ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 190
อลิษาตื่นแต่เช้าพร้อมกับใบหน้าที่สดชื่นกว่าทุก ๆ วัน หันไปมองเตียงที่อินทัชใช้นอนก็พบว่าคุณหมอหายไปแล้ว
ตื่นเร็วกว่าเธออีกแล้ว
เพราะว่าวันนี้จะได้กลับบ้านอลิษาจึงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ หลังจากดูอาการมาเป็นเวลาสิบวันเต็ม คุณหมออินทัชก็ไว้ใจให้คุณแม่ของแฝดกลับไปพักที่บ้านได้ อาการแพ้ของอลิษาลดน้อยลงมากหลังจากอัลตร้าซาวด์เมื่อสี่วันก่อน เธอสามารถกินอาหารได้ไม่ต้องให้น้ำเกลืออีกแล้ว ไม่ได้แพ้ท้องทั้งวันจนอ่อนแรง จะแพ้ก็เฉพาะช่วงเช้าที่ตื่นนอนเท่านั้น
“อึก!”
แค่นึกถึงอาการก็มา อลิษาหยิบถังที่ช่วงนี้กอดบ่อยกว่าสามีขึ้นมากอดพร้อมโก่งคออาเจียน อาหารมื้อเย็นที่ยังไม่ย่อยถูกดันออกมาจนหมดอีกแล้ว พออาเจียนเสร็จท้องก็ร้องครวญครางหาอาหารมาเติมเต็มทันที
ก๊อก ก๊อก
“ลิษา ผมเองนะครับ”
“อึก! คุณหมอ”
“ลิษา!”
อินทัชเปิดประตูห้องเข้ามาพร้อมถุงหูหิ้วในมือ เห็นภาพที่ภรรยานั่งกอดถังอาเจียนก็รีบปรี่เข้ามาดูแล เอาถังไปทำความสะอาดโดยไม่รังเกียจ ช่วยประคองร่างเพรียวเข้าห้องน้ำไปจัดการธุระส่วนตัว ล้างหน้าล้างปากจนสดชื่นขึ้น
“ดีขึ้นไหมครับ”
“ค่ะ แต่ลิษาหิวจัง”
“อีกซักพักอาหารก็มาแล้วครับ อดทนหน่อยนะ”
อลิษาพยักหน้ารับเพราะไม่อยากเอาแต่ใจกับสามีไปมากกว่านี้ อินทัชดูแลดีจนเธอเกรงใจ นอกจากตอนที่ต้องไปทำงานแล้ว เวลาอื่นเขามักจะทำหน้าที่ทุกอย่างด้วยตัวเองแทนพยาบาล
“นั่นถุงอะไรคะ” อลิษาทำจมูกฟุดฟิด เธอได้กลิ่นบางอย่างที่ทำให้น้ำลายสอ “มะม่วงเปรี้ยวใช่ไหมคะ!”
“ครับ ป้าจิตบอกว่า.. ลิษา อย่าเพิ่งสิครับ”
“คุณหมอ เอามาน้า ลิษาอยากทานนน”
อลิษากอดเอวสอบเป็นลูกลิงเพราะอินทัชชูถุงมะม่วงขึ้นสูง พอไม่ได้ใส่ส้นสูงอลิษาก็กลายเป็นสาวไซซ์มินิเพราะสามีสูงตั้งร้อยแปดสิบห้า เธอที่สูงร้อยหกสิบห้ากลายเป็นคนแคระไปเลยเมื่อเทียบกับเขา
“ไม่ได้ครับ ต้องทานข้าวก่อน เดี๋ยวท้องเสีย”
“ไม่เอา ลิษาอยากทานมะม่วง” คนท้องกลืนน้ำลายเอื๊อก ๆ ดวงตาวาววับจับจ้องถุงในมือคุณหมอราวกับของล้ำค่า
แต่อินทัชไม่ใจอ่อน เขาส่ายหน้าเบา ๆ ยืนยันว่าจะไม่ให้กินเด็ดขาดถ้าอลิษายังไม่ได้กินข้าว
“คุณหมอขา ลิษาขอนะคะ” อลิษาส่งสายตาแป๋ว ๆ ไปอ้อนวอน เธออยากกิน.. อยากกินจนน้ำลายจะไหลอยู่แล้ว
“ตอนนี้ยังไม่ได้ครับ”
“คุณหมอ..”
“ลิษา คุณอย่าดื้อสิครับ” อินทัชเผลอทำเสียงดุ เพราะกลัวว่าถ้าเธอยังปีนป่ายไม่เลิกแบบนี้ ไม่นานคงล้มกันทั้งคู่ แล้วคนที่อันตรายกว่าใครก็คืออลิษาและลูก ๆ
“คุณหมอว่าลิษาเหรอคะ”
คนท้องชะงักกึก ฉับพลัน.. ดวงตาคู่นั้นก็เต็มไปด้วยน้ำตา
“คุณหมอว่าลิษา ฮึก รำคาญลิษา”
VERIFYCAPTCHA_LABELประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20