คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ นิยาย บท 127
บ่ายสามโมง เสิ่นชิงซูและเวินจิ่งซีกลับถึงสตูดิโอ
ลูกโกลเด้นน้อยไม่ได้เจอเสิ่นชิงซูมาหนึ่งอาทิตย์แล้ว เมื่อเห็นเสิ่นชิงซูกลับมา ก็เห่า ‘โฮ่ง ๆ’ ด้วยความตื่นเต้นไม่หยุด เสิ่นชิงซูเดินไปที่ไหนมันก็ตามไปที่นั่น
เสิ่นชิงซูถูกมันพันแข้งพันขาจนทำอะไรไม่ถูก “อาหยวน อย่าตามติดขนาดนี้สิ ระวังฉันจะเหยียบแกเข้า”
เมื่อได้ยินดังนั้น ลูกโกลเด้นน้อยก็หยุด รอเสิ่นชิงซูเดินไปสองก้าว มันถึงค่อยส่ายหางตามไปอีกครั้ง
เวินจิ่งซีเห็นแล้วก็รู้สึกเหลือจะเชื่อ “ไม่คิดเลยว่าคุณจะสื่อสารกับหมาตัวนี้ได้อย่างไม่มีอุปสรรค”
“ลูกโกลเด้นน้อยที่ปู่ฉันเลี้ยงก่อนหน้านี้ก็ฟังเข้าใจเหมือนกัน”
เสิ่นชิงซูเปิดประตูห้องทำงานแล้วเดินเข้าไป แขวนกระเป๋าและเสื้อคลุมตัวนอกในมือบนราวแขวนข้าง ๆ เธอมองไปที่เวินจิ่งซี “หลายวันมานี้คุณเองก็เหนื่อยเหมือนกัน ไม่งั้นไม่มีธุระอะไรคุณกลับไปพักผ่อนก่อนดีไหม?”
“ผมอายุยังน้อย ไม่ต้องหรอก” เวินจิ่งซีเดินไปหน้าโซฟาแล้วนั่งลง “คุณติดต่อกับฟู่ซือเหยียนหรือยัง?”
เสิ่นชิงซูชะงักไป “ยัง”
“ไม่รีบ?” เวินจิ่งซีจ้องมองเธออย่างดูถูกสุด ๆ “จะเก็บไว้ฉลองปีใหม่เหรอ?”
“...” เสิ่นชิงซูสำลักไปในทันใด ก่อนจะตอบกลับว่า “เรามาต่อยกันตอนนี้เลยเถอะ”
เธอล้วงโทรศัพท์ออกมาต่อสายไปยังหมายเลขของฟู่ซือเหยียน
อีกด้านหนึ่ง ฟู่ซือเหยียนรับสาย น้ำเสียงทุ้มต่ำแว่วดังขึ้นมาผ่านโทรศัพท์ “กลับเมืองเป่ยแล้วเหรอ?”
เสิ่นชิงซูขานรับชืด ๆ ก่อนจะถามเปรยขึ้นว่า “เมื่อไหร่คุณจะว่าง?”
“ถ้าเป็นเรื่องพูดคุยสามเงื่อนไข ผมว่างเสมอ แต่ถ้าจดทะเบียนหย่า งั้นก็ไม่ว่าง”
เสิ่นชิงซูขมวดคิ้ว “ฟู่ซือเหยียน คุณทำแบบนี้มีความหมายเหรอ?”
“สามเงื่อนไข คุณพิจารณาให้ดีแล้วค่อยมาหาผม”
พูดจบ ฟู่ซือเหยียนก็ตัดสายไปเลย
เสิ่นชิงซูต่อสายไปอีกครั้ง ทว่าถูกตัดสาย
เธอกำโทรศัพท์ เดือดดาลสุดขีด
“เขาไม่ให้ความร่วมมือ?”
“อืม” เสิ่นชิงซูวางโทรศัพท์ไปบนโต๊ะ แล้วยกมือขึ้นมากดขมับ “ดูท่าได้แต่ฟ้องแล้วละ”
เวินจิ่งซีล้วงโทรศัพท์ออกมา “ผมช่วยถามเพื่อนของผมที่เมืองซิงให้คุณแล้วกัน”
ตอนแรกที่แม่เกิดเรื่อง ตอนที่เธอไปขอความช่วยเหลือที่บ้านตระกูลเจียง คนที่ไล่เธอไปคนแรกก็คือจางหว่านหลิง
ในวินาทีนี้เห็นใบหน้าเปื้อนยิ้มแสนจอมปลอมของจางหว่านหลิง สิ่งที่ผุดขึ้นมาในหัวของเสิ่นชิงซูกลับเป็นใบหน้าโหดเหี้ยมและจิตใจคับแคบของจางหว่านหลิง
และเมื่อเทียบกัน...ชัดเจนกว่ามากจริง ๆ!
ในใจของเสิ่นชิงซูเย้ยหยัน บนใบหน้ายังคงเย็นยะเยียบ “ญาติเพียงคนเดียวบนโลกใบนี้ของฉันตายไปแล้ว คุณจางไม่จำเป็นต้องคิดไปเองฝ่ายเดียวหรอกค่ะ กลับดี ๆ นะคะขอไม่ไปส่ง”
ใบหน้ายิ้มแย้มของจางหว่านหลิงแข็งทื่อ
“แม่ แม่ดูสิ!” เจียงเยว่ซูเดือดดาลจนกระทืบเท้า “หนูบอกแล้วว่าเธอไม่มีทางยอมรับเราหรอก แม่ก็จะมาทำให้ตัวเองอับอายให้ได้อยู่นั่น!”
จางหว่านหลิงจ้องเจียงเยว่ซูเขม็ง “แกหุบปากไปซะ!”
“หนูไม่สน ถ้าแม่จะขายขี้หน้าแม่ก็ขายขี้หน้าไปคนเดียว หนูรับความรู้สึกอับอายพรรค์นี้ไม่ได้ หนูขอตัวก่อน!” เจียงเยว่ซูสะบัดมือของคนเป็นแม่ออก แล้วจ้องเสิ่นชิงซูเขม็ง ก่อนจะเดินออกไปทั้งเกรี้ยวกราด
“เฮ้อ เด็กคนนี้นี่...”
จางหว่านหลิงรั้งเจียงเยว่ซูเอาไว้ไม่ได้ ด่าทออยู่สองสามคำ ก่อนจะหันหน้ามองไปที่เสิ่นชิงซู แล้วปั้นหน้ายิ้มอย่างประจบสอพลออีกครั้ง
“อาซู เธออย่าถือสาเลยนะ หลายปีมานี้น้องสาวเธอถูกลุงของเธอตามใจจนเสียนิสัย เธอเป็นพี่สาวก็อย่าไปคิดเล็กคิดน้อยกับเขาเลยนะ!”
บทใหม่
ตอนฟรี
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...