ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 197
เอวคอดถูกโอบประคองอย่างทะนุถนอม ท่ามกลางสายตาหลายสิบคู่ที่มองมา รวมถึงสายตาของหมอรุ้งแพรด้วย
อลิษาเลิกสนใจคนนอก เธอส่งยิ้มให้สามี พลางคิดว่าเรื่องแบบนี้มันสู้กันยาก เพื่อนที่ทำงานกับเมีย คุยบนโต๊ะทำงานกับคุยบนเตียง แค่นี้ก็ชัดแล้วว่าหมออินทัชจะเลือกใคร อลิษาไม่เข้าใจว่าอะไรที่ทำให้หมอรุ้งแพรใจกล้าเข้ามาวุ่นวาย ทั้ง ๆ ที่เธอเองก็น่าจะรู้ถึงสถานะของพวกเขาดี
จะแย่งอย่างนั้นเหรอ?
ได้แต่หวังว่าหมอรุ้งแพรจะคิดได้เร็ว ๆ และเลิกเข้ามายุ่งเกี่ยวกับครอบครัวคนอื่นเสียที เพราะอลิษาก็ไม่มีวันปล่อยหมออินทัชไปเหมือนกัน
.
.
หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จ อลิษาก็ขึ้นไปนอนลูบพุงกลม ๆ รอบนเตียงตรวจ คุณพยาบาลบุศยาเข้ามาทักทายระหว่างที่หมออินทัชแยกไปเตรียมตัว อลิษาเลยใช้จังหวะนั้นสอบถามข้อมูลบางอย่างจากพยาบาลอาวุโส
“คุณบุศคะ ที่นี่หมออินทัชเขาฮอตมากเลยเหรอคะ”
“หืม? ฮอตยังไงคะ”
“ก็แบบว่า.. สาว ๆ สนใจเยอะอะไรทำนองนี้น่ะค่ะ”
“อ๋อ..”
พยาบาลวัยกลางคนพยักหน้ารับพลางก็หัวเราะออกมาเบา ๆ สายตาของคนมากประสบการณ์มองอลิษาอย่างรู้ทัน ดูเหมือนว่าคุณหมอจะโดนภรรยาหึงหวงซะแล้ว
“ก็เป็นเรื่องปกติเพราะคุณหมอหน้าตาดีค่ะ แต่คุณหมอไม่เคยสนใจใครเลยนะคะ”
“แม้แต่หมอรุ้งแพรเหรอคะ”
“ถ้าสนใจคงคบกันไปแล้วค่ะ”
ไม่ทันได้ถามอะไรต่อประตูห้องตรวจก็ถูกเปิดออก พร้อมกับอินทัชในชุดกาวน์ที่เดินเข้ามา อลิษาขยิบตาน้อย ๆ ให้บุศยาเก็บเรื่องที่เธอถามไว้เป็นความลับ คุณพยาบาลพยักหน้ารับก่อนจะทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป
“ตื่นเต้นไหมครับ”
“ตื่นเต้นมากค่ะ”
“ความดันคุณสูงนะ” อินทัชขมวดคิ้วเป็นกังวล “แต่ยังไม่อันตราย อาจเป็นเพราะคุณตื่นเต้นมาก”
“อันตรายอะไรเหรอคะ”
อินทัชไม่ได้ตอบทันที เขาทาเจลลงบนหน้าท้องนูน แล้วใช้เครื่องมือวางทาบจนหน้าจอเกิดเป็นภาพทารกน้อยในครรภ์
“ตัวโตทั้งคู่เลย”
สองหมูในครรภ์มารดาเหมือนจะแย่งกันเติบโต เพราะทั้งคู่มีขนาดตัวที่ใกล้เคียงกัน ตัวใหญ่เหมือนกัน และเหมือนว่าจะใหญ่กว่าเกณฑ์นิดหน่อยด้วย
“อันนั้นอะไรคะคุณหมอ”
อลิษาชี้ไปยังลูกคนขวาที่มีบางอย่างเล็ก ๆ ชูขึ้น อินทัชจ้องแล้วจ้องอีกเพื่อความมั่นใจ เมื่อแน่ใจว่าดูไม่ผิดแล้วแน่ ๆ แล้วคุณหมอก็หัวเราะออกมา
“ดูเหมือนว่าคนขวาจะชอบอวดน่าดูนะครับ”
“ทำไมคะ”
“ตรงนั้น” อินทัชชี้ไปที่จุดเล็ก ๆ “อวัยวะเพศของเขาครับ คนนี้เป็นผู้ชายนะ”
“อะไรนะคะ!? ไม่ใช่ว่าเราจะรู้ตอนสี่เดือนเหรอคะ”
“ตอนนี้อวัยวะของลูกสมบูรณ์แล้วครับ เขามีหู มีตา มีจมูก มีแขนขาและมีอวัยวะเพศแล้ว ปกติจะได้เห็นก็ตอนราว ๆ สิบหกสัปดาห์ แต่เด็กบางคนก็เห็นก่อน ผมเคยเจอเด็กที่เห็นชัดตั้งแต่สิบเอ็ดสัปดาห์ด้วยครับ”
“จำได้ค่ะ”
“ผมต้องบอกคุณตามตรงว่าผมค่อนข้างกังวลกับครรภ์แฝด เพราะอาการแทรกซ้อนมันจะค่อนข้างเยอะกว่าครรภ์ปกติ และที่ผมกังวลที่สุดคืออาการครรภ์เป็นพิษ” อินทัชมีสีหน้าไม่สู้ดีเท่าไหร่ “ความดันคุณสูงกว่าปกติ มันคือสัญญาณบอกครับ ยังไม่ถึงขั้นอันตรายแต่หลังจากนี้คงต้องตรวจทุกอาทิตย์ จะได้ป้องกันก่อนเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น”
“คุณหมอ..”
“ไม่ต้องกังวลไปนะครับ ผมไม่ยอมให้คุณกับลูกเป็นอะไรไปอยู่แล้ว”
“ลิษาเชื่อว่าคุณทำได้ค่ะ”
อลิษาส่งยิ้มให้สามี ขนาดตัวเธอยังใจเสียขนาดนี้ อินทัชคงกังวลมากกว่าที่แสดงออกมาหลายเท่า
“ลิษาจะดูแลตัวเองมากกว่านี้ ลิษากับลูกหมูจะปลอดภัยค่ะ คุณสามีไม่ต้องกังวลนะคะ”
“ครับ”
สัปดาห์ที่สิบสองมีทั้งข่าวดีและข่าวที่น่ากังวลใจเกิดขึ้น แต่มือทั้งสองคู่ยังคงกอบกุมกันไว้ไม่ปล่อย กำลังใจที่ถ่ายทอดให้แก่กันทำให้ความกังวลถูกพัดหายไป อลิษามองตาสามี เธอเชื่อใจอินทัชเสมอ ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม..
.
.
.
.
.
TBC
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20