คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 74

ยี่สิบนาทีต่อมา พวกเฟิงถิงเซินก็มาถึง

คุณหญิงย่าไม่มองเฟิงถิงเซินเลย แต่กลับโบกมือเรียกเฟิงจิ่งซินอย่างเมตตาพลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ซินซินกลับมาแล้วเหรอ?”

“คุณย่าทวด!” เฟิงจิ่งซินวิ่งไปหาคุณย่าทวด ท่านจึงกอดและลูบศีรษะเธอเบาๆ ก่อนจะเดินมาหาหรงฉือ “คุณแม่”

“อืม” ขณะที่หรงฉือกอดเฟิงจิ่งซิน เธอก็ได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ บนตัวของลูก ซึ่งเป็นกลิ่นเดียวกับบนตัวหลินอู๋

แต่เธอไม่ได้พูด เพียงแค่ผลักลูกออกไปเบาๆ

เฟิงถิงเซินนั่งลงข้างคุณหญิงย่า แล้วยื่นกล่องหนึ่งให้ท่าน “ของขวัญแทนคำขอโทษครับ”

ซึ่งเป็นชาหิมะที่คุณหญิงย่าชอบมากๆ และหายากมากในตลาด หายากยิ่งกว่าทองพันชั่ง

คุณหญิงย่ารู้ว่าเขากำลังขอโทษเรื่องที่ผิดนัดไม่ไปบ่อน้ำพุร้อนคราวกอ่น

ท่านแค่นเสียงเชอะแล้วพูดว่า “รู้จักเตรียมของขวัญมาให้ยายแก่อย่างฉัน แล้วเสี่ยวฉือล่ะ? แกเตรียมของขวัญสำหรับขอโทษให้เธอหรือเปล่า?”

เฟิงถิงเซินแค่ยิ้มนิดๆ แต่ไม่พูดอะไร แล้วหันมามองหรงฉือแวบหนึ่ง

แต่เป็นแค่การมองธรรมดาเท่านั้น ไม่ได้มีอารมณ์อะไรซ่อนอยู่

เดิมทีคุณหญิงย่าตั้งใจจะช่วยเรียกร้องความยุติธรรมให้เธอ และหวังให้เฟิงถิงเซินใส่ใจเธอบ้าง

แต่ในสายตาของหรงฉือตอนนี้ มันไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้ว

เธอไม่แม้แต่จะมองเฟิงถิงเซิน พูดด้วยรอยยิ้มจางๆ ว่า “คุณย่า อาหารใกล้จะเย็นหมดแล้ว เราทานข้าวกันก่อนเถอะค่ะ”

คุณหญิงย่ากลับคิดว่าเธอเปลี่ยนเรื่อง เพราะไม่อยากให้ท่านต่อว่าเฟิงถิงเซินอีก

เพราะเมื่อก่อน เวลาเฟิงถิงเซินไม่สนใจเธอ คุณหญิงย่าก็จะทนไม่ไหวจนต้องตำหนิเฟิงถิงเซินแทนเธอ แล้วเธอก็มักจะออกหน้าคอยแก้ตัวให้เฟิงถิงเซินเสมอ

คุณหญิงย่าได้แต่ถอนหายใจอย่างจนใจ “เธอนี่นะ เอาแต่เข้าข้างเขา”

หรงฉือเพียงแค่ยิ้ม แต่ไม่พูดอะไร

สีหน้าของเฟิงถิงเซินยังคงเย็นชา ไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ เลย แม้เธอจะออกหน้าช่วยพูดก็ตาม

เฟิงถิงเซินไม่พูดอะไร

โดยทั่วไปเวลาคุณหญิงย่าสั่งให้เฟิงถิงเซินตักกับข้าวให้เธอ ไม่ได้หมายความว่าแค่ตักให้ครั้งเดียว แต่ต้องคอยดูแลเธอตลอดมื้ออาหาร

ดังนั้น พออาหารในถ้วยของหรงฉือใกล้จะหมด เฟิงถิงเซินก็จะคอยตักให้ใหม่ และอาหารที่เขาตักให้ทุกครั้งก็ล้วนเป็นของที่เธอชอบทั้งนั้น

แต่นั่น ก็ใช้แสดงความหมายอะไรไม่ได้

เพราะเรื่องแบบนี้ก็เคยเกิดขึ้นหลายครั้งตลอดหลายปีที่ผ่านมา ด้วยความจำของเฟิงถิงเซินแล้ว ต่อให้เขาไม่ได้ตั้งใจจำก็สามารถจำได้

หลังจากทานข้าวเสร็จ เฟิงถิงเซินก็นั่งคุยเป็นเพื่อนคุณหญิงย่า

หรงฉือก็นั่งฟังอยู่ข้างๆ อย่างเงียบๆ ไม่ค่อยพูดแทรก และไม่เริ่มพูดกับเฟิงถิงเซินก่อน แถมแทบจะไม่มองหน้าเขาเต็มตาเลย

เมื่อคุณหญิงย่าเห็นว่าทั้งสองคนเป็นสามีภรรยากันมาก็ตั้งหลายปีแล้ว แต่ดูเหมือนพวกเขายังคงไม่ค่อยพูดคุยกันเท่าไหร่จึงถอนหายใจอย่างจนใจ

ตอนสามทุ่มกว่า คุณหญิงย่าเริ่มเหนื่อยแล้วจึงโบกมือ บอกให้พวกเขาขึ้นไปพักผ่อน