ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 110

“อืม เดี๋ยวแม่จัดการเอง”

ไอรินยิ้มกว้าง รีบหันไปบอกคนรักเสียงใส

“ดีนคะ ให้แม่ประคบให้นะ ถ้าแม่ทำรับรองว่าแป๊บเดียวหาย คุณครูไอยราไม่ได้เก่งแค่สอนเด็ก สมัยเด็ก ๆ เวลารินดื้อแล้วล้มจนตัวช้ำ ก็ได้แม่นี่แหละที่ทำให้หายเร็วขึ้น”

พลชยังคงลังเล แต่พอเห็นสีหน้ามีความสุขของไอรินเขาก็พยักหน้าตกลง

เขาอยากให้ไอรินมีความสุข ชายหนุ่มรู้ดีว่าทุกวันนี้คนรักมีความสุขได้ไม่เต็มร้อย การที่แม่กับคนรักไม่ถูกกันคงทำให้เธอทุกข์ใจ ดังนั้นเมื่อไอรินเปิดโอกาสให้เขาได้พูดคุยกับไอยรา เขาก็ไม่ควรปฏิเสธ

ไอรินชวนอดีตเพื่อนร่วมงานเข้าครัวด้วยกัน ปล่อยให้พลชกับคุณครูไอยราอยู่ด้วยกันเพียงลำพัง

เกิดความเงียบขึ้นหลายอึดใจ แต่ในที่สุดคนอายุมากกว่าก็เป็นฝ่ายเริ่มต้นทุกอย่างก่อน

“หันหลังมาสิ เปิดเสื้อขึ้นด้วย”

“ครับคุณน้า”

พลชหันหลังให้ไอยรา เปิดเสื้อขึ้นให้เห็นรอยช้ำขนาดใหญ่เหนือสะโพก บริเวณนั้นเป็นสีแดงระเรื่อเพราะยังสดใหม่ แต่คนที่ประคบให้ลูกสาวมาหลายครั้งรู้ดีว่าอีกไม่นานมันจะช้ำม่วงน่ากลัว

สมุนไพรที่เธอทำจะช่วยบรรเทาความเจ็บ ลดรอยช้ำ และหายไวขึ้น

“เจ็บหน่อยนะ”

ไอยราไม่รอให้พลชตอบ เธอกดลูกประคบสมุนไพรลงบนรอยแดงช้ำทันที ร่างหนาสะดุ้งเฮือก เม้มปากแน่นเพราะมันเจ็บกว่าตอนที่ตกลงมาด้วยซ้ำ

“ทนหน่อย จะได้หายไวขึ้น”

“คะ ครับ”

พลชกัดฟันอดทน ลูกประคบแข็ง ๆ คลึงไปทั่วบริเวณด้วยแรงที่ไม่เบาเลย เขาไม่รู้ว่าการรักษาของชาวบ้านเป็นยังไง แต่มันคงคล้ายกับสุภาษิตไทยที่พูดกันว่า หนามยอกต้องเอาหนามบ่ง

เมื่อเจ็บ ก็ต้องทำให้เจ็บยิ่งกว่า

ผ่านไปสิบนาทีไอยราปล่อยให้พลชได้พัก แผ่นหลังของชายหนุ่มชื้นไปด้วยเหงื่อ ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเจ็บมาก เพราะลำคอแกร่งทั้งแดงจัด และมีเส้นเลือดขึ้นปูดที่ขมับทั้งสองข้าง

“แล้วตอนนี้เธอไม่คิดแบบนั้นแล้วเหรอ”

“ไม่แล้วครับ ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าชีวิตที่ไม่มีไอรินมันแย่แค่ไหน”

คนฟังไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ไอยราตั้งใจประคบตรงจุดที่บาดเจ็บ หูก็คอยฟังเรื่องที่พลชเล่าไปด้วย

“ในตัวผมมีสายเลือดจากตระกูลขุนนางเก่าแก่ของอิตาลีครับ ตั้งแต่เด็ก ผมถูกญาติ ๆ พูดกรอกหูว่าต้องแต่งงานกับคนที่คู่ควรเพื่อไม่ให้สายเลือดบริสุทธิ์ต้องด่างพร้อย คุณน้าอาจจะรู้สึกว่ามันเหมือนละคร แต่ชีวิตของเราเป็นแบบนี้จริง ๆ”

“ไม่หรอก โลกใบนี้มีอะไรตั้งมากมายที่ฉันไม่รู้ เล่าต่อสิ”

“ครับ ตระกูลเรายึดถือและปฏิบัติแบบนี้มาตลอด แต่คุณย่าของผมท่านเป็นคนธรรมดาครับ มันเป็นเหมือนปมในใจที่คนพวกนั้นเอามากดให้ผมตกต่ำตลอดเวลา ผมไม่ได้รังเกียจเลยถ้าจะแต่งงานกับคนที่มาจากต่างชนชั้น แต่ผมแค่ไม่อยากให้ใครต้องถูกดูถูกเหมือนคุณย่าอีก เลยบอกตัวเองว่าต้องคบหาและแต่งงานกับหญิงสาวที่มาจากตระกูลที่ทัดเทียมกันเท่านั้น”

“แต่ไอรินไม่ใช่.. เธอไม่กลัวว่าไอรินจะถูกดูถูกหรือยังไง”

“ไม่ครับ เพราะผมตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ปล่อยให้ใครมาดูถูกคนที่ผมรัก ผมจะปกป้องไอรินด้วยชีวิต จะไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องไอรินด้วยคำพูดแย่ ๆ แม้แต่คำเดียว”