คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ นิยาย บท 91
เด็กผู้หญิงเพิ่งอายุไม่กี่ขวบ ถักผมเปียสองข้าง สวมชุดกระโปรงตัวน้อยสไตล์จีนสีแดง จ้ำม่ำ น่ารักเป็นอย่างมาก
“มามะ ปะ ๆ ๆ”
หญิงสาวอายุยังน้อยมองเด็กหญิงตัวน้อยด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน “ไม่ใช่ปะ ๆ แต่เป็นเสี่ยวปา มันชื่อเสี่ยวปา”
“แปะ ๆ! แปะ ๆ...”
เด็กผู้หญิงตัวน้อยกำลังอยู่ในช่วงอ้อแอ้เริ่มพูด ยังออกเสียงไม่ถูก เสียงของหนูน้อยทั้งน่ารักและทั้งเยียวยาจิตใจคน
เวินจิ่งซีมองเด็กผู้หญิงตัวน้อย จิตใจของผู้ชายที่ตรงไปตรงมาก็ส่อแววอ่อนระทวยลงสองสามส่วน “ผมว่านะ ยังไงถ้ามีลูกมีลูกผู้หญิงจะดีกว่า ลูกผู้ชายเล่นไม่สนุกเลยสักนิด!”
เสิ่นชิงซูไม่ตอบกลับใด ๆ
เวินจิ่งซีสงสัยเล็กน้อย เมื่อก้มหน้าไปมองก็เป็นอันต้องอึ้งไป
เสิ่นชิงซูร้องไห้แล้ว
เวินจิ่งซีพลันกระสับกระส่าย “คุณ ทำไมคุณถึงร้องไห้ล่ะ? ผม ผมพูดอะไรผิดไปเหรอ?”
เสิ่นชิงซูส่ายหน้า ยกมือขึ้นไปปาดน้ำตาบนหน้า
แต่ไม่ว่าอย่างไรน้ำตาก็ไม่ยอมหยุดไหล
“คุณอย่าร้องไห้สิ คุณเป็นแบบนี้...” เวินจิ่งซีทำอะไรไม่ถูก “คุณเป็นแบบนี้คนอื่นจะคิดว่าผมรังแกคุณนะ!”
เสิ่นชิงซูเอามือปิดหน้าแล้วค่อย ๆ นั่งยอง ๆ ลง ในเสียงสะอื้นด้วยความเจ็บปวด ได้ยินเสียงเธอพูดราง ๆ ว่า “ขอโทษ ๆ...”
เวินจิ่งซีไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงขอโทษ?
เธอร้องไห้จนแทบขาดใจ และพูดคำว่า ‘ขอโทษ’ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เวินจิ่งซีฟังจนหัวจะระเบิด มือใหญ่ดึงผมเอาไว้ ทั้งจนใจและร้อนใจ สุดท้ายก็ทอดถอนใจทีหนึ่ง ก่อนจะนกมือขึ้นตบไหล่เสิ่นชิงซูเบา ๆ
“เอาละ ๆ ๆ ไม่ต้องพูดขอโทษแล้ว คุณอยากร้องไห้ก็ร้องไห้เถอะ ผม ผมจะคอยดูคุณ คุณร้องไห้ตามสบายเลย ร้องไห้จนเหนื่อยแล้วผมค่อยแบกคุณกลับไปก็พอ”
สุดท้ายเสิ่นชิงซูก็ร้องไห้จนเหนื่อยจริง ๆ ทั้งตัวเธอเซื่องซึมไปหมด เวินจิ่งซีแบกเธอกลับไปยังสตูดิโอ
กลับถึงสตูดิโอก็เป็นเวลาเที่ยงแล้ว เวินจิ่งซีสั่งดิลิเวอรี
ขณะที่เสิ่นชิงซูกินข้าว เวินจิ่งซีล้วงโทรศัพท์ออกมาถ่ายรูปสองสามรูป
“ถ่ายรูปทำไม?” เสิ่นชิงซูเงยหน้าขึ้นมองเขา
“รายงานให้หมอเฉียวน่ะสิ!” เวินจิ่งซีกดเปิดไลน์ แล้วส่งรูปภาพให้เฉียวซิงเจีย
เฉียวซิงเจียตอบกลับทันที : [เธอเป็นยังไงบ้าง?]
เวินจิ่งซีเตรียมจะพิมพ์ตอบกลับ ก็ได้ยินเสิ่นชิงซูพูดขึ้นว่า “บอกเธอไปว่าฉันสบายดีมาก ๆ”
โกลเด้นรีทรีฟเวอร์เพิ่งอายุได้สองเดือนเต็ม เวินจิ่งซีจ่ายเงิน เซ็นสัญญาซื้อขายระหว่างกัน...
ในขณะนี้เอง ประตูร้านก็ถูกเปิดออก ฟู่ซืออวี่จูงมือฟู่ซือเหยียนเดินเข้ามา
“ว้าว! พ่อดูตรงนี้สิมีลูกหมาลูกแมวน่ารัก ๆ เต็มไปหมดเลย!”
ฟู่ซือเหยียนมองฟู่ซืออวี่ พลางกระตุกรอยยิ้มมุมปากชืด ๆ แล้วตอบ ‘อืม’
เวินจิ่งซีหันหน้ากลับไป สบเข้ากับสายตาของฟู่ซือเหยียนพอดี
สบตากันโดยไม่พูดอะไรอยู่สามวินาที ฟู่ซือเหยียนก็เป็นฝ่ายเบือนสายตาก่อน เห็นได้ชัดว่าไม่ได้มีความคิดจะทักทายเชื่อมสัมพันธ์แต่อย่างใด
เวินจิ่งซี “...”
เยี่ยมเลย ไม่มีมารยาทขนาดนี้เยี่ยมไปเลย!
เขาเองก็ไม่อยากทักทายเชื่อมสัมพันธ์กับฟู่ซือเหยียนเหมือนกัน!
“พ่อ! ลูกแมวพันธุ์นี้น่ารักมากเลย!” ฟู่ซืออวี่ยืนอยู่หน้าตู้ใส่สัตว์เลี้ยง ชี้แมวพันธุ์บริติชช็อตแฮร์ที่อยู่ข้างในคอกหนึ่งแล้วพูดขึ้นว่า “เราซื้อแมวพันธุ์นี้ให้แม่ดีไหมครับ?”
เวินจิ่งซีมองฟู่ซืออวี่ด้วยความสงสัย
เจ้าเด็กคนนี้จะซื้อลูกแมวให้เสิ่นชิงซู?
บทใหม่
ตอนฟรี
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...