ฮันน่าถึงกับส่ายหน้า ส่งเอกสาร? มีเอกสารอะไรให้ไปส่งได้บ้าง? บริษัทของซาเวียร์ไม่มีผลิตภัณฑ์ใหม่ที่จะเปิดตัว เขาแค่โทรหาฉันเพราะเรื่องส่วนตัว...เฮ่อ ช่างมันเถอะ ฉันค่อยบอกเรื่องนี้กับเขาเมื่อถึงเวลา
หลังจากนั้นไม่นาน ฮันน่าก็หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าและโทรหาลีน่า เธอเคยบันทึกหมายเลขโทรศัพท์ของลีน่าไว้ตอนอยู่ที่โรงพยาบาล
“สวัสดีค่ะ ลีน่าใช่มั้ย?” ฮันน่าถามด้วยรอยยิ้ม โดยไม่ได้ตระหนักถึงความจริงที่ว่าลีน่าคือผู้ร้ายที่ลงมือทำร้ายเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“ใช่ค่ะ ฉันเอง คุณเป็นยังไงบ้าง ฮันน่า? เราเจอกันล่าสุดก็นานมากแล้ว คิดถึงฉันมั้ย?” ลีน่าถามมาจากปลายสาย แสร้งทำเป็นสนิทสนม
“แน่นอนสิคะ ฉันเลยโทรหาคุณทันทีที่ฉันได้ยินว่าคุณตามหาฉัน” ฮันน่าตอบ
“อา ขอบคุณที่สละเวลานะคะ บริษัทของฉันมีโครงการใหม่ที่จะเปิดตัวเร็วๆ นี้ เราต้องการให้นักข่าวเขียนบทความเกี่ยวกับเรื่องนี้ แน่นอนว่าคนแรกที่ฉันนึกถึงก็คือคุณ”
“โอ้ ไม่มีปัญหาเลยค่ะ บอกเวลาและสถานที่มา ฉันจะเตรียมทุกอย่างให้พร้อมแล้วไปสัมภาษณ์คุณ” ฮันน่ากล่าว
“เยี่ยมเลย งั้นเรานัดกันบ่ายสองนะคะ ส่วนสถานที่...พบกันที่สำนักงานใหญ่ของแบล็ควูดกรุ๊ปนะคะ”
“ได้ค่ะ ฉันจะไปตามเวลานัด”
“โอเคค่ะ ถ้าอย่างนั้นเราค่อยคุยกันตอนพบกันนะคะ”
ลีน่าหัวเราะเสียงดังหลังจากวางสาย หลังจากนั้นเธอก็พึมพำกับตัวเองว่า “โธ่ โธ่ ฮันน่า ยัง ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรชมว่าเธอใจดีหรือด่าว่าโง่ดี เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว แต่เธอยังคงปฏิบัติต่อฉันเหมือนเป็นเพื่อนที่ดี เธอต้องโง่ขนาดไหนกัน?”
"คุณนอร์ตัน ในที่สุดเราก็มีความคืบหน้าแล้ว...”
ฟาเบียนผุดลุกขึ้นในห้องทำงานของเขา เมื่อจู่ๆ เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากผู้ช่วยที่เขาไว้ใจ เขาตอบกลับทันทีว่า “ตกลง ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้”
ฮันน่ามีนัดสัมภาษณ์ที่แบล็ควูดกรุ๊ปตอนบ่ายสอง และมันค่อนสายแล้ว หลังจากคุยกับฟาเบียนและรู้ว่าเขาจะไม่อยู่ทานอาหารกลางวันที่บ้าน เธอจึงสั่งอาหารสำหรับเธอและนาตาชาก่อนที่ทั้งคู่จะไปเล่นเทนนิส ลือกันว่านาตาชามีทักษะการเล่นที่ยอดเยี่ยม ฮันนาห์จึงอดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้
ในไม่ช้า ฮันน่าก็นอนหายใจรวยรินอยู่บนพื้นในขณะที่นาตาชายังดูมีเรี่ยวแรงเหลือเฟือ ฮันน่าส่ายหัวและถอนหายใจ “ดูเหมือนว่าต่อไปฉันจะต้องซ้อมให้หนักขึ้น”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ความรักสีคราม