คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ นิยาย บท 225

ที่นั่นสัญญาณไม่ดี สถานการณ์แบบนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อน

แต่ในใจของเสิ่นชิงซูกลับรู้สึกไม่สบายใจ

เธอโทรหาเฉียวซิงเจียอีกครั้ง

ก็ยังโทรไม่ติด!

เปลือกตาของเสิ่นชิงซูก็เริ่มกระตุกขึ้นมาอีกอย่างไม่มีสาเหตุ

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ก็สั่นขึ้น

เป็นสายจากฉินเยี่ยนเฉิง

ความรู้สึกไม่สบายใจในใจของเสิ่นชิงซูยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

ราวกับสังหรณ์ใจอะไรบางอย่าง เธอจึงกดรับสายอย่างเกร็ง ๆ “หมอฉิน”

ปลายสาย เสียงของฉินเยี่ยนเฉิงแหบแห้ง “หมอเฉียวเกิดเรื่องแล้วครับ”

ลมหายใจของเสิ่นชิงซูหยุดชะงัก โทรศัพท์ร่วงหล่นลงบนพื้น...

......

ฟู่ซือเหยียนกำลังอัดรายการอยู่ โทรศัพท์ก็สั่นขึ้น เป็นสายจากเส้าชิง

เส้าชิงรู้ตารางงานของฟู่ซือเหยียนดีที่สุด หากไม่ใช่เรื่องด่วนจริง ๆ เขาจะไม่โทรหาฟู่ซือเหยียนเด็ดขาด

ฟู่ซือเหยียนสั่งหยุดการถ่ายทำ แล้วรับโทรศัพท์

“คุณชายฟู่ หมอเฉียวเกิดเรื่องแล้วครับ!”

ฟู่ซือเหยียนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงขรึม “เกิดอะไรขึ้น?”

“เรื่องนี้คงต้องถามหมอฉินถึงจะทราบรายละเอียดครับ เมื่อคืนเธอหายตัวไปกะทันหัน ได้ยินว่าตามหากันทั้งคืน จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีข่าวอะไรเลย!”

“ฉันเข้าใจแล้ว นายไปติดต่อกับฉินเยี่ยนเฉิงก่อน ช่วยเขาตามหาคนอย่างสุดความสามารถ”

“ครับ!”

หลังจากวางสาย ฟู่ซือเหยียนก็ขอลากับอาจารย์สองสามท่าน แล้วหันหลังเดินไปยังห้องแต่งหน้าอย่างรวดเร็ว

แต่เมื่อเขาไปถึงห้องแต่งหน้า ช่างแต่งหน้าก็บอกเขาว่าเสิ่นชิงซูออกไปแล้ว

ฟู่ซือเหยียนเม้มปากนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันหลังกลับไปที่กองถ่ายเพื่ออัดรายการต่อ

......

......

พื้นที่ภูเขาแถบนั้นอยู่ในเขตการปกครองของเมืองเป่ย แต่โดยทั่วไปแล้ว คดีคนหายประเภทนี้จะอยู่ในความรับผิดชอบของสถานีตำรวจในพื้นที่

แต่กรมตำรวจเมืองเป่ยกลับได้รับโทรศัพท์จากตระกูลฉินและฟู่ซือเหยียนตั้งแต่เช้าตรู่

พวกเขาหวังว่าจะหาคนให้เจอภายในวันนี้!

ภายใต้แรงกดดันเช่นนี้ กรมตำรวจเมืองเป่ยจึงได้ส่งกำลังเจ้าหน้าที่ไปยังพื้นที่เพื่อร่วมค้นหาด้วย

เสิ่นชิงซูไม่สามารถไปที่ภูเขาได้ จึงตรงไปรอฟังข่าวที่สถานีตำรวจ

ฝนที่ตกต่อเนื่องมาหลายวันทำให้ถนนเต็มไปด้วยโคลนจนยากที่จะหารอยเท้าที่ชัดเจนได้แม้แต่รอยเดียว การค้นหาและกู้ภัยจึงเป็นไปอย่างยากลำบากยิ่ง!

ขนาดสุนัขค้นหาก็ถูกส่งออกไปถึงห้าตัว แต่ก็ยังไม่มีผลลัพธ์ใด ๆ เลย

ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า ท้องฟ้าเริ่มมืดลง

หัวใจของทุกคนก็ยิ่งหนักอึ้งลงเรื่อย ๆ

ข่าวที่น่าสิ้นหวังที่สุดก็มาถึง...หุบเขาบริเวณป่าเล็ก ๆ เพิ่งเกิดดินถล่ม โคลนถล่มลงมาทับถมหนึ่งในสามของหุบเขา

แม่น้ำเบื้องล่างหุบเขาถูกตัดขาดแล้ว...