ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 25

นานเกือบนาทีกว่าที่ทุกอย่างจะสงบลง

“ถึงคราวของผมแล้วไอริน”

พลชถอนนิ้วออกอย่างรวดเร็วจนคนถูกบุกรุกใจหาย ร่างกายมันวูบโหวงอย่างแปลกประหลาด เหมือนมีบางอย่างที่ขาดหายไป

น้ำรักที่เลขาคนสวยปล่อยออกมาเลอะไปทั้งฝ่ามือ เขาหยิบทิชชู่มาเช็ด ก่อนจะรั้งให้ร่างอ่อนระทวยลุกขึ้นนั่ง พลชลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ทำให้ใบหน้างดงามเย้ายวนอยู่ในระดับเดียวกับท่อนเนื้อแข็งกร้าวพอดิบพอดี

“ใช้ปากสิไอริน ผมอยากรู้ว่าคุณจะทำได้ดีกว่าครั้งแรกแค่ไหน”

ส่วนปลายแดงก่ำแตะริมฝีปากอวบอิ่มเบา ๆ ไอรินปรับลมหายใจสักพัก ใช้สองมือโอบประคองความใหญ่โตไว้ แล้วค่อย ๆ กลืนกินพลชเข้าไปทีละนิด

“อืม”

โพรงปากนุ่มโอบรัดความแข็งกร้าวแนบแน่น ไอรินพยายามอ้าปากออกกว้างจนเจ็บมุมปาก แต่ก็ยังรับพลชที่มีขนาดทั้งอวบใหญ่และยาวเข้ามาได้ไม่ถึงครึ่ง เธอตัดใจผละออกห่าง แล้วใช้ลิ้นนุ่มลากเลียไปทั่ว เหมือนกำลังเลียไอศกรีมรสโปรด

“อา”

ถึงจะไม่ได้เข้าไปอยู่ในโพรงปากอุ่น แต่ลิ้นนุ่ม ๆ ก็ทำให้เขาเสียวได้ไม่แพ้กัน

ดวงตาคู่งามช้อนขึ้นมอง หวังว่าจะได้เห็นสีหน้าพึงพอใจของเจ้านายหนุ่ม แต่พลชกลับหลับตาแน่น ทำหน้าบิดเบี้ยวเหมือนกำลังทรมาน

ไอรินคิดว่าตัวเองยังทำได้ไม่ดีพอ เธอจึงแก้มือใหม่อีกครั้ง ลิ้นนุ่มลากเลียไปตามความยาว ตั้งแต่โคนขึ้นมาจนถึงส่วนปลายแดงก่ำ หยุดเล่นกับรอยแยกเล็ก ๆ ด้วยปลายลิ้น เธอจำได้ว่าพลชชอบให้เธอเลียตรงนี้มากที่สุด

“ซี้ดด ไอริน”

พลชเอื้อมมือไปรวบเส้นผมนุ่มไว้ เขาจ้องมองลิ้นสีชมพูที่เลียไปตามหัวทู่มนของตัวเองแทบไม่กระพริบตา ความเสียวแล่นจากส่วนปลายลามไปทั่วทั้งร่างกายจนต้องเปล่งเสียงครางต่ำออกมาไม่ขาดสาย

“อา ไอริน คุณ ซี้ด ดีมาก”

หญิงสาวได้ยินแบบนั้นก็ภูมิใจจนตัวแทบลอย คิดว่าสองวันที่เอาแต่หลบหน้าเธอไม่ได้ทำอะไรเลยงั้นเหรอ แน่นอนว่าไม่ ไอรินรู้ดีว่าบอสเก่งเรื่องนี้มาก คืนนั้นเขาทำให้เธอมีความสุขแทบขาดใจ เธอจึงอยากตอบแทนเขาบ้าง

“อื้ม เก่งมากไอริน”

คำชมของบอสเหมือนน้ำที่มาหล่อเลี้ยงจิตใจ ไอรินภูมิใจที่ตัวเองทำให้พลชมีความสุขได้ เธอตั้งใจมอบความสุขให้เขา เหมือนที่เขาทำให้เธอมีความสุข

ลิ้นนุ่มผละออกจากส่วนปลาย แล้วเลียไปตามลำท่อนอวบใหญ่ช้า ๆ เส้นเลือดที่ปูดโปนถูกลิ้นนุ่มสัมผัสจนบวมปูดกว่าเดิม ไอรินลากลิ้นไปจนถึงลูกบอลแฝด เธอจูบมันอย่างไม่รังเกียจ แถมยังใช้ลิ้นเลียจนพวงนุ่มหดเกร็ง

“ซี้ดด ไอริน คุณจะฆ่าผมเหรอ”

“เชื่อผมได้ไหม”

ไอรินพยักหน้าลงหนึ่งครั้ง เธอสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ผ่อนคลายร่างกายลง บอสใส่ใจเธอขนาดนี้ เธอเองก็อยากทำให้เขามีความสุขเหมือนกัน

“อ๊ะ”

ความอึดอัดจู่โจมเข้ามาจนเผลอเกร็งตัวด้วยความหวาดกลัว พลชรับรู้ทุกอย่าง เขาเอื้อมมือไปสะกิดเม็ดทับทิมสีหวานเพื่อเบนความสนใจ จนกระทั่งร่างบางเริ่มผ่อนคลายความเกร็งลง เขาจึงค่อย ๆ ดันท่อนเนื้อเข้าไปอย่างระมัดระวัง

“อืม”

“อื้อ”

ใช้เวลาไม่นานก็เข้าไปได้จนสุด พลชแช่ตัวค้างไว้นิ่ง ๆ เพื่อให้คนประสบการณ์น้อยปรับตัว ดวงตาคู่คมปิดลง ทำให้ร่างกายรับรู้ถึงสัมผัสตอดรัดได้ดียิ่งขึ้น

“ไอริน เบา ๆ ก่อน”

“ริน อื้อ ไม่ได้ทำอะไรเลย”

“ทำสิ คุณตอดผมไม่หยุดเลย” พลชลืมตาขึ้นเพื่อสบตากับเลขาสาว เขายกยิ้มน้อย ๆ เหมือนต้องการล้อเลียน