เข้าสู่ระบบผ่าน

คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ นิยาย บท 180

แม่ที่อ่อนโยนแบบนั้น ควรเป็นของเขาสิ!

“ความรู้สึกระหว่างผู้ใหญ่เป็นเรื่องที่ซับซ้อนมาก” หลินหลานอี๋ลูบหัวฟู่ซืออวี่ น้ำเสียงรักสุดหัวใจ “งั้นซืออวี่อยากไปเจอแม่ชิงซูของหลานหรือเปล่า?”

“อยากครับ! ผมอยากมาก ๆ ด้วย!”

ขอบตาของฟู่ซืออวี่อุ่นร้อน เขาใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำตา แล้วพูดขึ้นทั้งสะอึกสะอื้นว่า “แต่บนเครื่องบินวันนั้นพ่อบอกผมว่า ต่อไปผมจะไปรบกวนแม่ไม่ได้อีก เขายังบอกอีกว่า ถ้าผมอยากไปมากจริง ๆ ก็ให้บอกเขาก่อน เขาอนุญาตแล้วถึงจะไปหาแม่ได้!”

“งั้นเราก็แสร้งว่าแค่บังเอิญเจอกันเป็นยังไง?”

“บังเอิญเจอกัน?” ฟู่ซืออวี่ถลึงตาโต “ยาย ยายมีวิธีใช่ไหมครับ?”

หลินหลานอี๋ลูบใบหน้าเล็ก ๆ ของเขา “อืม เพื่อซืออวี่ ยายคิดวิธีที่ดีมาก ๆ วิธีหนึ่งออกแล้ว”

“ว้าว!” ฟู่ซืออวี่พลันรู้สึกเซอร์ไพรส์สุดขีด กระทั่งโผเข้าไปกอดหลินหลานอี๋ในอ้อมอกเธอ

“ยาย ยายเก่งมาก! ยายเก่งแบบนี้แถมยังดีกับผมขนาดนี้อีก ยายผมรักยายที่สุดเลย!”

หลินหลานอี๋กอดฟู่ซืออวี่พลางลูบหัวกลม ๆ ของเขา ในแววตาแฝงความเย็นชาและโหดเหี้ยมเอาไว้

......

เสิ่นชิงซูเลิกงานกลับบ้านก็เป็นเวลาหกโมงเย็นแล้ว

ออกมาจากลิฟต์ เธอก็เห็นประตูเข้าบ้านฝั่งตรงข้ามเปิดอยู่ ด้านในมีพนักงานขนส่งกำลังยุ่งกันหัวหมุน

เสิ่นชิงซูกวาดสายตามอง ทว่าไม่ได้สนใจ ปลดล็อกเปิดประตูเสร็จก็เข้าไปในบ้านเลย

น้าฉินที่อยู่ในห้องครัวได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว ชะโงกหน้าออกมาพร้อมมือถือตะหลิว “กลับมาแล้วเหรอคะ?”

“อืม” เสิ่นชิงซูเปลี่ยนรองเท้าแตะในบ้านตรงทางเข้า แล้วเดินเข้ามา “หนูเห็นบ้านตรงข้ามเหมือนกำลังจะย้ายบ้านเหรอคะ?”

“ใช่แล้ว!” น้าฉินหันหน้ากลับมาพูดต่อ “เหมือนจะเพิ่งซื้อบ้านไปเมื่อสองวันนี้เอง”

เสิ่นชิงซูวางกระเป๋าบนโต๊ะ แล้วลุกขึ้นไปยืนพิงขอบประตูห้องครัว “น้าเห็นเหรอคะ?”

“เปล่าหรอกจ้ะ!” น้าฉินกำลังผัดอาหารอยู่ในหม้อ มือไม่ว่างทำอย่างอื่น เธอจึงพูดต่อว่า “ฉันต้มซุปไก่เอาไว้ให้คุณเสิ่น อยู่ในหม้อน่ะ คุณเสิ่นเอาถ้วยไปตักเองแล้วกันนะ”

“ค่ะ” เสิ่นชิงซูเดินเข้าไปในห้องครัว

......

เช้าตรู่วันถัดมา เสิ่นชิงซูกินอาหารเช้าเสร็จก็หยิบกระเป๋าไปเปลี่ยนรองเท้า “น้าฉิน หนูไปก่อนนะคะ”

น้าฉินตกตะลึง “พ่อหนุ่ม เธอ เธอเป็นอะไรหรือเปล่า?”

“ให้ตายเถอะ ผมลื่นล้มเลยเนี่ย...พื้นโครงการพวกป้านี่ทำไมถึงได้ลื่นขนาดนี้?”

เสิ่นชิงซูได้ยินเสียงจึงเดินไปที่หน้าประตู มองคนส่งพัสดุบนพื้น แล้วสายตาก็สลับไปมองพื้น

เธอขมวดคิ้ว กำลังคิดจะออกไปดู แต่น้าฉินขวางเธอเอาไว้

“คุณเสิ่นตั้งท้องอยู่ อย่าออกไปเลยค่ะ เดี๋ยวฉันออกไปดูเอง”

เสิ่นชิงซูพยักหน้า

น้าฉินเองก็กลัวลื่นเช่นกัน เธอย่างเท้าออกไปสองสามก้าวแล้วนั่งยอง ๆ ลง ก่อนจะยื่นมือไปลูบพื้นที่อยู่ข้าง ๆ คนส่งพัสดุ

ทั้งมือมีแต่ฟอง!

“ให้ตายเถอะ ไอ้คนขาดศีลธรรมหน้าไหนกันเนี่ย! ราดฟองสบู่ทั้งทางเดินส่วนกลางแบบนี้ นี่มันจะทำร้ายคนอื่นชัด ๆ!”

เมื่อได้ยินดังนั้น เสิ่นชิงซูก็เลิกคิ้วขึ้นทีหนึ่ง

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ