คุ้มค่าแล้ว การลงทุนครั้งนี้ไม่เสียเปล่า แถมเขาได้กำไรด้วยซ้ำ
“อย่าถอด”
พลชร้องห้ามก่อนที่ไอรินจะเอื้อมมือไปปลดตะขอบราด้านหลัง เขายื่นมือออกไปตรงหน้า ส่งสายตาบอกให้ไอรินวางมือลงมา
“ผมอยากเป็นคนถอดมันเอง”
ไอรินข่มความอายแล้วยื่นมือไปให้ชายหนุ่ม เขาออกแรงดึงเบา ๆ เธอก็แทบลงไปกองในอ่างจากุชชี่แล้ว ร่างบางหย่อนกายลงเคียงข้างกับพลช แต่กลับถูกรั้งให้ขึ้นไปนั่งบนหน้าขาแกร่งแทน
“บะ บอส”
“ไอริน คุณสวยมากนะ รู้ไหม”
“ริน.. รินไม่รู้ค่ะ”
“งั้นก็รู้เอาไว้ ว่าคุณสวยมากจนผมห้ามใจแทบไม่อยู่”
ท่อนเนื้อที่เหยียดขยายใหญ่บดเบียดกับสะโพก คือสิ่งที่ยืนยันคำพูดของพลชได้เป็นอย่างดี ไอรินพยายามเกร็งตัวไม่ให้นั่งทับส่วนสำคัญของบอส แต่เขากลับยึดเอวเธอไว้ แล้วใช้ส่วนนั้นเสียดสีกับก้นงอนเบา ๆ
“อืม”
กางเกงขาสั้นถูกถอดออกไปตอนไหนก็ไม่รู้ ไอรินหอบหายใจเพราะส่วนร้อนผ่าวสัมผัสแนบชิดมากกว่าตอนแรก พลชจงใจบดเบียดส่วนนั้นเข้าหาถี่ ๆ เสียดสียั่วเย้าจนร่างกายเธอร้อนเป็นไฟ
“อ๊ะ”
“ไอริน อื้ม”
ริมฝีปากหยักบางพรมจูบไปทั่วแผ่นหลังเรียบเนียน ไม่เว้นแม้แต่ส่วนที่สายของบราเซียบดบังไว้ ในขณะที่ริมฝีปากพรมจูบไปทั่ว ฝ่ามือร้อนผ่าวก็ย้ายจากเอวคอด ตรงเข้ากอบกุมอกอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือ
“บะ บอส มัน.. อื้อ”
“นมคุณพอดีมือผมเลยไอริน”
พลชกระซิบบอกเสียงพร่า เขาเริ่มโลภมากไม่รู้จักพอ มือใหญ่ขยับล้วงผ่านเนื้อผ้าเข้าไป สัมผัสกับเนื้อนุ่มโดยไม่มีอะไรมาขวางกั้นครั้งแรก
“ไอริน คุณวิเศษมาก”
อกอิ่มเต่งตึงถูกมือสากบีบคลึงเบา ๆ ก่อนจะเริ่มลงน้ำหนักมากขึ้นตามอารมณ์ ร่างบางห่อตัวครางแผ่วอย่างน่าสงสาร ไอรินพิงกายกับอกกว้าง หอบหายใจหนักเพราะไม่เคยถูกสัมผัสแบบนี้มาก่อน
“อะ อา บอสขา อื้อ”
“นมคุณมันเด้งสู้มือผมดีเหลือเกิน อืม ทำไมนมสวยแบบนี้ไอริน”
“บอสคะ รินอายค่ะ หยุดพูดเถอะนะคะ”
ไอรินอายจนตัวแดงเป็นกุ้ง คำพูดตรง ๆ ของเขาทำให้เธอรู้สึกมากขึ้นกว่าเดิม แต่ไอรินไม่อยากยอมรับมัน
ไม่อยากยอมรับว่าคำพูดลามกของบอสมันทำให้เธอเร่าร้อนจนแทบทนไม่ไหว
พลชเลื่อนริมฝีปากและจมูกไปที่หลังคอระหง เขาพรมจูบหลายต่อหลายครั้งเพราะความหอมหวาน ไอรินเหมือนรู้งาน เธอเก็บรวบเส้นผมยาวสลวยเป็นมวยเอาไว้ ไม่ได้ปล่อยสยายเหมือนที่เขาเห็นเป็นประจำ ทำให้ไม่มีอะไรมาเกะกะในตอนที่แมลงหนุ่มกำลังดอมดมดอกไม้แรกแย้ม
“หนาวเหรอ”
“ไม่ค่ะ อือ ร้อนมากกว่า”
“แล้วทำไมหัวนมตั้งแบบนี้” พลชเลื่อนริมฝีปากไปที่ใบหู กระซิบถามเสียงพร่า “มีอารมณ์ใช่ไหมไอริน”
“อื้อ บะ บอสคะ”
ร่างกายของไอรินแทบหลอมเหลวไปกับสายน้ำรอบกาย เลขาสาวหมดหนทางต่อสู้กับคนมากประสบการณ์ ในตอนที่ปลายนิ้วสะกิดยอดอกถี่ีรัวไอรินทำได้แค่ส่งเสียงครางกระเส่า ขยับกายเข้าหาร่างกำยำอย่างต้องการที่พึ่ง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20