หลังจากที่ว่าวถูกปล่อยขึ้นฟ้าสำเร็จ หรงฉือและตานตานก็หัวเราะออกมาด้วยความดีใจ
เมื่อเห็นรอยยิ้มของหรงฉือ แววตาของเฮ่อฉางปั่วก็ลึกซึ้งขึ้น
หรงฉือสังเกตเห็นแววตาที่เขาจ้องมองมาจึงถามด้วยความแปลกใจว่า “มีอะไรเหรอ?”
“ไม่มีอะไร”
หรงฉือจึงไม่ได้ถามอะไรอีก เธอพาตานตานเดินห่างไปไกลอีกหน่อย ส่วนเฮ่อฉางปั่วก็มองดูอยู่ไม่ไกล โดยไม่ได้เข้ามาร่วมจริง ๆ
พอเล่นว่าวจนเบื่อแล้ว หรงฉือก็พาตานตานไปนั่งตกปลาริมทะเลสาบ หรือไม่ก็นั่งยอง ๆ ศึกษาปลาตัวเล็ก ๆ ที่ว่ายไปมาในบ่อน้ำเล็ก ๆ ของพ่อค้าแม่ค้า จากนั้นใช้สวิงเล็ก ๆ ตักขึ้นมา
ไม่นานก็ถึงตอนเที่ยง
เดิมทีเฮ่อฉางปั่วแค่อยากพาตานตานออกมาเดินเล่นเท่านั้น จึงไม่ได้เตรียมอาหารมาเหมือนคนอื่น ๆ พอถึงเวลาอาหารกลางวัน เมื่อเห็นว่าตานตานเริ่มหิว เฮ่อฉางปั่วจึงเสนอว่าจะไปกินข้าวที่ร้านเล็ก ๆ แถวนี้
หรงฉือได้พักผ่อนหนึ่งถึงสองชั่วโมงแล้ว จึงอารมณ์ดีขึ้นมาก ก็เลยไม่ปฏิเสธข้อเสนอของเฮ่อฉางปั่ว
ระหว่างทานข้าว หรงฉือจะพูดคุยกับตานตานเป็นส่วนใหญ่
เฮ่อฉางปั่วเห็นว่าทั้งสองเข้ากันได้ดี จึงไม่ได้พยายามเข้าไปแทรกกลาง เพียงแต่คอยเลื่อนจานอาหารที่พวกเธอชอบไปไว้ตรงหน้าให้
หรงฉือมัวแต่คุยกับตานตานจึงไม่ได้สังเกต
ผ่านไปสักพัก โทรศัพท์ของเฮ่อฉางปั่วก็ดังขึ้น
พอเห็นสายเรียกเข้า เขาก็พูดกับหรงฉือว่า “ผมขอไปรับสายก่อนนะ”
หรงฉือตอบว่า “ค่ะ”
ซึ่งเป็นสายจากฉีอวี้หมิง
เฮ่อฉางปั่วเดินออกไปไกลหน่อยก่อนจะกดรับสาย “มีธุระอะไร?”
“ตอนนี้อยู่ไหนน่ะ? ทานข้าวหรือยัง? เพื่อนฉันเพิ่งส่งอาหารทะเลสด ๆ มาให้ มาทานด้วยกันไหม? พวกถิงเซินก็จะมาด้วยนะ”
เฮ่อฉางปั่วหันไปมองหรงฉือกับตานตาน แล้วปฏิเสธเสียงเรียบเฉยว่า “กำลังกินอยู่ ไว้คราวหน้าแล้วกัน”
“แล้วตอนเย็นมีแพลนอะไรไหม? ตอนเย็นที่นี่จะมีปาร์ตี้บนเรือสําราญด้วย พวกถิงเซินตกลงแล้วว่าจะมา นายพาหลานสาวตัวน้อยของนายมาด้วยสิ ยังไงพวกเราก็ไม่ค่อยได้เจอเธอ ถือโอกาสพามารู้จักสักหน่อยก็ดีนะ”
เฮ่อฉางปั่วปฏิเสธว่า “เธอขี้อาย คนบนเรือเยอะเกินไป ฉันกลัวว่าเธอจะงอแง”
“ไม่เป็นไรหรอก ซินซินก็จะไป เธอสองคนอายุเท่ากัน น่าจะเล่นด้วยกันได้” ฉีอวี้หมิงพูดต่อ โดยไม่รอให้เขาปฏิเสธว่า “ตกลงแล้วนะ ตอนหนึ่งทุ่ม อย่าลืมมาล่ะ”
เมื่อเห็นตานตาน ฉีอวี้หมิงก็ถามด้วยรอยยิ้มก่อนว่า “คนนี้คงเป็นตานตาน น้องสาวคนสวยของเราสินะ สวัสดีจ้ะ คนสวย ฉันเป็นเพื่อนของลุงหนู ชื่อคุณลุงฉี...”
บนเรือมีคนเยอะมาก และตานตานกลัวคนแปลกหน้าจริง ๆ
หลังจากฉีอวี้หมิงแนะนำตัวเองเสร็จ หลินอู๋ก็จูงมือเฟิงจิ่งซินเดินเข้ามา
เมื่อเห็นพวกเธอ เฮ่อฉางปั่วก็อึ้งเล็กน้อย
พอได้ยินว่าตานตานขี้อาย เฟิงจิ่งซินก็แนะนำตัวเอง เสร็จแล้วก็ยื่นมือออกไปพร้อมพูดว่า “ตรงนั้นมีเด็กๆ เล่นกันอยู่เยอะเลย อยากไปเล่นด้วยกันไหม?”
ตานตานมองเฮ่อฉางปั่ว พอเขาพยักหน้าให้ ตานตานจึงรวบรวมความกล้า แล้วไปกับเฟิงจิ่งซิน
เมื่อเด็กสองคนเดินจากไปแล้ว ฉีอวี้หมิงก็หัวเราะแล้วถามว่า “เป็นคุณพ่อมือใหม่ครั้งแรก รู้สึกยังไงบ้าง?”
“ก็ดี”
แม้หลานสาวของเขาจะขี้อาย แต่ก็เชื่อฟังมาก เขาไม่ได้ดูแลลำบากอะไร
เฟิงถิงเซินยื่นแก้วเหล้าให้เขา “ดื่มหน่อยไหม?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
จะมีลงต่อมั้ยค่ะ...
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...