คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 75

หรงฉืออาบน้ำและเป่าผมให้เฟิงจิ่งซิน

เฟิงจิ่งซินมองหรงฉือที่กำลังเป่าผมให้เธออย่างเงียบๆ ทันใดนั้นจู่ๆ ก็พบว่าช่วงนี้แม่ดูไม่ค่อยชอบพูด

เมื่อก่อนแม่จะชอบหาเรื่องมาชวนเธอคุยตลอด

เมื่อหรงฉือเห็นเฟิงจิ่งซินมองเธออย่างครุ่นคิดจึงถามว่า “มีอะไรเหรอ?”

เฟิงจิ่งซินส่ายหน้า “ไม่มีอะไรค่ะ”

เธอคงคิดมากไปเอง

หรือไม่แม่ก็มีเรื่องในใจ และไม่อยากพูดเท่านั้นเอง

เฟิงจิ่งซินกลิ้งตัวอยู่บนเตียงหลังจากเป่าผมแห้งแล้ว แล้วถามว่า “คุณแม่คะ คืนนี้คุณแม่จะนอนกับหนูไหมคะ?”

หรงฉืออึ้งไปชั่วขณะ “ซินซินอยากให้แม่มานอนด้วยไหมจ๊ะ?”

“หนูยังไงก็ได้ค่ะ แต่คุณแม่ไม่ได้ไปนอนกับคุณพ่อมานานแล้วนะ คุณแม่ไม่ไปนอนกับคุณพ่อเหรอคะ?”

“เดี๋ยวแม่ก็ไปจ้ะ”

เนื่องจากเธอกับเฟิงถิงเซินยังไม่ได้จดทะเบียนหย่า ถ้าเฟิงจิ่งซินไม่ได้รั้งเธอไว้ แต่เธอยังขืนนอนกับลูกที่นี่ แล้วคุณหญิงย่ารู้เข้า ต้องโดนต่อว่าอีกแน่ๆ

หรงฉือเดินออกจากห้องของเฟิงจิ่งซิน พอกลับถึงห้องนอน ไฟในห้องยังเปิดอยู่

เฟิงถิงเซินนั่งอยู่ข้าง ๆ พลางเปิดคอมพิวเตอร์ ไม่รู้ว่ายุ่งอะไรอยู่

เมื่อเห็นเธอกลับมา เขาก็เหลือบมองเธอแวบหนึ่ง

หรงฉือเบือนสายตาหนี แล้วเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวเพื่อหยิบเสื้อผ้าไปอาบน้ำในห้องอาบน้ำ

เมื่อเธออาบน้ำเสร็จออกมา เฟิงถิงเซินก็ยังคงนั่งเคาะแป้นพิมพ์อยู่หน้าคอมพิวเตอร์

หรงฉือใส่ชุดนอน แล้วนั่งลงบนหัวเตียง พอทาครีมบำรุงเสร็จ เมื่อเห็นว่ายังไม่ดึกมาก เธอจึงนั่งพิงหัวเตียงแล้วอ่านหนังสือ

ในห้องนอน ทั้งคู่ต่างยุ่งเรื่องของตัวเองอย่างเงียบ ๆ

ไม่มีการสื่อสารใด ๆ ระหว่างกันเลย

ตอนใกล้เที่ยงคืน หรงฉือเริ่มง่วงจึงวางหนังสือลง ปิดโคมไฟข้างเตียงแล้วนอนลงเพื่อเตรียมตัวนอน

เธอคิดว่าเธอคงนอนไม่หลับ

หรงฉือรู้สึกได้ถึงไออุ่นจากแผ่นอกและฝ่ามือของเขาอย่างชัดเจน...

หรงฉือคิดเอาเองว่าเธอนอนท่าดีทีเดียว

เมื่อคืนก่อนนอนเธอยังจงใจนอนให้ชิดขอบเตียง เพราะคิดว่าถึงแม้จะนอนเตียงเดียวกันกับเฟิงถิงเซิน แต่ตรงกลางก็เว้นช่องว่างไว้เยอะ ไม่มีทางโดนตัวกันแน่นอน

ดังนั้น ไม่ว่าจะมองยังไงก็ไม่เหมือนเธอกลิ้งเข้าไปในอ้อมกอดของเฟิงถิงเซินเองหลังจากที่เธอนอนหลับ

เว้นเสียแต่ว่า...

เว้นเสียแต่ว่าเฟิงถิงเซินจะเคยชินกับการนอนกอดหลินอู๋ในช่วงที่เธอไม่อยู่

เมื่อคืนตอนที่เขาเคลิ้มหลับ เขาคิดว่าเธอคือหลินอู๋ก็เลยกอดเธอ...

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หรงฉือก็ดึงมือที่วางอยู่บนหน้าอกของเฟิงถิงเซินกลับ แล้วค่อยๆ กำหมัดแน่น

เธอขยับตัวเพื่อจะลุกออกจากอ้อมกอดของเขา

บางทีการกระทำของเธออาจจะทำให้เขาตกใจ เพราะหรงฉือรู้สึกว่ากอดเธอแน่นขึ้น แล้วดึงเธอเข้าไปในอ้อมอกมากกว่าเดิม

หรงฉือถึงกับอึ้งไปในทันที ในขณะนั้นเอง ริมฝีปากหนึ่งก็จูบที่หน้าผากของเธอ “นอนต่ออีกหน่อย”