ฟู่ซืออวี่ตกใจจนร่างกายเล็ก ๆ แข็งทื่อไปหมด จากนั้นก็เบะปาก น้ำตาพลันทะลักออกมาทันที
“ทำไมพ่อต้องดุผมด้วย ทั้ง ๆ ที่แม่เป็นคนโกหก... ฮือ ๆ ๆ แม่เปลี่ยนไปแล้ว พ่อก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน...”
ฟู่ซือเหยียนขมวดคิ้วแน่น สีหน้ามืดมนยิ่งขึ้น
เสิ่นชิงซูมองสองพ่อลูกแล้วรู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง
ฟู่ซืออวี่ร้องไห้ราวกับใจจะขาด หากร้องต่อไปแบบนี้โรคหอบหืดคงกำเริบแน่
เสิ่นชิงซูใจอ่อนในที่สุด เธอถอนหายใจแล้วเดินเข้าไป ก้มตัวลงอุ้มฟู่ซืออวี่ที่กำลังร้องไห้โวยวายอยู่บนเตียงขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน
ทันทีที่มาอยู่ในอ้อมแขนของเธอ ฟู่ซืออวี่ก็กอดเธอไว้แน่น
“แม่ครับ ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจจะว่าแม่นะครับ... ฮือ ๆ ๆ แม่ครับ ผมแค่กลัวว่าแม่จะไม่ต้องการผมแล้ว...”
เสิ่นชิงซูกอดฟู่ซืออวี่ไว้ด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน
เธอปลอบโยนฟู่ซืออวี่ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
ฟู่ซืออวี่ค่อย ๆ สงบลงในอ้อมแขนของเธอ
ขณะที่ฟู่ซือเหยียนยืนเงียบอยู่ข้าง ๆ แววตาลึกล้ำมืดมนจนอ่านไม่ออก
......
หลังจากที่อารมณ์ของฟู่ซืออวี่สงบลงแล้ว เสิ่นชิงซูก็ยื่นของขวัญให้เขา
“นี่แม่ซื้อมาให้ลูก เป็นคำขอโทษ แล้วก็เป็นของขวัญปีใหม่ของลูกปีนี้ด้วย”
“ขอบคุณครับแม่!” ฟู่ซืออวี่รับของขวัญแล้วก็อารมณ์ดีขึ้นมาทันที
“แต่ว่าแม่ครับ ของขวัญปีใหม่ ปกติแม่จะให้ผมคืนวันสิ้นปีไม่ใช่เหรอครับ? ทำไมปีนี้ถึงให้เร็วกว่าเดิมล่ะครับ?”
เสิ่นชิงซูลูบศีรษะของเขา ไม่ได้อธิบายอะไรมาก เพียงแค่พูดว่า “ซื้อมาแล้วก็เลยให้เลยน่ะ”
“อ๋อ” ฟู่ซืออวี่ไม่ได้คิดอะไรมาก ความสนใจทั้งหมดของเขาพุ่งไปที่ของขวัญแล้ว
ฟู่ซืออวี่แกะของขวัญอย่างตื่นเต้นดีใจ แต่ก็ไม่ลืมที่จะเตือนเสิ่นชิงซู “แม่ครับ แม่สัญญาแล้วนะว่าจะกลับมาทำของอร่อย ๆ ให้ผมกินเยอะ ๆ แม่ห้ามลืมนะ!”
ในหมู่บ้านมีซูเปอร์มาร์เก็ตขายของสดซึ่งมีขนาดใหญ่มาก สินค้ามีให้เลือกหลากหลาย อีกทั้งคุณภาพยังดีเยี่ยม
ฟู่ซืออวี่นั่งอยู่ในรถเข็นช็อปปิ้ง โดยมีฟู่ซือเหยียนเป็นคนเข็นด้วยมือเดียว
ด้านหน้าคือเสิ่นชิงซูที่กำลังก้มหน้าก้มตาเลือกวัตถุดิบอย่างตั้งใจ
เมื่อถึงโซนอาหารสด พนักงานขายหญิงวัยกลางคนก็พยายามเสนอขายสเต๊กเนื้อของวันนี้ให้กับเสิ่นชิงซูไม่หยุด “คุณนาย ซื้อสเต๊กเนื้อไหมคะ? หมักมาให้เรียบร้อยแล้ว กลับบ้านไปเอาลงกระทะทอดได้เลย รับสักสองชิ้นดีไหมคะ? เด็ก ๆ ชอบทานกันมากเลยนะคะ...”
เสิ่นชิงซูยิ้มให้คุณป้า และปฏิเสธอย่างสุภาพ
คุณป้าเป็นพนักงานขายยอดฝีมือ เมื่อเห็นว่าเสิ่นชิงซูไม่สนใจ จึงเหลือบไปมองฟู่ซือเหยียนและฟู่ซืออวี่ แล้วเปลี่ยนกลยุทธ์ทันที
“คุณนายโชคดีจังเลยนะคะ สามีก็หล่อ ลูกชายก็น่ารัก คุณนายเองก็สวย ฉันมองแล้วยังนึกว่าเป็นสาวน้อยอยู่เลยค่ะ ไม่น่าเชื่อเลยว่าลูกชายจะโตขนาดนี้แล้ว แถมสามีของคุณนายไม่ใช่แค่หล่อนะคะ ดูท่าทางยังรักและเอาใจใส่ภรรยามากๆ ด้วย! ฮ่า ๆ ๆ ๆ ฉันล่ะอิจฉาจะตายอยู่แล้ว!”
สิ้นเสียงนั้น สายตาของเสิ่นชิงซูและฟู่ซือเหยียนก็สบประสานกันโดยไม่ทันตั้งตัว
บรรยากาศพลันเงียบสงัดลงในทันใด...

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...