ฉินเยี่ยนเฉิงเล่าเรื่องที่เขารู้มาให้ฟู่ซือเหยียนฟัง
ฟู่ซือเหยียนไม่พูดอะไรสักอย่าง อุ้มฟู่ซืออวี่ไปแล้วก็จากไปเลย
สิบนาทีหลังจากนั้น รถเมย์บัคขับเข้าไปในคฤหาสน์เหยาเยว่
เส้าชิงจอดรถเรียบร้อยแล้ว ก็ลงจากรถไปเปิดประตู
ฟู่ซือเหยียนอุ้มฟู่ซืออวี่ที่หลับไปแล้วเดินเข้าไปจากข้างนอก
โจวอวี๋ชูลุกขึ้นมาจากโซฟา หลินหลานอี๋รีบเข้าไปประคองเธอ
“แค่ก ๆ …” โจวอวี๋ชูไอสองสามครั้งอย่างอ่อนแอ เอามือทาบอก มองที่ฟู่ซือเหยียนน้ำตารื้น “ซืออวี่เป็นยังไงบ้างคะ? หมอว่ายังไงบ้าง?”
“ไข้ขึ้นเพราะท้องอืด อาหารไม่ย่อย” ฟู่ซือเหยียนกวาดสายตามองหลินหลายอี๋แวบหนึ่งด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ หลังจากนั้น ก็อุ้มฟู่ซืออวี่ขึ้นไปชั้นบนทันที
หลินหลานอี๋กับโจวอวี๋ชูต่างอึ้งไปชั่วขณะ
นี่เห็นชัด ๆ ว่าฟู่ซือเหยียนไม่พอใจ!
“เสี่ยวชู ลูกทะเลาะกับซือเหยียนเหรอ?”
โจวอวี๋ชูส่ายหัวไปมา “เปล่านะคะ ตอนที่เขาพาซืออวี่กลับมายังดี ๆ อยู่เลยเห็น ๆ ”
“งั้นทำไมไปโรงพยาบาลกลับมาแล้ว เขาก็…”
พูดยังไม่ทันจบ เสียงฝีเท้าดังมาจากทางบันได
ฟู่ซือเหยียนลงมาแล้ว
โจวอวี๋ชูกับหลินหลานอี๋หุบปากทันที
ฟู่ซือเหยียนเดินไปที่ห้องรับแขก นัยน์ตาดำขลับมองไปทางหลินหลานอี๋
หลินหลานอี๋ถูกเขามองด้วยสายตาเช่นนี้แล้วก็หยุดหายใจชั่วขณะ มือที่ประคองโจวอวี๋ชูไว้ก็บีบแน่นขึ้นเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่ได้
ฟู่ซือเหยียนจ้องมองที่เธอ แววตาคมกริบเหมือนจะมองเธอให้ทะลุปรุโปร่ง
ในใจหลินหลานอี๋หวาดหวั่นขึ้นมาชั่วขณะ ยิ้มแหย ๆ ถามว่า “ซือเหยียน นี่เธอมีอะไรจะพูดกับฉันหรือเปล่า?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...