ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 178
“ลิษา”
อลิษาเกร็งตัวเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงนุ่มที่คุ้นเคย เมื่อตั้งหลักได้ใบหน้าสวยก็เชิดขึ้น เธอไม่ยอมหันกลับไปมองอินทัช สองแขนยกขึ้นกอดอกหลวม ๆ
“มีอะไรคะ”
“คุณ..”
อินทัชเห็นท่าทีหมางเมินก็รู้สึกขมปร่าในคอ เขาเดินอ้อมไปด้านหน้าภรรยา อลิษาเบนสายตาไปทางอื่นทันที เธอไม่ยอมแม้กระทั่งจะสบตากัน
“คุณมากับใครเหรอครับ”
“คนนั้นเหรอคะ คุณไตรภพที่ลิษาเคยบอกไงคะ ลูกค้าคนสำคัญ”
“สำคัญจนต้องมาทานมื้อเย็นนอกเวลางานด้วยกันเลยเหรอครับ”
“ค่ะ”
“ลิษา”
“คุณหมอเป็นหมออาจจะไม่ทราบ แต่นักธุรกิจเป็นเรื่องปกติที่จะออกไปทานข้าวกับลูกค้า ไม่ได้ออกมาเพราะความสเน่หาเหมือนใครบางคนแน่นอนค่ะ”
อลิษาไม่วายแขวะอินทัชเล็ก ๆ น้อย ๆ เธอสู้กัดฟันทำงานให้เสร็จเร็ว ๆ แทบตาย ตั้งใจว่าพรุ่งนี้จะขอไปนอนกับสามีให้หายคิดถึง แต่เจอแบบนี้เธอเปลี่ยนใจแล้ว
“คุณหมายถึงผมเหรอครับ”
“ไม่รู้ค่ะ”
“ลิษา คุณรู้ดีว่ามิตาเป็นเพื่อนสนิทของผม”
อลิษาพยักหน้ารับ รู้สิทำไมเธอจะไม่รู้ รู้แม้กระทั่งความรู้สึกที่มิตามีต่อสามีของเธอนั่นแหละ
เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ เพื่อนรักที่รักมากกว่าเพื่อน อลิษาไม่เชื่อหรอกว่าอินทัชจะมองไม่ออก และถ้าเขามองออกจริง ๆ แต่ยังให้ความสนิทชิดเชื้อเหมือนเดิมแบบนี้ มันก็ไม่ต่างอะไรจากให้ความหวัง
หรือลึก ๆ แล้วอินทัชเองก็อาจจะรู้สึกเหมือนกัน เพียงแต่คนที่ไม่เคยมีความรักแบบคุณหมอยังไม่รู้ใจตัวเองก็เท่านั้น
แค่คิดอลิษาก็เจ็บไปทั้งใจ เธอควรดึงตัวเองออกมาก่อนจะรู้สึกมากไปกว่านี้ เพราะถ้าวันไหนที่คำว่าชอบเปลี่ยนเป็นรัก เธอคงรับไม่ได้ถ้าต้องสูญเสียอินทัชไป
“วันนี้ผมเลิกงานไว ก็เลยแวะมาหาเพื่อนก็เท่านั้น”
“ลิษาก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่คะ”
“แต่คุณพูดเหมือนผมชอบมิตา”
“.....”
“คุณคิดแบบนั้นจริง ๆ” ความเงียบของอลิษาคือคำตอบ “ฟังนะครับลิษา..”
อลิษาช้อนตาขึ้นมองสามี แววตาที่เคยมั่นใจสั่นระริก เธอกลัว..
“ผมไม่ได้ชอบมิตา เธอเป็นแค่เพื่อนเท่านั้น”
“.....”
“ลิษา”
VERIFYCAPTCHA_LABELประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20