เข้าสู่ระบบผ่าน

ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 101

“ขอใช้ห้องน้ำหน่อยนะ”

ไอรินพยักหน้ารับอาย ๆ “ห้องน้ำในห้องนอนรินนะคะ ทางขวามือ”

“ขอบคุณครับ”

พลชหอมแก้มเนียนเบา ๆ ก่อนจะเดินแยกไปอีกทางเพื่อจัดการร่างกายตัวเองให้สงบลง ไอรินมองตามด้วยใบหน้าที่ร้อนผ่าว ไม่ทันไรบอสก็หื่นใส่เธออีกแล้ว

“คนบ้า”

.

.

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

พลชเดินยิ้มกริ่มออกมาจากห้องนอนของอดีตเลขา ที่ปัจจุบันกลายมาเป็นคนรัก เขาส่งยิ้มให้ไอรินแล้วทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ สายฝนเริ่มเบาบางลงจนกลายเม็ดปรอย ๆ เข็มสั้นของนาฬิกาขยับเข้าใกล้เลขสิบเอ็ดขึ้นทุกที ความจริงพลชควรกลับที่พักตัวเองได้แล้ว

ศีรษะหนัก ๆ วางลงบนไหล่บาง นิ้วเรียวยาวประสานกับนิ้วเล็ก ๆ แนบแน่น พลชยิ้มจนเมื่อยแก้ม พอเป็นความรักที่ไม่ใช่แค่ความใคร่ การที่ได้นั่งข้าง ๆ กัน จับมือกันไว้แบบนี้ก็ทำให้เขามีความสุขมากแล้ว

“ไม่กลับเหรอคะ”

“หืม?” ชายหนุ่มยกศีรษะขึ้นด้วยความฉงน

“คุณไม่กลับไปนอนเหรอคะ จะห้าทุ่มแล้วนะ” ไอรินขยายความเพิ่ม

“นี่คุณกำลังไล่ผมเหรอ”

“รินไม่ได้ไล่ซักหน่อย” คนโดนกล่าวหารีบปฏิเสธ “แต่มันดึกแล้วนะคะ ฝนก็หยุดแล้วด้วย”

“หยุดที่ไหนกัน ฝนยังตกอยู่เลยไม่เห็นเหรอ คุณจะให้ผมกลับทั้ง ๆ ที่ฝนตกแบบนี้ ไม่กลัวว่าผมจะป่วยเหรอไอริน” ชายหนุ่มพูดยืดยาว แต่ละถ้อยคำเต็มไปด้วยความตัดพ้อน้อยใจ แทนที่ไอรินจะหลงกล เธอกลับส่ายหน้าเบา ๆ

“ทีขามาทั้งฝนตกทั้งฟ้าผ่าก็ไม่เห็นเป็นอะไรนี่คะ”

“ก็ผมอยากอยู่กับแฟนนาน ๆ นี”

ไม่พูดเปล่า พลชยังอาศัยช่วงที่ไอรินเผลอ ยึดตักนุ่มนิ่มมานอนแทนหมอนหน้าตาเฉย

“คุณดีน!”

แทนที่นักธุรกิจหนุ่มจะสนใจเสียงโวยวายของไอริน เขากลับจับมือน้อย ๆ มาจูบหอมอย่างรักใคร่

“รู้ไหม คุณเป็นแฟนคนแรกของผมเลยนะ”

“มั่วแล้วค่ะ” อดีตเลขาพูดพร้อมดึงมือออก “เรายังไม่ได้เป็นแฟนกันซักหน่อย”

ได้ยินแบบนั้นพลชก็รีบลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว ดวงตาคมกริบฉายแววไม่เข้าใจ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเรายังไม่ได้เป็นแฟนกัน

ก็เราใจตรงกันไม่ใช่เหรอ?

“ทำไมล่ะไอริน”

ไอรินกลั้นยิ้มเอาไว้แทบไม่อยู่ ท่าทางตื่นตระหนกของพลชทำให้เธอรู้สึกเอ็นดู

“ก็คุณยังไม่ได้ขอ..”

“เป็นแฟนกันนะ!”

ไอรินพูดไม่ทันจบ พลชก็โพล่งขึ้นทันที

“ได้โปรดเป็นแฟนกับผมนะไอริน ผมรักคุณ ผมอยากอยู่กับคุณ อยากกอด อยากหอม อยากจูบ อยาก..”

“พอเลยค่ะ คุณนี่จริง ๆ เลย!” วันนี้ไอรินส่งค้อนบ่อยจนปวดตาไปหมด ก็รู้ว่าอดีตเจ้านายเปลี่ยนไปมากเหมือนถูกผีสิง แต่ก็ไม่คิดว่าจะเป็นหนักถึงขนาดนี้

ชายหนุ่มจับมือบางขึ้นมาจูบเบา ๆ ดวงตาสีน้ำเงินเข้มฉายแววจริงจัง หนักแน่น และมั่นคง

“ไอริน เป็นแฟนกับผมนะครับ”

บทที่ 101 1

บทที่ 101 2

บทที่ 101 3

Verify captcha to read the content.VERIFYCAPTCHA_LABEL

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20