คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ นิยาย บท 221

“ฉันเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของอาซู ตอนนี้ยิ่งเป็นพ่อบุญธรรมของเธอ ในฐานะผู้ใหญ่ ทำไมฉันถึงไม่เหมาะสมล่ะ?”

“ระหว่างผมกับเสิ่นชิงซูเข้าใจผิดกันนิดหน่อยครับ” สีหน้าของฟู่ซือเหยียนยังคงเดิม “ผมเข้าใจว่าอาจารย์เจี่ยงรักและเอ็นดูเสิ่นชิงซู แต่เรื่องนี้ ยังไงผมกับเสิ่นชิงซูจัดการกันเองส่วนตัวก็พอแล้วครับ”

เจี่ยงเหวินจิ่นขมวดคิ้วมุ่น สีหน้าเคร่งขรึมลงสองสามส่วน “ทนายฟู่ ฉันได้ยินเหตุผลที่พวกนายหย่ากันแล้ว คำบางคำ ที่ฉันไม่พูด เพราะรักษาหน้าให้นาย แต่ความจริงนายคือคนที่ไม่ซื่อสัตย์กับการแต่งงานก่อน เดิมทีนายก็เป็นฝ่ายผิด อาซูผิดหวังกับการแต่งงานของพวกนายในครั้งนี้มาก ๆ ถ้านายยังมีมโนธรรมอยู่บ้าง ก็รีบจัดการหย่า แล้วปล่อยอาซูไปซะ”

“อาจารย์เจี่ยงครับ เกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของผม ผมไม่มีความจำเป็นต้องอธิบายกับคุณ”

นัยน์ตาดำขลับของฟู่ซือเหยียนเคร่งขรึม น้ำเสียงยิ่งเผยความแข็งแกร่งออกมาอีกหลายส่วน

“สิ่งที่พวกคุณได้ยินและได้เห็น อาจจะไม่ใช่ความจริงเสมอไป สำหรับผม ผมกับเสิ่นชิงซูยังไม่ถึงขั้นต้องหย่ากัน เดิมทีการแต่งงานของเราต่างฝ่ายต่างก็ได้รับผลประโยชน์อยู่แล้ว พูดไม่ได้ว่าใครทำผิดต่อใคร”

“นายใกล้จะจัดงานแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว นายยังให้อาซูเลี้ยงลูกของนายกับผู้หญิงคนนั้นตั้งห้าปี! นาย...”

ยิ่งพูดเจี่ยงเหวินจิ่นก็ยิ่งรู้สึกไร้สาระ โดยเฉพาะเป็นฟู่ซือเหยียนที่หน้าหนาไร้ยางอายแบบนี้ ท่าทีที่ไร้ซึ่งความรู้สึกผิด ยิ่งทำให้เขาเกรี้ยวกราดสุดจะทน!

“ฟู่ซือเหยียน ฉันรู้ว่านายมีอำนาจมีอิทธิพล แถมยังเป็นมือหนึ่งด้านการเมืองและกฎหมายอีก แต่เป็นคนต้องมีจิตสำนึก เธออาศัยอำนาจรังแกคนอื่น ช้าเร็วก็ต้องได้รับผลกรรม”

ฟู่ซือเหยียนมองเจี่ยงเหวินจิ่นที่ถูกยั่วโมโหไม่เบา ได้แต่หัวเราะชืด ๆ “อาจารย์เจี่ยงอย่าโมโหไปเลยครับ คุณเป็นผู้ใหญ่ ไม่จำเป็นต้องถือสาคนรุ่นหลังอย่างผม คำพูดของอาจารย์เจี่ยงในวันนี้ ผมจะคิดทบทวนอย่างดีครับ”

เจี่ยงเหวินจิ่นแค่นเสียงฮึทีหนึ่ง ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปทั้งเดือดเป็นฟืนเป็นไฟ

ฟู่ซือเหยียนบอกว่าจะคิดทบทวนอย่างดี แต่ท่าทีนั่นของเขาไม่เหมือนจะคิดทบทวนอย่างดีเลยแม้แต่น้อย!

ออกมาจากสนามบิน เจี่ยงเหวินจิ่นก็เดินไปที่ลานจอดรถ หลังหารถของตัวเองเจอ ก็เปิดประตูด้านคนขับแล้วขึ้นไปบนรถ

ไป๋เจี้ยนเหวินเห็นสีหน้าเขาไม่ค่อยดีนัก ในใจรู้ดีว่าคงเป็นเพราะการพูดคุยกับฟู่ซือเหยียนไม่เป็นที่น่าพอใจเท่าไหร่

ต่อหน้าเสิ่นชิงซู ไป๋เจี้ยนเหวินทำเป็นว่าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น

หลังกลับถึงบ้าน ไป๋เจี้ยนเหวินให้แม่บ้านทำบะหมี่ให้เสิ่นชิงซู และตักซุปไก่ออกมาให้เสิ่นชิงซูกินก่อน

ขณะเสิ่นชิงซูกินซุปไก่ ไป๋เจี้ยนเหวินก็ลากเจี่ยงเหวินจิ่นไปที่ห้องนอนเงียบ ๆ

“ที่สนามบินคุณคุยกับฟู่ซือเหยียนแล้วใช่ไหม?”

วันต่อมา สถานที่ถ่ายทำ

เนื่องจากวิดีโอโพรโมตที่กรมศิลปากรต้องการใช้

ในด้านภาพลักษณ์ก็ยังต้องแต่งตัวสักหน่อย

เสิ่นชิงซูเปลี่ยนไปใส่กี่เพ้าผ้าแพรสีครีมอ่อนที่ทีมงานรายการจัดเอาไว้ให้ ผมยาวสีดำขลับใช้ปิ่นปักผมม้วนเก็บ เผยลำคอระหงออกมา ขาวเนียนงดงาม

ช่างแต่งหน้าแต่งหน้าอ่อน ๆ ให้เธอ

เมื่อเธอเดินออกมาจากหลังฉากกั้น ทุกคนก็มองจนอึ้งไปตาม ๆ กัน

นอกกล้อง สายตาของฟู่ซือเหยียนที่กำลังพูดคุยแลกเปลี่ยนกับอาจารย์ถูชะงักไป

หลังจากนั้น เขาก็หรี่ตาลง

เขารู้ถึงความสวยของเสิ่นชิงซูอย่างชัดเจนมาโดยตลอด ทว่าห้าปีก่อน เธอแต่งตัวเรียบง่ายไม่ฉูดฉาดมาตลอด แต่งตัวอย่างประณีตแบบนี้ ฟู่ซือเหยียนเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก