“นี่คุณหมายความว่ายังไง?”
“เสิ่นชิงซู ทำไมคุณถึงได้ไร้เดียงสาแบบนี้?” โจวอวี๋ชูหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า “ที่จริงฟู่ซือเหยียนรู้เรื่องที่คุณท้องตั้งแต่แรกแล้ว คุณคิดว่าการที่คุณได้มาอยู่เมืองซิงอย่างราบรื่นแล้วจะทำให้หลุดพ้นจากเขาได้งั้นเหรอ?”
“ลองฟังคลิปเสียงนี่สิ”
โจวอวี๋ชูกดเปิดไฟล์เสียง
ฟู่ซือเหยียน “เด็กหลุดไปก็ดีเหมือนกัน”
ฉินเยี่ยนเฉิง “นี่นายถูกยั่วยุจนเพี้ยนไปแล้วหรือไง? พูดจาเพ้อเจ้ออะไรอยู่ก็ไม่รู้! นั่นมันลูกของนายนะ! ฟู่ซือเหยียน! ถ้านายยังกล้าพูดอะไรบ้า ๆ แบบนี้ออกมาอีก ฉันจะเลิกคบกับนาย!”
ฟู่ซือเหยียน “ก็ฉันพูดความจริง”
ฉินเยี่ยนเฉิง “ฟู่ซือเหยียน! ถ้านายยังพูดอีกคำเดียว เชื่อไหมฉันจะซัดนายเลย! นั่นมันลูกของนายนะ! ต่อให้นายจะไม่มีใจให้เสิ่นชิงซู แต่นายก็ไม่ควรพูดแบบนี้!”
เสียงบันทึกหยุดลง
โจวอวี๋ชูมองเสิ่นชิงซูที่มีสีหน้าซีดเผือด พลางยกมุมปากยิ้มอย่างพอใจ “คุณเสิ่นได้ยินชัดแล้วใช่ไหม?”
เสิ่นชิงซูประคองท้องไว้ คำพูดเหล่านั้นของฟู่ซือเหยียนราวกับว่ายังสะท้อนก้องอยู่ในหู
แล้วก็นึกถึงพายุหิมะที่โหมกระหน่ำหลังบ่ายวันนั้น ประโยคที่เขาเอ่ยออกมา ‘การที่เธอไม่ท้องนั่นแหละคือผลลัพธ์ที่ดีที่สุด’
ที่แท้ตั้งแต่ต้นจนจบ นอกจากเขาจะไม่ชอบให้เธอตั้งครรภ์ แต่ยังถึงขั้นรังเกียจขนาดนี้
รังเกียจเสียจนเขาพูดว่า ‘เด็กหลุดไปก็ดีเหมือนกัน’ ออกมาได้!
“ซือเหยียนเคยบอกไว้ว่าชีวิตนี้เขาจะมีแค่ซืออวี่คนเดียว เขาไม่อยากให้มีเด็กคนอื่นมาคุกคามซืออวี่ เพราะฉะนั้นตอนที่เขาคิดว่าคุณทำแท้ง ที่จริงเขากลับรู้สึกโล่งใจ แต่หลังจากนั้นเขากลับพบว่าคุณหลอกเขา”
โจวอวี๋ชูก้าวเข้ามาข้างหน้าหนึ่งก้าว แล้วจ้องมองดวงตาอันแดงก่ำของเสิ่นชิงซู พลางยิ้มกำเริบเสิบสานยิ่งกว่าเดิม
“เสิ่นชิงซู คุณอุตส่าห์ลำบากลำบนเก็บเด็กเอาไว้ แต่ในสายตาของพ่อแท้ ๆ ของพวกเขา ก็แค่เด็กที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจและไม่ได้รับการยอมรับ คุณคิดเหรอว่าแค่หนีมาที่เมืองซิงแล้ว ฟู่ซือเหยียนจะยอมปล่อยให้คุณวางใจคลอดลูกจริง ๆ น่ะ?”
เสิ่นชิงซูหายใจติดขัดเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ
บางทีอาจเป็นเพราะความตกตะลึงและความโกรธที่ถาโถม ลูกทั้งสองในครรภ์ของเธอจึงเริ่มดิ้น
เธอลูบหน้าท้อง บังคับตนเองให้สงบลง ไม่ให้สิ่งใดมากระทบ
โจวอวี๋ชูจงใจจะยั่วยุเธอชัด ๆ!
แต่เธอจะหลงกลไม่ได้!
“คุณคิดเหรอว่าแค่พูดเรื่องพวกนี้กับฉันแล้วมันจะกระทบฉันน่ะ?”
ลูกในครรภ์ราวกับรับรู้ถึงอารมณ์ของแม่ถึงได้ดิ้นแรงผิดปกติ
เสิ่นชิงซูมีเหงื่อผุดขึ้นบนหน้าผาก ในใจรู้สึกกังวลอย่างรุนแรง…
เธอต้องรีบไปหาไป๋เจี้ยนเหวิน…
ความเจ็บปวดที่ท้องทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
ทันใดนั้น เธอก็รู้สึกถึงความร้อนที่ทะลักออกมาระหว่างขา แล้วค่อย ๆ ไหลลงมาที่ขา
เสิ่นชิงซูก้มมอง เห็นเลือดสีแดงบาดตา!
“ลูก…”
เธอล้มลงกับพื้นอย่างทุกข์ทรมาน โทรศัพท์มือถือร่วงหล่นจากกระเป๋า
เสิ่นชิงซูเอื้อมมือไปคว้าไว้ แต่โจวอวี๋ชูเห็นเข้าพอดี
เธอสวมหน้ากากอีกครั้ง ดึงหมวกให้ต่ำ แล้วเดินผ่านเสิ่นชิงซูไปแล้วเตะมือถือออก
โทรศัพท์ถูกเตะไปไกล โจวอวี๋ชูไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...