ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 26

ไอรินแก้มร้อนวูบ รีบหลบสายตาคู่นั้นเพราะก้อนเนื้อที่อกซ้ายมันเต้นแรงขึ้น บอสของเธอไม่ค่อยยิ้มจนเหมือนมีแค่หน้าเดียว ใครจะไปคิดว่าตอนยิ้มจะเต็มไปด้วยเสน่ห์แบบนี้ เขาทั้งดูเจ้าเล่ห์ และหล่อเหลาในเวลาเดียวกัน

“ผมขยับได้หรือยัง”

ไอรินพยักหน้ารับเบา ๆ ร่างกายเธอคุ้นชิ้นกับเขาแล้ว ไม่มีความเจ็บปวด มีแต่ความรู้สึกอึดอัดและทรมาน

เธออยากให้บอสขยับ

สะโพกสอบขยับอย่างเชื่องช้าในตอนแรก มันไม่ได้ยากอย่างที่คิด ทั้งน้ำหล่อลื่นที่ไอรินปล่อยออกมาก่อนหน้า และสารหล่อลื่นจากถุงยางทำให้ทุกอย่างมันง่ายขึ้น เพียงไม่พลชก็จับจังหวะได้ เขาขยับโยกเร็วแรงตามอารมณ์จนกายบางสั่นคลอน ฟูกหนาเขยื้อนตามแรงกระแทกที่ชายหนุ่มส่งมา

“อะ อ๊ะ อ๊า! อื้อ บอส อ๊า”

ไอรินจับต้นแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นที่ยึดเหี่ยว ไอรินไม่ได้จิกเล็บลงไป เพราะตามสัญญา พลชไม่อนุญาตให้ไอรินทิ้งร่องรอยไว้บนร่างกายของเขา

“บอสขา ตรงนั้น อ๊า เสียว”

“ตรงนี้เหรอ” พลชถามเพื่อความแน่ใจ พร้อมเน้นย้ำตรงจุดที่ทำให้ไอรินตอดรัดอย่างบ้าคลั่งซ้ำ ๆ

“อื้อ ตรงนั้นค่ะ อ๊า มะ ไม่ มันเสียวเกินไป อ๊า!”

“ซี้ดด ไอริน ดีมาก อืม”

ครั้งนี้ดีกว่าครั้งแรกเป็นไหน ๆ เหมือนร่างกายของพวกเขาปรับตัวเข้าหากันได้อย่างรวดเร็ว พลชค้นพบจุดกระสั่นทั้งหมดของไอริน และเขาสามารถเข้าไปสัมผัสได้ทุกจุด ไอรินเองก็เรียนรู้ที่จะเปิดรับความใหญ่โต เธอปล่อยตัวเองไปตามอารมณ์ แล้วเธอก็ได้เข้าใจว่าทำไมหลาย ๆ คนถึงชื่นชอบการมีเซ็กซ์มาก

มันดีแบบนี้นี่เอง

“บอสขา อ๊าา”

“ไอริน แน่นมาก อืม”

“บอสขา อื้อ ดีจังค่ะ อ๊ะ รินเสียว มะ ไม่ไหว ลึกไปแล้ว อ๊า!”

ร่างบอบบางบิดตัวไปมาอย่างทรมาน ช่องท้องของเธอหดเกร็ง เนื้อนุ่มเองก็บีบรัดพลชอย่างรุนแรง

ยิ่งเขาสอดลึกเข้ามาจนสุด ไอรินก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะขาดใจ

คนมากประสบการณ์รู้ทันทีว่าเลขาสาวต้องการอะไร

“ปล่อยออกมาสิ อื้ม ไอริน”

พลชไม่ใช่คนเห็นแก่ได้เพียงฝ่ายเดียว นอกจากจะหาความสุขใส่ตัวแล้ว เขายังไม่เคยปล่อยให้คู่นอนค้างคาสักคน ยิ่งกับไอริน เขาส่งหญิงสาวไปถึงฝั่งฝันนับไม่ถ้วน ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งไอรินกระตุกเกร็งเป็นครั้งที่สี่ พลชถึงได้ยอมให้ตัวเองปล่อยออกมาเป็นครั้งแรก

ชายหนุ่มถอดถุงยางที่เต็มไปด้วยคราบขุ่นข้นออก แล้วหยิบชิ้นใหม่ขึ้นมาสวมใส่ทันที เขาจับร่างบางให้พลิกตะแคงข้าง ก่อนจะสอดใส่ท่อนเอ็นที่ยังไม่หดหัวแม้แต่นิดเดียวกลับเข้าไปในร่องรักคับแคบอีกครั้ง

“ไม่ได้ขี้โกง ผมแค่ไม่ยอมให้ตัวเองขาดทุน”

ไอรินไม่ทันได้โต้แย้งคนด้านหลังก็เริ่มขยับเป็นจังหวะรุนแรง ขาเรียวถูกยกขึ้นสูงเพื่อให้ชายหนุ่มกระแทกกระทั้นได้สะดวกและลึกขึ้น ท่อนเนื้อร้อนผ่าววิ่งเข้าออกถี่ยิบไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ไอรินทำได้แค่ส่งเสียงครางกระเส่า ปล่อยให้ร่างกายถูกครอบครองครั้งแล้วครั้งเล่า

พลชเป็นเทรนเนอร์ที่จริงจังมาก เขาเคี่ยวกรำเธออย่างหนักหน่วงแทบไม่หยุดพัก ไอรินได้นอนตอนตีสอง และสะดุ้งตื่นขึ้นมาตอนตีสี่พร้อมกับไฟในห้องที่ปิดสนิท เธอนอนอยู่บนเตียงเพียงลำพัง ส่วนเจ้านายคงกลับไปนอนที่ห้องของตัวเองแล้ว

ไอรินหลับต่ออย่างอ่อนเพลีย อย่างน้อย ๆ บอสก็ยังใจดีอยู่บ้าง ให้เธอเข้างานสายได้หนึ่งวัน

.

.

.

.

.

TBC