เมื่อฟาเบียนสังเกตุเห็นความเปลี่ยนแปลงบนใบหน้าของเธอ เขาก็ถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง “วิเวียน คุณเป็นอะไรรึเปล่า อย่าคิดมาก ถึงผมจะไม่แน่ใจเรื่องเหตุผลจริงๆ ผมก็ไม่คิดว่าฟินนิคจะหลงรักแอชลีย์หรอกนะ”
“อะไรนะ มันแน่อยู่แล้วล่ะว่าเขาไม่ ฉันเชื่อมั่นในตัวฟินนิค ฉันแค่…หึงนิดหน่อย”
เธอหึง…ตอนนี้ฟาเบียนรู้สึกได้ว่าวิเวียนรักฟินนิคจริงๆ
เมื่อจ้องมองไปที่เธอฟาเบียนก็เหมือนต้องมนต์ วิเวียนยังคงงดงามกับเรือนผมดำขลับ ริมฝีปากเรียวบางแดงระเรื่อ จมูกเล็กแต่ไม่โด่งนั้น อีกทั้งดวงตาระยิบระยับและดูน่ารักน่าใครคู่นั้น
ขณะเดียวกันวิเวียนก็รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยเมื่อสังเกตุเห็นว่าฟาเบียนเอาแต่จ้องมองเธอ เธอลุกขึ้นยืนและพูดว่า “เอาล่ะ ถึงเวลาเริ่มงานแล้วและตอนนี้ทุกคนก็มากันแล้วด้านนอกนั่น ฉันไปทำงานด้วยดีกว่า”
“วิเวียน” ฟาเบียนลุกขึ้นยืนเช่นกันและกล่าวขอโทษ “ผมขอโทษนะ ผมขอโทษที่ผมไม่ได้ปกป้องคุณสองปีที่แล้วตอนที่มีเหตุการณ์เกิดขึ้น”
วิเวียนตะลึงเพราะเธอไม่เคยคาดคิดว่าฟาเบียนจะขออภัยเธออย่างใจจริง หลังจากได้ยินคำขอโทษวิเวียนก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เพื่อปลดปล่อยความโศกเศร้าและความรู้สึกต่างๆ ที่มีต่อฟาเบียนไปตลอดกาล ในตอนนั้นเธอรู้สึกราวกับว่าได้ยกภูเขาออกจากอก ในที่สุดเธอก็สามารถปล่อยวางความรู้สึกต่างๆ ที่ฝังลึกมานาน
เพราะเธอหันหลังให้ฟาเบียนเธอได้แต่เงียบและเดินต่อเพื่อออกจากห้องทำงานของเขาไป แต่ละย่างก้าวที่เธอเดินเธอรู้สึกว่าเธอกำลังเดินออกจากชีวิตของเขาได้เสียที
ฟาเบียนเองก็ถอนใจยาวเมื่อนึกถึงเด็กในท้องของแอชลีย์และที่เขาจะแต่งงานกับเธอเร็วๆ นี้
ขณะเดียวกันที่โรงพยาบาล ฟินนิคนั่งอยู่ข้างแอชลีย์เป็นเพื่อนเธอ
แม้ว่าเธอนอนอยู่บนเตียงของโรงพยาบาลผิวพรรณของเธอดูดีกว่าเมื่อวานนี้ เธอดูสงบนิ่งและตื่นตัว
เมื่อวานนี้เธอผ่านอะไรมาหนักมากรวมทั้งถูกลักพาตัว เกือบจะถูกมอมยาโดยพวกชายฉกรรจ์ และจู่ๆ ก็ถูกช่วยเหลือ…เมื่อเธอนึกย้อนไปแอชลีย์ก็สั่นระริกด้วยความหวาดกลัวและเหงื่อเย็นเฉียบหลั่งโซมกาย เธอรู้สึกเหมือนติดอยู่ในฝันร้ายที่เธอไม่สามารถตื่นขึ้นได้
ฟินนิคนั่งอยู่ข้างๆ เธอและกำลังนั่งมองโทรศัพท์ของเขาอย่างใจจดใจจ่อ
เมื่อรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวเขาเงยหน้าขึ้นทันทีและเห็นว่าแอชลีย์กำลังจ้องมองมาที่เขาด้วยท่าทางหวาดกลัว เขาพูดอย่างสุภาพ “แอชลีย์ คุณตื่นแล้วเหรอ”
เธอตัวแข็งทื่อด้วยความกลัวและไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยคำ
ทุกคนรวมทั้งฟินนิคต่างรีบพาเธอมาโรงพยาบาลและหาหมอที่เก่งที่สุด ดังนั้นเขาจึงยุ่งวุ่นวายจนไม่มีเวลากลับบ้าน ตอนนี้วิเวียนอยู่ที่บริษัทนิตยสารรึยังนะ เธอจะโกรธฉันรึเปล่าที่ไม่ได้กลับบ้านเมื่อคืนนี้
ผู้หญิงบนเตียงต้องเป็นแฟนของเขาแน่เลย ช่างเป็นผู้หญิงที่โชคดีจริงๆ
เธออดเดาไม่ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปเพราะฟินนิคทำตัวเพี้ยนๆ ไป เขากำลังคิดที่จะทรมานฉันงั้นเหรอทำไมจู่ๆ ก็มาดูแลฉันและอยู่เป็นเพื่อนฉันทั้งคืน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ความรักสีคราม
สนุกมาก...