้นไปวิ่งที่ฟิตเนสของโรงแรมสักพัก หลังจากพักเหนื่อยครู่หนึ่ง เธอก็ไปแช่น้ำพุร้อนที่บ่อน้ำพุร้อนอีกพักหนึ่ง

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...