ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 199
“ตะ แต่.. ละ แล้วทำไมคุณต้องให้ความสนิทสนมกับฉันมากกว่าคนอื่นด้วยล่ะคะ!”
“ถ้าเรื่องนั้นมันทำให้คุณเข้าใจผิด ผมก็ต้องขอโทษด้วย แต่ผมไม่ได้คิดอะไรกับคุณทั้งนั้น และถ้าคุณไม่ได้ความจำเสื่อม คุณก็คงจำได้ว่าที่ผ่านมา.. ผมไม่เคยเป็นฝ่ายเอ่ยปากชวนคุณไปไหนมาไหนก่อนเลยซักครั้ง”
“แล้วทำไมคุณไม่ปฏิเสธล่ะคะ!”
“เพราะผมเห็นคุณเป็นเพื่อน เพื่อนที่ผมเคยไว้ใจ เคยคิดว่าคุณเป็นเพื่อนที่ดี”
รุ้งแพรเม้มปากเข้าหากัน มือทั้งสองข้างสั่นระริก สายตาที่อินทัชมองมาเต็มไปด้วยความผิดหวัง
ไม่มีแล้วสายตาอบอุ่น ท่าทีสุภาพอ่อนโยนที่เคยมีให้แก่กัน สายตาของหมออินทัชในตอนนี้เย็นยะเยือกยิ่งกว่าน้ำแข็ง เขามองเธอ.. เหมือนคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
“แต่ตอนนี้เราเป็นแค่คนรู้จักกันห่าง ๆ ก็พอ ถ้าคำว่าเพื่อนของผมมันทำให้คุณคิดไกล ทำให้คุณเข้าใจผิด ผมต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ต่อไปนี้ผมจะระวังตัวให้มากกว่านี้”
พังทลาย ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว.. แม้แต่คำว่าเพื่อน
“คุณหมอ..”
“เชิญออกไปเถอะครับ”
.
.
อลิษาแกล้งทำเป็นหลับเมื่อได้ยินเสียงประตูเปิดปิด อินทัชกำลังเดินเข้ามาใกล้โต๊ะทำงาน อีกไม่กี่อึดใจเขาคงเห็นกระเป๋าที่เธอทิ้งเอาไว้บนเก้าอี้
“อลิษา!”
ผ้าม่านถูกเปิดออก หัวใจของอินทัชตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อเห็นร่างที่คุ้นเคย อลิษานอนตะแคงข้างหันหลังให้ เขาค่อย ๆ โน้มตัวลงไปดู เหมือนว่าคนท้องยังคงหลับไม่รู้เรื่องราวอะไร
ดีแล้ว เขาไม่อยากให้เธอได้ยินเรื่องราวกวนใจพวกนั้น
คุณหมอปิดม่านลง เขาปล่อยให้คนท้องนอนหลับให้เต็มอิ่ม ส่วนตัวเขานั่งเคลียร์เอกสารรอ วันนี้เขาไม่มีตรวจแล้ว อินทัชมีเวลาให้อลิษาจนถึงเย็น
หลังจากนั้นไม่นานอลิษาก็เริ่มขยับตัว ผ้าม่านถูกเปิดออกพร้อมกับใบหน้างัวเงียที่โผล่ออกมา อลิษาแสร้งทำเป็นว่าตัวเองเพิ่งตื่น
“คุณหมอ”
“ลิษา ตื่นแล้วเหรอครับ”
อินทัชเข้าไปช่วยพาภรรยาลงจากเตียง อายุครรภ์ของอลิษาครบสิบหกสัปดาห์แล้ว แต่หน้าท้องกลับใหญ่โตกว่าแม่ท้องแรกปกติ ทำให้บางครั้งก็ขยับตัวได้ไม่สะดวก
แต่ไม่ว่าอัลตร้าซาวด์กี่ครั้งก็เหมือนเดิม อลิษาท้องใหญ่เพราะลูกหมูทั้งสองอ้วนเกินไป
“ลิษาหลับไปนานแค่ไหนคะเนี่ย” อลิษาถามเสียงงัวเงีย “ลูกหมูหิว พอทานผลไม้แล้วก็ง่วง ลิษาหลับไม่รู้เรื่องเลย คุณมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”
พอภรรยาเฉลยอินทัชก็นึกออกทันที ที่เพชรบูรณ์วันนั้นอลิษาเคยบอกเขาแล้ว แต่เป็นเขาเองนี่แหละที่จำไม่ได้
“คุณบอกผมแล้วจริง ๆ ด้วย”
“ใช่ไหมล่ะคะ ลิษาก็คุ้น ๆ ว่าเคยบอกคุณหมอไปแล้ว”
“ขอโทษที่ลืมนะครับ”
“ไม่เป็นไรเลยค่ะ คุณทำงานเยอะ ก็ต้องลืมบ้าง”
อลิษาแย้มยิ้มอารมณ์ดี ก่อนจะหันไปคุยกับบุศยาต่อ
“สองชื่อนี้แหละค่ะที่ลิษาจะตั้งให้ลูก”
“ชื่อน่ารักจังค่ะ แต่เป็นชื่อผู้ชายทั้งคู่นี่คะ แล้วถ้าอีกคนไม่ใช่ผู้ชายล่ะคะ”
“คะ?” อลิษาขมวดคิ้วฉับ เธอลืมเรื่องนี้ไปเลย “เอ่อ.. ลิษาไม่ได้คิดเผื่อไว้เลย”
“ลองอัลตร้าซาวด์ก่อนดีกว่าครับ จะได้รู้ว่าผู้ชายหรือผู้หญิง”
อลิษาพยักหน้ารับ ทว่าคิ้วเรียวยังขมวดเข้าหากันตลอดเวลา เธอกำลังคิดหาชื่อให้ลูกถ้าลูกเป็นลูกสาว แต่พอภาพสองหมูปรากฎขึ้นอลิษาก็เลิกคิดเรื่องวุ่นวายไป
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20