เมื่อเห็นกับตาว่าฟินนิคอ่อนโยนเพียงใดตอนที่จัดการทำแผลให้วิเวียนและการที่เขาอุ้มวิเวียนออกไปโดยไม่สนใจคนอื่น สีหน้าของอีฟเวลินก็เปลี่ยนไป เธอจิกเล็บลงไปในฝ่ามือ
“อีฟเวลิน...” เบเนดิกต์จับความไม่พอใจและความขุ่นเคืองที่ฉายอยู่ในแววตาเธอได้ เขาเตือนความจำเธอว่า “ฟินนิคแต่งงานแล้ว”
เธอแสร้งยิ้มเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น
“ฉันคิดถึงพี่ เบ็น” อีฟเวลินหันกลับมาและกอดพี่ชายแน่นเหมือนที่เธอเคยทำเหมือนเมื่อก่อน
เมื่อถึงบ้านฟินนิควางวิเวียนลงบนโซฟา จากนั้นเขาก็ไปที่ห้องเพื่อหยิบชุดปฐมพยาบาล
เขาใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์ค่อยๆ เช็ดแผลวิเวียนอย่างเบามือ
“อุ๊ย” วิเวียนสะดุ้งเมื่อรู้สึกถึงความแสบร้อนจากแอลกอฮอล์
ฟินนิคออกแรงจับข้อเท้าเธอไว้ เขาเงยหน้าขึ้นและพูดว่า “ทนอีกนิดนะ มันจำเป็นต้องใช้น้ำยาฆ่าเชื้อเพื่อป้องกันไม่ให้แผลติดเชื้อ” คำตอบของเขาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน ความรัก และความห่วงใย
การปฏิบัติที่แสนนุ่มนวลของเขาทำให้เธอนึกถึงตอนอยู่ที่สุสานที่เขากอดอีฟเวลินและปกป้องเธอ ชั่วขณะหนึ่งวิเวียนไม่รู้ว่าเธอควรจะรู้สึกดีใจหรือเสียใจดี
หลังจากพันแผลเสร็จเรียบร้อย ฟินนิคก็วางชุดปฐมพยาบาลไว้บนโต๊ะกาแฟแล้วนั่งลงข้างวิเวียน
“มาคุยเรื่องนี้กันให้เข้าใจชัดเจน วิเวียน” เขาจ้องเธอด้วยสีหน้าจริงจัง “ผมจำเป็นต้องขจัดข้อสงสัยเกี่ยวกับ...”
“ฉันคอแห้ง ฉันอยากดื่มน้ำ” เธอขัดจังหวะเขาทันทีแล้วพยายามลุกเดินไปที่ห้องครัว
“คุณอยู่นี่เดี๋ยวผมไปเอามาให้" เขาส่งสัญญาณให้เธอนั่งลงและไปเอาน้ำอุ่นมาให้เธอหนึ่งแก้ว
วิเวียนรับแก้วน้ำไว้และก้มลงดื่ม
“วิเวียน พวกเรา...” ฟินนิคพูดทันทีที่เธอดื่มน้ำเสร็จ
อย่างไรก็ตามเธอพูดแทรกเขาขึ้นมาอีกครั้ง “ฟินนิค ฉันขอไปอาบน้ำก่อน ฉันรู้สึกอึดอัดและเหงื่อออกจนเหนียวตัวไปหมดตอนที่ถูกบรรดานักข่าวเข้ามารุมล้อมตอนนั้น”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ความรักสีคราม
สนุกมาก...