ฟู่ซืออวี่ได้ยินดังนั้น น้ำตาก็คลอเบ้าอีกครั้ง
“ซืออวี่”
ฟู่ซือเหยียนโบกมือเรียกฟู่ซืออวี่ “มานี่”
ฟู่ซืออวี่สูดจมูกเล็กน้อย แล้วเดินไปตรงหน้าฟู่ซือเหยียน “พ่อครับ”
ฟู่ซือเหยียนลูบหัวเขาเบา ๆ “ยังจำคำที่พ่อเคยบอกได้ไหม?”
ฟู่ซืออวี่พยักหน้า
พ่อบอกว่าต่อไปเจอแม่ต้องเรียกว่าน้า แบบนั้นแม่ถึงจะไม่โกรธ
แต่เขารู้สึกว่าเรียกน้าแล้วแปลกหน้ามาก!
ก็เขาเรียกไม่ออกนี่นา!
ฟู่ซือเหยียนดูออกว่าฟู่ซืออวี่ยังคงต่อต้านเรื่องการเปลี่ยนคำเรียกนี้มาก
“ลูกเข้าไปก่อนเถอะ”
ฟู่ซืออวี่พยักหน้า หมุนกายเดินคอตกเข้าไปในวิลล่า
“เขาต้องการเวลานิดหนึ่ง” ฟู่ซือเหยียนมองเสิ่นชิงซู “คุณให้เวลาเขาอีกหน่อยเถอะ”
คำพูดนี้เสิ่นชิงซูฟังจนรำคาญแล้ว
อย่างไรอีกไม่กี่วันเธอก็ไปจากเมืองเป่ยแล้ว ต่อไปไม่ว่าฟู่ซือเหยียนหรือฟู่ซืออวี่ ก็มีโอกาสสูงที่จะไม่ได้เจออีกทั้งคู่
ฟู่ซืออวี่จะเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยนคำเรียกก็ไม่สำคัญแล้ว
“ฉันจะกลับตอนเย็นห้าโมงตรง” เสิ่นชิงซูพูดเสียงเย็น
“ครูพี่เลี้ยงอยู่ข้างใน”
เมื่อได้ฟังดังนั้น เสิ่นชิงซูเดินเข้าไปในคฤหาสน์โดยตรง
ในห้องรับแขก หญิงสาวที่กำลังเล่นบล็อกตัวต่อไม้กับฟู่ซืออวี่ได้ยินเสียงจึงเงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นเสิ่นชิงซูกับฟู่ซือเหยียนก็ลุกขึ้นทันที
“คุณฟู่” หญิงสาวมัดผมหางม้า สวมชุดลำลองสีเทาอ่อน กิริยาสง่างาม
เธอทักทายฟู่ซือเหยียน จากนั้นเบนสายตามาที่เสิ่นชิงซู คู่ตาทรงอาลมอนด์สุกใสชัดเจน ใบหน้าอ่อนเยาว์แค่ดูก็ทำให้คนรู้สึกว่ามีมนุษยสัมพันธ์ดีมาก
“คุณก็คือคุณนายฟู่สินะคะ?” หญิงสาวยิ้ม ลักยิ้มสองข้างทำให้ดูน่ารักอยู่บ้าง “ฉันชื่อหนีอวี่เถียนค่ะ”
หนีอวี่เถียน
เสิ่นชิงซูมองใบหน้าอ่อนเยาว์ที่สวยหวานไม่มีพิษมีภัยนั้นของหญิงสาว คิดในใจว่าสวยสมชื่อจริง ๆ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...