เมื่อความเงียบสงัดก่อตัวขึ้น ฟินนิคเผยอริมฝีปากออก และวิเวียนคิดว่าเขากำลังจะถามเธออีกครั้ง เธอหาคำอธิบายในหัว อย่างไรก็ตาม เขาพูดเพียงว่า “พักผ่อนให้เพียงพอนะ ผมจะขอให้มอลลี่ส่งซุปไก่มาให้”
วิเวียนนิ่งเงียบ เธอเงยหน้าขึ้นมองฟินนิค เมื่อเธอรูสึกที่ฟินนิคไม่ถามเธอต่อ เขาก็เอามือปิดตาเธอ
"นอนเถอะ เราจะคุยกันเมื่อคุณตื่น”
เสียงของฟินนิคนั้นลุ่มลึก และมันล่องลอยผ่านหูของเธอราวกับขนนก
วิเวียนเพิ่งกินยาแก้ปวด ซึ่งทำให้เธอรู้สึกง่วงมาก เธอพยักหน้าและผล็อยหลับไป
น่าแปลกที่การมีฟินนิคอยู่เคียงข้างเธอทำให้เธอหลับได้ง่ายขึ้น
เมื่อวิเวียนกำลังจะผล็อยหลับไป เธอสัมผัสได้ถึงการสัมผัสเบาๆ บนหน้าผากของเธอ
แล้วเธอก็ได้ยินเสียงถอนหายใจเบาๆ
“วิเวียน วิลเลี่ยม ผมจะทำยังไงกับคุณดี”
...
หลังจากที่วิเวียนหลับไปโนอาห์มาถึงโรงพยาบาล เขาเอาซุปไก่ของมอลลี่มาด้วย
"คุณนอร์ตัน นี่คือ...” โนอาห์พูดขณะเข้าไปในห้องทำงานและถูกฟินนิคไล่
เขาหันกลับมาและสังเกตเห็นว่าวิเวียนหลับไปอย่างรวดเร็ว เขาหุบปากทันทีและตามฟินนิคออกจากห้องผู้ป่วย
“โอเค พูดมาได้เลย” ฟินนิคพูดหลังจากพวกเขาอยู่ที่ทางเดิน “คุณได้ตรวจสอบหรือยังว่าว่าวิเวียนได้รับบาดเจ็บได้ยังไง”
“ครับ ผมถามเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยแล้ว หลายคนก็เห็นเช่นกัน”
"แล้วเกิดอะไรขึ้น"
“บริษัทนิตยสารของพวกเขาเพิ่งเปิดตัวโรงงานแปรรูปอาหาร โรงงานล้มละลายและไม่ได้จ่ายค่าจ้างให้คนงาน คนงานที่ตกงานหาทางแก้แค้นฟาเบียน แล้ว...” โนอาห์หยุดชั่วคราว ไม่แน่ใจว่าเขาพูดต่อหรือไม่
สายตาของฟินนิคเคร่งเครียด "พูดต่อได้เลย"
“ชายคนนั้นกำลังตามฟาเบียนอยู่จริงๆ แต่คุณนายนอร์ตันรีบวิ่งไปปกป้องฟาเบียน คนงานที่ตกงานโกรธจัดและแทงคุณนายนอร์ตัน”
โนอาห์เฝ้าสังเกตทุกคำพูดของฟินนิคอย่างระมัดระวังเมื่อเขารายงาน
เขาคิดว่าคุณนอร์ตันห่วงใยคุณนายนอร์ตันมาก ผมเข้าใจผิดหรือเปล่า
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ความรักสีคราม
สนุกมาก...