ยี่สิบนาทีต่อมา พวกเฟิงถิงเซินก็มาถึง
คุณหญิงย่าไม่มองเฟิงถิงเซินเลย แต่กลับโบกมือเรียกเฟิงจิ่งซินอย่างเมตตาพลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ซินซินกลับมาแล้วเหรอ?”
“คุณย่าทวด!” เฟิงจิ่งซินวิ่งไปหาคุณย่าทวด ท่านจึงกอดและลูบศีรษะเธอเบาๆ ก่อนจะเดินมาหาหรงฉือ “คุณแม่”
“อืม” ขณะที่หรงฉือกอดเฟิงจิ่งซิน เธอก็ได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ บนตัวของลูก ซึ่งเป็นกลิ่นเดียวกับบนตัวหลินอู๋
แต่เธอไม่ได้พูด เพียงแค่ผลักลูกออกไปเบาๆ
เฟิงถิงเซินนั่งลงข้างคุณหญิงย่า แล้วยื่นกล่องหนึ่งให้ท่าน “ของขวัญแทนคำขอโทษครับ”
ซึ่งเป็นชาหิมะที่คุณหญิงย่าชอบมากๆ และหายากมากในตลาด หายากยิ่งกว่าทองพันชั่ง
คุณหญิงย่ารู้ว่าเขากำลังขอโทษเรื่องที่ผิดนัดไม่ไปบ่อน้ำพุร้อนคราวกอ่น
ท่านแค่นเสียงเชอะแล้วพูดว่า “รู้จักเตรียมของขวัญมาให้ยายแก่อย่างฉัน แล้วเสี่ยวฉือล่ะ? แกเตรียมของขวัญสำหรับขอโทษให้เธอหรือเปล่า?”
เฟิงถิงเซินแค่ยิ้มนิดๆ แต่ไม่พูดอะไร แล้วหันมามองหรงฉือแวบหนึ่ง
แต่เป็นแค่การมองธรรมดาเท่านั้น ไม่ได้มีอารมณ์อะไรซ่อนอยู่
เดิมทีคุณหญิงย่าตั้งใจจะช่วยเรียกร้องความยุติธรรมให้เธอ และหวังให้เฟิงถิงเซินใส่ใจเธอบ้าง
แต่ในสายตาของหรงฉือตอนนี้ มันไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้ว
เธอไม่แม้แต่จะมองเฟิงถิงเซิน พูดด้วยรอยยิ้มจางๆ ว่า “คุณย่า อาหารใกล้จะเย็นหมดแล้ว เราทานข้าวกันก่อนเถอะค่ะ”
คุณหญิงย่ากลับคิดว่าเธอเปลี่ยนเรื่อง เพราะไม่อยากให้ท่านต่อว่าเฟิงถิงเซินอีก
เพราะเมื่อก่อน เวลาเฟิงถิงเซินไม่สนใจเธอ คุณหญิงย่าก็จะทนไม่ไหวจนต้องตำหนิเฟิงถิงเซินแทนเธอ แล้วเธอก็มักจะออกหน้าคอยแก้ตัวให้เฟิงถิงเซินเสมอ
คุณหญิงย่าได้แต่ถอนหายใจอย่างจนใจ “เธอนี่นะ เอาแต่เข้าข้างเขา”
หรงฉือเพียงแค่ยิ้ม แต่ไม่พูดอะไร
สีหน้าของเฟิงถิงเซินยังคงเย็นชา ไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ เลย แม้เธอจะออกหน้าช่วยพูดก็ตาม
VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...