นี่เป็นเดทแรกของพวกเรา อย่างน้อยฉันก็ควรแต่งหน้าสวยๆ หน่อยใช่ไหม แต่ดูจากฝีมือการแต่งหน้าของตัวเองแล้ว นี่ฉันเอาตัวเองมาฆ่าชัดๆ
ในตอนที่วิเวียนกำลังลังเลใจอยู่นั้น เธอก็ได้รับโทรศัพท์จากฮาร์วีย์
วิเวียนอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
แต่คนที่โทรมาคือพ่อของเธอ เธอจึงกดรับสาย “วิเวียน พ่ออยากให้ลูกกลับมาที่บ้านของตระกูลมิลเลอร์หน่อย” ฮาร์วีย์พูดขึ้นอย่างกังวล “มีเรื่องด่วน”
นี่เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่พ่อเป็นฝ่ายชวนฉันกลับบ้าน พ่อได้อะไรจากการทำแบบนี้งั้นเหรอ เขาอยู่ในอารมณ์ที่อยากจะรวมตัวคนในครอบครัวขึ้นมาหรือไง แน่นอนว่าไม่ใช่ พ่อโทรหาฉันเพราะเขาอยากได้บางอย่าง
“เอาไว้วันอื่นนะคะ วันนี้หนูไม่ว่าง” วิเวียนตอบ
“แค่แวะมาน่าวิเวียน บ้านตระกูลมิลเลอร์ก็เป็นบ้านของลูกเหมือนกัน” ฮาร์วีย์พูด
“พ่อคะ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่บ้านตระกูลมิลเลอร์เป็นบ้านของหนู” วิเวียนถามและรู้สึกสะอิดสะเอียนกับคำพูดของพ่อ “พ่อไม่ต้องพูดอะไรแล้ว หนูไม่กลับ อย่างน้อยก็ไม่ใช่วันนี้”
“วิเวียน ที่จริงแล้วพ่อป่วย” ฮาร์วีย์เริ่มไอหนักขึ้น “แค่มาเยี่ยมพ่อนะ”
พ่อป่วยเหรอ พ่อปอดไม่ดี การยึดบริษัทของพ่อทำให้สุขภาพของพ่อทรุดลงอย่างนั้นเหรอ
วิเวียนใจอ่อนลงและสัญญาว่าเธอจะไปเยี่ยม หลังจากที่วางสายเธอก็หันไปมองฟินนิคอย่างขอโทษ “วันนี้ฉันคงไปกับคุณไม่ได้แล้ว พ่อของฉันเหมือนจะป่วยหนักและเขาอยากให้ฉันไปเยี่ยม”
ฟินนิคครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะพูดขึ้น “ผมจะไปกับคุณด้วย”
มันจะไม่เป็นไรเหรอถ้าเขาจะไปกับฉันด้วยในเวลาแบบนี้ ถ้าพวกเขารู้ว่าฟินนิคเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องพวกนี้ล่ะ พวกเขาจะไว้ชีวิตเขาเหรอ
เมื่อเห็นท่าทีลังเลของวิเวียน ฟินนิคก็พูดบอก “ผมต้องไปกับคุณ ผมเป็นห่วงคุณ”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ความรักสีคราม
สนุกมาก...