ฉินเยี่ยนเฉิงเห็นท่าทางเช่นนี้ของฟู่ซือเหยียนแล้วถอนหายใจอย่างจนปัญญา
คิดในใจว่าพอผู้หญิงโหดขึ้นมาก็น่ากลัวมากจริง ๆ!
แม้แต่เรื่องอย่างการตัดมดลูกก็กล้าปลอมแปลง นี่มันการหลอกลวงทางการแพทย์เชียวนะ!
ชั่วขณะหนึ่ง ฉินเยี่ยนเฉิงก็สับสนแล้วเช่นกัน
เขาไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาได้ตัดสินใจในวันนี้ถูกต้องหรือไม่กันแน่?
ถ้าเรื่องแดงขึ้นมา ด้วยลักษณะนิสัยของฟู่ซือเหยียน คนแรกที่เขาจะไม่ปล่อยเอาไว้คือเฉียวซิงเจียอย่างแน่นอน!
ถึงเวลา เฉียวซิงเจียก็อาจต้องเผชิญกับข้อพิพาททางการแพทย์
แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ทำได้เพียงดูไปทีละก้าว!
......
ในห้องฉุกเฉิน สถานการณ์ของเสิ่นชิงซูได้คงที่แล้ว
หัวหน้าเจียงกลับมองเฉียวซิงเจียด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ซิงซิง นี่เธอกำลังทำเรื่องเหลวไหลอยู่นะ ถ้าถูกจับได้ เธอรู้ไหมว่าผลที่ตามมาร้ายแรงแค่ไหน?”
“อาจารย์เจียง ขอโทษค่ะ ฉันรู้ว่าฉันไม่ควรทำแบบนี้ แต่ว่า…”
เฉียวซิงเจียมองเสิ่นชิงซูที่นอนหมดสติอยู่บนเตียงผ่าตัด หางตาแดงระเรื่อ “อาซูลำบากเกินไปแล้วจริง ๆ ค่ะ ฉันไม่อยากเห็นเธอถูกฟู่ซือเหยียนจองจำเพราะเด็กสองคนนี้”
“ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ควรเสี่ยงขนาดนี้ ถ้าฟู่ซือเหยียนรู้เข้า เธอไม่ใช่แค่จะเสียงานไป แล้วยังอาจพ่วงกับข้อพิพาททางการแพทย์อีกด้วย!”
“ฉันรู้ค่ะ แต่สถานการณ์คับขัน ฉันก็คิดวิธีที่ดีกว่านี้ไม่ออกแล้วจริง ๆ”
เฉียวซิงเจียน้ำเสียงเคร่งขรึมและจริงจัง “ฟู่ซือเหยียนมีอิทธิพลและอำนาจ ถ้าเขาคิดจะแย่งสิทธิ์ในการเลี้ยงดูบุตร อาซูก็สู้เขาไม่ได้ด้วยซ้ำ ดังนั้น ต่อให้ต้องเดิมพันด้วยอาชีพของฉัน ฉันก็จะช่วยเธออย่างสุดกำลัง!”
พูดพลางเฉียวซิงเจียเงยหน้ามองหัวหน้าเจียง “อาจารย์เจียงวางใจ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับอาจารย์ ถ้าถูกจับได้จริง ๆ ฉันจะไม่ทำให้อาจารย์เดือดร้อนไปด้วยแน่นอนค่ะ!”
หัวหน้าเจียงถอนหายใจ “ช่างเถอะ ฉันรู้นิสัยเธอดี เธอแค่เตรียมใจรับมือกับผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดก็พอ”
เฉียวซิงเจียพยักหน้า สีหน้าแน่วแน่ “ฉันรู้ค่ะ”
……
ตอนเสิ่นชิงซูถูกเข็นออกมาจากห้องผ่าตัด ฟู่ซือเหยียนกับฉินเยี่ยนเฉิงก็ไม่อยู่แล้ว
หัวหน้าเจียงได้ติดต่อเพื่อนที่เป็นหมอทางฝั่งโรงพยาบาลเอกชนไว้แล้ว เสิ่นชิงซูย้ายไปพักรักษาตัวและดูแลครรภ์โดยตรง
แววตาของโจวอวี๋ชูฉายความเย็นเยียบออกมาแวบหนึ่ง เสียงกลับอ่อนหวานกว่าเดิม “ขอบคุณนะคะพี่ใหญ่ มีพี่อยู่ ฉันเชื่อว่าฉันต้องกลายเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลกได้แน่”
“เสี่ยวชู ระหว่างเราไม่ต้องพูดอะไรพวกนี้หรอก”
“พี่ใหญ่ งั้นฉันวางสายก่อนนะ”
“โอเค” โจวชิงเจ๋อน้ำเสียงเอ็นดู “ถ้าต้องการความช่วยเหลือ ติอต่อฉันมาได้ตลอด”
“ฉันเข้าใจแล้วค่ะ”
พอวางสายแล้ว โจวอวี๋ชูแค่นเสียงเย็น “ไอ้โง่”
จากนั้น เธอเก็บหนังสือจิตวิทยาเล่มนั้นไว้ด้านในสุดของลิ้นชักชั้นสองของตู้ข้างหัวเตียง
……
โจวอวี๋ชูถือกระเป๋าออกมาจากวิลล่า
หลินหลานอี๋ที่กำลังเล่นกับฟู่ซืออวี่ในลานบ้านเห็นเธอจะออกไป จึงปรี่เข้ามาขวางไว้ “เสี่ยวชู ลูกจะไปไหน?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...