ไอรินลางานครึ่งวัน เธอใช้เวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมง เนรมิตรเพนท์เฮ้าที่เรียบหรูให้กลายเป็นที่พักสุดแสนโรแมนติก เธอไม่ได้ทำอะไรมากมาย แค่จุดเทียนหอมกลิ่นอ่อน ๆ ไว้ตามทางแทนดวงไฟ เรื่อยยาวไปจนถึงระเบียงกว้าง โต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่เคยถูกใช้ทำเรื่องลามก.. ตอนนี้กลับกลายเป็นโต๊ะทานอาหารชั่วคราว
ไอรินยืนอยู่ตรงนั้น เธอไม่ได้แต่งตัวพิเศษ เดรสสั้นเหนือเข่าสีอ่อนออกจะปกติเกินไปด้วยซ้ำ แต่เพราะอยู่บนตัวไอรินมันถึงได้สวยขนาดนี้ พลชหลุบตามองบนโต๊ะที่มีอาหารหน้าตาน่าทานไม่กี่จาน แต่กลับส่งกลิ่นหอมยั่วยวนจนเขาที่ตอนแรกไม่ได้หิวอะไร เริ่มรู้สึกหิวขึ้นมานิด ๆ
“จะไปอาบน้ำก่อนไหมคะบอส”
“ไม่” เขาปฏิเสธ “คุณทำเองทั้งหมดเลยเหรอ”
“ค่ะ แต่ไม่รู้ว่าจะอร่อยหรือเปล่า บอสลองทานแล้วรีวิวให้รินหน่อยนะคะ”
“ได้สิ”
พลชนั่งลงก่อน ตามด้วยไอริน ดินเนอร์ใต้แสงเทียนพร้อมกับพระอาทิตย์สีส้มที่กำลังจะลาลับขอบฟ้า ทำให้บรรยากาศที่เหมือนจะเรียบง่ายพิเศษขึ้น พลชเริ่มต้นด้วยอาหารเรียกย่อยอย่างขนมปังหน้ากุ้งสับ เขาพยักหน้าอย่างพึงพอใจกับรสชาติที่ถูกปาก
“อร่อย ไม่อมน้ำมันเลย”
จานหลักเป็นสเต็กเนื้อแกะนุ่มฉ่ำ พลชละเลียดชิมอย่างช้า ๆ รสชาติกำลังดี ไม่มีกลิ่นสาบ ไม่คาว หวานนุ่มลงตัว อร่อยจนคิดว่าเป็นฝีมือจากเชฟชื่อดัง ถ้าไอรินเปิดร้านอาหารลูกค้าคงแน่นทั้งวัน และเขาคงกลายเป็นลูกค้าเจ้าประจำ ที่ต้องแวะเวียนไปอุดหนุนทุกวันเพราะติดใจรสมือ
“สเต็กอร่อยมากไอริน”
“ขอบคุณค่ะ”
ของหวานเป็นพายสับปะรด รสชาติหวานอมเปรี้ยวลงตัว พลชที่ไม่ค่อยชอบของหวานเท่าไหร่ยังจัดการจนหมดเกลี้ยง
“อร่อย” เขาเอ่ยชมไม่ขาดปาก “น้ำหนักผมขึ้นมาสามกิโลตั้งแต่คุณทำอาหารให้ผมทาน”
“จริงเหรอคะ รินไม่รู้สึกว่าบอสอ้วนขึ้นเลย”
“จริงสิ แต่เพราะอาหารของคุณเลยนะ ผลเลือดของผมดีกว่าเดิมเยอะเลย”
“เป็นข่าวดีนะคะ” ไอรินยิ้มอย่างยินดี
“อืม แต่กว่าจะครบปีน้ำหนักผมคงขึ้นมาอีกหลายกิโล”
รอยยิ้มของไอรินเจื่อนลงเพราะคำพูดของเจ้านายหนุ่ม เธอฝืนยิ้มอย่างยากลำบากเพื่อไม่ให้เขาสงสัย
“รินไปเอาไวน์ให้บอสดีกว่า”
พูดจบเลขาสาวก็เดินกลับเข้าไปด้านใน ไอรินเปิดตู้เก็บไวน์ออก มองดูขวดไวน์หลายสิบขวดที่เรียงรายเต็มไปหมด พลชชอบดื่มไวน์มากกว่าของมึนเมาอื่น ๆ เขามักจะดื่มอย่างน้อยวันละแก้วเพื่อช่วยให้หลับสบาย
ดวงตาคู่สวยมองเหม่ออย่างไร้จุดหมาย ขวดไวน์ตรงหน้ากลับกลายเป็นแค่ภาพเบลอ ๆ เพราะไอรินเอาแต่คิดวนไปวนมากับคำพูดของพลช
“ดื่มคุณ”
“แต่รินไม่ใช่เครื่องดื่มนะคะ” ไอรินแย้งเสียงแผ่ว ร่างกายเธอตอบสนองกับลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดลงมาอย่างรวดเร็ว
ชุดที่สวมใส่ถูกปลดออกภายในพริบตา บราเซียที่ห่อหุ้มทรวงอกอิ่มเอาไว้คลายตัวอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ถูกโยนไปกองกับชุดก่อนหน้า ไอรินห่อไหล่เล็กน้อย ยอดอกคัดแข็งทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้ถูกสัมผัสสักนิด มันแปลได้ว่าร่างกายของเธอพร้อมเพื่อพลชตลอดเวลา
“อ๊าา”
ไอรินก้มมองริมฝีปากหยักที่ครอบครองตุ่มไตชูชันไว้เต็มปากเต็มคำ ชายหนุ่มบรรจงดูดเลียอย่างไม่รีบร้อน เน้นย้ำตรงจุดที่เลขาคนสวยชอบเป็นพิเศษ เรียกเสียงครางแผ่วจากกลีบปากอิ่มที่เผยอน้อย ๆ มือบางไต่ขึ้นไปบนลำคอแกร่ง แอ่นอกเข้าหาเพื่อให้เขาดื่มกินได้ถนัดขึ้น
“อ๊ะ บอสขา” ไอรินหลับตาพริ้ม ปลายนิ้วแทรกเข้าไปในเส้นผมสั้นแล้วขยุ้มเบา ๆ “สะ เสียวจัง อ๊า”
ลิ้นสากเลียวนรอบลานนมสีอ่อน ก่อนจะครอบครองดูดดึงตุ่มไตสีระเรื่อจนเกิดเสียงดัง ไอรินกระตุกกายเป็นพัก ๆ เสียดเสียวไปทั่วท้องน้อย เรื่อยลงไปจนถึงดงดอกไม้ที่กำลังเปียกได้ที่
“อ๊า บอสขา เลียรินอีก เลียอีก อื้ออ”
ต่อให้ไอรินไม่ร้องขอ พลชก็พร้อมจะทำด้วยความเต็มใจอยู่แล้ว
หลังจากสองเต้าเปียกชื้นไปด้วยน้ำลายจนพอใจ พลชก็ค่อย ๆ ไต่ริมฝีปากลงมาที่หน้าท้องราบเรียบ แพนตี้ตัวน้อยถูกรูดออกอย่างรวดเร็ว ไอรินไม่ทันได้ครางประท้วง ขาเรียวก็ถูกจับยกขึ้นวางกับเคาน์เตอร์หินอ่อนในลักษณะที่ตั้งชันและอ้ากว้าง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20