หรงฉือหน้าแดงขึ้นมาทันที และเขินอายสุดๆ รีบดึงคอเสื้อที่ถูกตานตานดึงไว้กลับมา
เฮ่อฉางปั่วถลึงตาโต พอได้สติก็หมุนตัวและเบนสายตาไปทางอื่น
พี่เลี้ยงที่อยู่ข้างๆ ก็อายสุดๆ
โชคดีที่ไม่มีใครอื่นอยู่แถวนั้น
ไม่อย่างนั้นคงจะอายกว่านี้อีก
เธอรีบเข้ามาช่วยหรงฉือจัดเสื้อผ้า
ปกติหรงฉือค่อนข้างหัวโบราณ ไม่เคยเปิดเผยเรือนร่างแบบนี้ต่อหน้าชายอื่นเลยนอกจากเฟิงถิงเซิน...
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คนๆ นี้ยังเป็นเพื่อนสนิทของเฟิงถิงเซินด้วยแล้ว
เธอยิ่งไม่เป็นตัวของตัวเองมากขึ้นไปอีก
หลังจากเธอจัดเสื้อผ้าเสร็จ ก็พูดด้วยใบหน้าที่ยังดูไม่เป็นธรรมชาติว่า “ฉันมีธุระ ขอตัวก่อนนะคะ”
เฮ่อฉางปั่วถึงหันกลับมาพูดว่า “ขอโทษด้วยครับ”
ตานตานก็รู้ว่าตัวเองทำผิด และคิดว่าเธอทำให้หรงฉือโกรธ จึงมองหรงฉือทั้งน้ำตาคลอเบ้า แล้วเอ่ยขอโทษเสียงเบา “ขอโทษค่ะ คุณน้า...”
หรงฉือรู้ว่าเธอไม่ได้ตั้งใจ จึงไม่อยากตำหนิ เธอเอ่ยว่า “ไม่เป็นไร น้ารู้ว่าหนูไม่ได้ตั้งใจ”
พูดจบ เธอก็ยิ้มจางๆ พร้อมโบกมือลาตานตาน แล้วเดินเข้าไปในลิฟต์
เฮ่อฉางปั่วส่งเธอด้วยสายตาจนประตูลิฟต์ปิดลง จากนั้นพูดกับตานตานที่อยู่ในอ้อมแขนเขาว่า “ตานตาน ต่อไปห้ามจับคอเสื้อคนอื่นไม่ปล่อยแบบนั้นอีกนะ รู้ไหม?”
ตานตานพยักหน้าหงึกๆ “อืม รู้แล้วค่ะ…”
.................
เนื่องจากต้องกลับไปทานข้าวที่บ้านเก่าของตระกูลเฟิง
ตอนประมาณสี่โมงเย็น หลังจากทำกิจกรรมกลุ่มเสร็จ หรงฉือก็เตรียมตัวกลับก่อน
เพราะเธอต้องกลับก่อน อวี้มั่วซวินจึงไปส่งเธอที่ลานจอดรถแล้วกำชับว่า “ขับรถระวังด้วยนะ”
“รู้แล้วค่ะ”
ขณะที่หรงฉือพูด ก็มีรถคันหนึ่งค่อยๆ ขับมาทางพวกเธอ
หรงฉือไม่ได้สนใจเลยด้วยซ้ำ แต่กระจกหน้าต่างหลังค่อยๆ ลดลง ก่อนที่ตานตานจะโผล่ศีรษะเล็กๆ ออกมาโบกมือให้เธอ “บ๊ายบายค่ะคุณน้า”
หรงฉือยิ้มจางๆ พลางตอบว่า “บ๊ายบายจ้ะตานตาน”
พอพูดจบก็เห็นสายตาของเฮ่อฉางปั่วมองมาที่เธอ เธอชะงักไปชั่วขณะก่อนพยักหน้าให้เขาเล็กน้อย ถือว่าเป็นการทักทาย
เฮ่อฉางปั่วก็พยักหน้าตอบเช่นกัน แล้วหันไปมองอวี้มั่วซวินที่อยู่ข้าง ๆ เธอก่อนจะละสายตาไป
เมื่อเห็นรถเฮ่อฉางปั่วขับออกไป อวี้มั่วซวินก็ลูบคางพลางพูดว่า “ทำไมผมถึงรู้สึกว่าสายตาของเฮ่อฉางปั่วที่มองผมเมื่อกี้ เหมือนกำลังประเมินอะไรอยู่?”
หรงฉือกลับไม่สนใจนัก “เหรอ? เขาไม่มีธุระจะประเมินคุณทำไม?”
อวี้มั่วซวินจะไปรู้ได้ยังไง?
เขาแค่รู้สึกแบบนั้นเฉยๆ
เขาลังเลครู่หนึ่งก่อนพูดว่า “หรือว่าเห็นผมสนิทกับคุณมากเกินไป คิดว่าความสัมพันธ์ของเราดูคลุมเครือ ก็เลยจับตาดูผมแทนเพื่อนสนิทของเขาอย่างเฟิงถิงเซิน?”
หรงฉือได้ยินแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าก็จางลง พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “สบายใจได้ ไม่มีทางเป็นเพราะเรื่องนั้นแน่นอน”
เฮ่อฉางปั่วกับคนอื่นๆ ก็สนิทกับหลินอู๋เหมือนกัน
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาอยากให้เฟิงถิงเซินคบกับหลินอู๋มากกว่าเธอ
เขากับฉีอวี้หมิงอยากให้เธอมีซัมติงกับคนอื่นใจจะขาด จะได้ปล่อยเฟิงถิงเซินไป แล้วเขาจะกังวลว่าจะเธอสวมเขาให้เฟิงถิงเซินเพราะเธอมีซัมติงกับชายอื่นได้ยังไง?
หรงฉือขับออกไปทันทีที่ขึ้นรถ
ตอนถึงบ้านเก่าของตระกูลเฟิง ฟ้าก็มืดสนิทแล้ว



VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...